Dönüm noktası, ama nasıl?

Fazilet Partisi, bazı yorumcuların iddia ettiği gibi, Erbakan''la yollarını ayırmayı getirecek bir noktaya mı geldi gerçekten; yoksa, bu kongre, bütün aksi görüntülere rağmen, aslında ''siyasi yasaklı Erbakan'' ile ''Erbakan çizgisi''nin karşı karşıya geldiği bir zemin midir?

İlk başta anlamsız gibi gelebilecek bu kritik soruyu, FP''nin sürüklendiği sun''i şartları gözönünde bulundurmadan cevaplamak kolay değil. Refah Partisi kapatılmamış, FP kapatılma tehdidine mâruz kalmamış, Necmettin Erbakan ve Recep Tayyip Erbakan gibi liderler ''siyasi yasaklı'' hale düşmemiş olsaydı, bugünkü kongre epey farklı bir atmosferde toplanmış olacaktı.

Şimdi siyasi yasaklı olan Erbakan, 1969''da ''bağımsızlar hareketi'' olarak başlattığı çizgiyi, otuz yıl boyunca, nice bâdirelerden atlatarak bugünlere taşıdı. RP, yine Erbakan''ın kurduğu MNP ve MSP''den çok farklı bir partiydi. RP''nin 1991 seçiminde büyük bir sıçrayışla yüzde 17 civarında oy almasının sebebi MHP ve IDP ile yaptığı ''ittifak''tı; Erbakan''ın partisini ''büyüten'' o ittifakı Oğuzhan Asiltürk gibi ''gelenekçi'' arkadaşlarına rağmen zorladığının bir gazeteci olarak yakın tanığıyım. Bugün ''yenilikçi'' kanadı oluşturan Abdullah Gül, Bülent Arınç ve Abdüllatif Şener gibi gençler de, ''iktidar'' arayışını önde tutan Erbakan''ın, yine 1991 dönemecinde Meclis''e taşıdığı ''umut veren'' isimlerdi...

Bu gerçeği tespit ettikten sonra esas sorumu sorabilirim: Erbakan siyasi yasaklı olmasaydı bu kongrede nasıl bir yöntem izlerdi acaba? Geçmişe bakarak bu soruya verilebilecek tek bir cevap var: Erbakan, partisini daha da büyütmeyi ve yeniden iktidara taşımayı ön plana alan bir strateji geliştirecek ve muhtemelen bugün ''yenilikçi'' denilen gençlerden bile daha ileri bir kadroya geçit verecekti...

''Gelenekçi'' kesimle birlikte hareket eden Erbakan görüntüsü, sun''i durumun zorladığı kargaşayla birleşerek, şu gerçeği gözlerden gizliyor: Aslında ''Yenilikçilerin'' değil ''gelenekçi'' denilen kanadın kazanması, FP''de ''Erbakan'' çizgisinin mağlubiyeti anlamını taşıyacaktır. Erbakan''a çeşitli sebeplerden kızan FP çizgisi dışındaki gözlemciler ile siyasi yorumcuların da hiç zorlanmadan kabullenecekleri gerçek, onun, bugüne kadar çizgisini ''yenileyerek'' geldiğidir. Bugünkü kongre, esas bu sebepten o çizgi için ''bir dönüm noktası'' teşkil ediyor...

Herhalde tezat çok açık: Delegeler, Erbakan''ın verdiği işarete uyarak oylarını ''gelenekçiler''den yana kullandıklarında aslında Erbakan''ın bugüne kadar başarıyla temsil ettiği çizgiyi kesintiye uğratacak bir tavır almış olacaklar; oylarını ''yenilikçi kanat''tan yana kullanırlarsa, Erbakan''ın şu anki işaretine aykırı davranmış olsalar bile yıllardır içinde yer aldıkları hareketin genel doğrultusuna uymuş olacaklar...

İşin özeti şu: 1236 delege, oy kullanırken, bir bölümü Erbakan''a karşı, diğer bölümü onun çizgisinde oldukları için değil, iki listeden birine oy kullandıklarında da, zihinlerinde Erbakan olacak...

Bu bakımdan delegelerin fazla zorlanmadan oy kullanacaklarını düşünüyorum. Abdullah Gül''ün çıkışı kesinlikle "Erbakan''a karşı" bir tavır değil. Bazen siyasi ortamlar, hele lider siyasi yasaklı ise, bu tür ''lidere rağmen'' tavırları zorunlu kılar. Sonunda, liderin konjontürel yol arkadaşları kaybetse bile, kazanan liderin siyasi çizgisi olur çünkü... FP kongresi bu tür bir ''dönüm noktası'' işte...

Bugünün kritik sorusunu bu izah ışığında yenilemekte yarar var: FP delegeleri, lidere rağmen liderden yana tavır alarak, kendilerini iktidara taşıyabilecek, bu arada lideri de siyasi yasaklı olmaktan kurtaracak ''yenilikçileri'' mi tercih edecek, yoksa liderin kapı aralığından duyurduğu işarete kulak verip, hareketi iktidardan uzağa düşürecek, lideri siyasi yasaklı tutacak ''gelenekçi'' tavrı mı benimseyecek?