Bitiş düdüğü

Daha önce hiç böylesiyle karşılaşılmadığı için, ''en tehlikeli hükümet''in ''uzatmaları oynayan hükümet'' olduğunu, herkes yeni öğreniyor... Devlet işleri bir çok alanda otomatik pilota bağlı, ülke hayrına işler dışarının insafına kalmış; içeride bal tutan parmağını yalıyor... Geçmişte yapılan hatalarla ilgili çeşitli operasyonlara tanık olunuyor ya, bugünlerin hataları ileride bilgi alanımıza girdiğinde, büyük ihtimalle, şimdilerde sergilenen cesarete hepimiz parmak ısıracağız... İçeride ve dışarıda kapımıza yığılan sorunlar altından kolay kalkılamayacak devâsâlığa ulaşıyor. Bu arada, uğranılan istiskaller, azarlar, kol bükme hamleleri de cabası...

Kemal Derviş fazla renk vermediği için tepkisinin boyutunu kestirmek mümkün değil; medyaya yansıyan "Artık dayanamıyorum" mesajları sabır taşının çatlamaya yüz tuttuğunun işareti olarak alınabilir. Öyleyse neden gereğini yapmıyor? İktidar ortaklarından yükselen Derviş-karşıtı seslerin ciddiyeti de ölçülemiyor; madem Derviş "İMF''nin adamı" neden yol yakınken bu vahim hatadan dönülmüyor? Herhalde şundan: ''Dervişsiz hükümet'' formulü, hiç değilse şu aşamada, koalisyonu oluşturan partiler ve Kemal Derviş için ''intihar'' anlamı taşıyor... Üç ortak dördüncüye, dördüncü ortak da diğerlerine, hiç değilse bir süre daha, tahammül etmek zorunda. Hükümetin uzatmaları oynadığını söylememizin sebebi de, hükümet içindeki herşeye rağmen birbirine tahammül etme manzarası zaten... Bu manzara ise halkın tahammülünü zorluyor...

Üç ay arayla ülkeye yaşattığı iki büyük ekonomik krizden sonra bu hükümetin işbaşından gitmesi gerekirdi; ömrü uzatan Kemal Derviş''in fotoğrafın içine girmesi oldu. Her fırsatta kendisine zorluk çıkartmayı mârifet sayan DSP, MHP ve ANAP''lı bakanlar, hâlâ koltuklarında oturuyor olmalarını "Washington''dan gelen kurtarıcı'' görüntüsüne borçlular. Derviş''in de mızıldanmaya hakkı yok: Hükümete girmesinin ölü yüzüne pudra görevi göreceğini bilecek kadar Türkiye gibi ülkeler konusunda uzman biri o...

Hükümetin ömrünün uzaması, tek tek bakanların, koalisyonu oluşturan partilerin, onların sağda-solda ve medyada bulunan destekçilerinin çıkarına... Memur atamalarını bedelle yapan bürokrat, istihkaklarını fazlasıyla tahsil eden müteahhit, iş dünyasının en müptezel tipleriyle içli-dışlı ve kesesini doldurmaktan başka bir amacı bulunmayan politikacı, kısacası bulanık sularda gemisini yüzdüren bütün kaptanlar, bu karmaşadan olabildiğince yararlanıyorlar. Şamar oğlanına döndürdükleri politikacılar üzerinden güçlerini pekiştirme derdinde olan çevrelerin varlığı da fark ediliyor. Ne zaman birisi saati gösterip "Hükümetin ömrü aslında bitti" diyecek olsa, yüzü pudralı ölüye hayat öpücüğünü onlar sağlıyor...

Dışarısının da uzatmaların uzamasından yararlanma çabası gözden kaçmıyor. Kıbrıs''ta işlerin arap saçına dönmesini, AGSK ve AB gibi uluslararası konularda Türkiye''nin hareketsiz kalışını bizler kaygıyla izlerken dışarısı avuçlarını oğuşturuyor. İlgili-ilgisiz kişi ve kuruluşların geçmişte yaptıkları bütün borçlanmaları devlet garantisine kavuşturduktan sonra Türkiye''nin içine düşürüldüğü ''borç tuzağı'' uluslararası finans çevreleri için neden sorun teşkil etsin ki? Borsa, bıyıklı-bıyıksız yabancılar için tam bir ''avlanma alanı''; küçüklü-büyüklü yerli tasarruflar, borsa sayesinde, ''uluslararası sermaye'' haline dönüşüyor... Tam şu sıralarda yangından mal kaçırırcasına Meclis''ten geçirilmeye çalışılan RTÜK yasası bile, dikkat edin, ''yabancı sermayeye kolaylık'' gerekçesiyle savunuluyor...

Uzatmaları oynayan hükümet, geniş yığınların hiddetini üzerine çekmemenin yolunu, hergün bir yenisine tanık olunan kayıkçı kavgalarında bulmuş görünüyor. Başbakan jandarmayı suçluyor, ertesi gün jandarmanın başbakana teessüfleriyle uyanıyoruz. Bazı bakanların Derviş''i azarladığı haberlerini kanıksadık artık; eh Derviş de kayıkçı kavgasında kendine düşen rolü pek aksatmıyor... TOBB programa sahip mi çıkıyor, TÜSİAD hükümet gitsin mi istiyor, TZOB çiftçinin sömürüldüğünü mü düşünüyor; şu anki kargaşada hiçbir ''duruş'' tam alınamıyor. Daha doğrusu, herkes, uzatmalar bittiğinde gerekeceğini düşündüğü mâzereti şimdiden zulasına yerleştirme telâşında...

Doğal ömrünü tamamladığı halde uzatmalar yüzünden sona ermesine izin verilmeyen bu hükümetin varlığını sürdürdüğü her günün, her saatin, hatta her dakikanın ağır bir mâliyeti var. Halk olarak bir yolunu bulup bitiş düdüğünü çalamazsak, her güçlünün çıkarı uzamasında olduğu için, kimsenin bu oyunu bitireceği yok...