Beyaz sayfa

Politika bu, her şey olabilir; ANAP lideri Mesut Yılmaz''ın son iki haftadır eskisinden çok keskin mesajlar vermesini politikanın her şeye açık olma özelliğine bağlayabiliriz. Ancak, Yeni Şafak dahil özelliği olan medya organlarının, ''yeni'' mesajlarından hareketle, ANAP liderine, ''olumlu'' not verdikleri fark ediliyor.

Bu noktada sorulması gereken soru şu: Mesut Yılmaz, hakkında böyle bir ''beyaz sayfa'' açılmasını hak ediyor mu?

Pek çok kişinin bu soruyu ciddi biçimde zihinlerinde taşıdıklarını biliyorum. Geçmişi hatırlayınca onlara hak vermemek elde değil. Mesut Yılmaz, partisine genel başkan olmadan önceden başlayarak, çizgisinde sürekli zigzaglar çizen bir politikacı oldu. Genel başkanlığa geldikten sonra girdiği seçimlerde, ilk yaptığı iş, partisine anlam kazandıran isimlerden listeleri temizlemek olmuştu. Başbakan olduğu kısa dönemlerdeyse, sürekli yanlış tercihlerde bulundu. Politikacı Mesut Yılmaz''ın kamuoyunun onu tanıdığı 1983''ten sonraki performansı, yekün hattı itibarıyla, kendisine yeni bir şans açılmasını hak etmiyor.

Yakın dönemlere baktığımızda, durum, onun hesabına daha da vahimleşiyor. Toplumda derin izler bırakan bir çok olumsuz gelişmede parmak izleri var. İmam Hatip okullarının işlevsiz hale getirilmesi, mezunlarının önünün kesilmesi, Kur''an öğretimine konulan sınırlama, Mesut Yılmaz''ın verdiği destekle gerçekleşti. Bir önceki yıl başında, bir televizyon programında, "İmam Hatipleri kapatmak cinayettir" diyen ANAP lideri, birkaç ay sonra o sözünün tam tersini hayata geçirmek için kolları sıvadı. O dönemde, "İmam Hatipler kapatılamaz" diyenleri kast ederek yaptığı "Yarasalar" benzetmesi nasıl unutulabilir?

Politikacılarda artık olağan karşılanır hale gelmiş olan "Dün dündür, bugünse bugün" felsefesinin, günümüzde Mesut Yılmaz''la sürdüğünü söyleyenler, bir yönüyle, fazla haksız değiller. Sessiz sinema oyunuyla başlattığı tartışma, muhataplarından yediği muhtıraya "Aynı biçimde düşünüyorum" tepkisini verince kesilmişti.

Bütün bunlara rağmen, Mesut Yılmaz''ın, tam da şu sırada, devlet-millet ikileminde milleti öne çıkartma gayretini küçümsemek de mümkün değil. Son çıkışları Çankaya Köşkü''ne doğru yolculuğunda bir taktik bile olsa, ANAP gibi terazinin yanlış kefesinde durduğunda dengeleri altüst eden bir partiyi şu sıralardaki söylemine yakınlaştırması olumlu karşılanmalı. Tabii, bundan böyle durduğu yeri sabitleştirmesi şartıyla... En doğrusu, neler düşündüğünü, derli toplu bir biçimde bizlerle paylaşmasıdır.

Mesut Yılmaz bu noktaya elbette boşuna gelmedi. Son zamanlarda Türkiye büyük bir sarsıntı geçiriyor ve bugüne kadar her şeye rağmen bozulmadan süregelmiş devlet-millet kaynaşmasında çözülmeler yaşanıyor. Millet kendisini düpedüz sahipsiz ve verdiği oya ihanet edilmiş hissediyor. Bunun sonucunu en iyi bilecek durumdaki kişilerin başında geliyor Mesut Yılmaz; gazetelere yansıdığına göre, yaptırdığı kamuoyu yoklamalarında, ANAP dahil partilerin hemen hepsi yüzde 10 barajının altında kalmış görünüyor. Bu tür çözülmelerin sonu, geçmişte hiç de hoş olmamıştı.

Bizdekine benzer bir ortamda gelen askerî darbe, Pakistan''da, politikadan sıtkı sıyrılmış sıradan vatandaşların olan biteni kayıtsızlıkla karşılamasına yol açmadı mı? Politika çözüm üretmek, politikacı milletin içinde olmak zorunda. Mesut Yılmaz''ın çıkışı kendi misyonunu sahiplenmek anlamını taşıyor; önceki yanlışları ortada dururken ona destek verenler de onu bunun için destekliyorlar işte. Önemli olan bu tavrının sürmesi...

"Neden durup dururken Mesut Yılmaz''a sahip çıkılıyor?" sorusunu sormak yerine, politikanın içinde bulunan veya yakın duranların, ellerinden gelenden fazlasını yaparak, politikaya yeniden itibar kazandırmaları şart. Ülkenin çözüm bekleyen sorunlarının, ekonomik sıkıntıların, sosyal hayattaki çalkantıların daha fazla büyümeden önüne geçilmeli. Bugünkü hükümet acz içinde, ancak bundan yararlanması gereken muhalefetin görüntüsü hükümetten daha mı parlak?

ANAP lideri kendisine açılan yeni krediyi boşa harcamamalı, önüne konulan beyaz sayfayı yanlışlıklarla karartmamalı.