Gözleri sımsıkı kapalı

Birine ''vatan haini'' demek hakaret sayılır mı?

''Vatan haini'' yakıştırmasının bir insana yapılabilecek en büyük hakaretlerden biri sayılacağını düşünüyorsanız, yanıldınız. Birkaç yıl önce, adamın biri, bir yazara (o yazar ben değilim), yazılarından dolayı o hakareti savurdu, ama bir Asliye Hukuk Mahkemesinin “Hakaret değildir” hükmünü Yargıtay''ın bir Hukuk Dairesi onayladı.

Başbakan Tayyip Erdoğan''ın, bir televizyon programında, Cumhurbaşkanı seçmek için toplantı yeter sayısını 367 olarak sabitleyen Anayasa Mahkemesi kararı için “Yüz karası” demesi ''hakaret'' kabul ediliyor. Anayasa Mahkemesi Başkanı Tülay Tuğcu''nun konuyla ilgili suç duyurusunda bulunacaklarını açıkladığı önceki gün, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı kendiliğinden harekete geçmişti bile.

Yargıyı etkilemek ceza yasasında karşılığı olan bir suçtur; bu sebeple Başbakan Erdoğan “Anayasa Mahkemesi 367 kararı alırsa bu yüz karası bir tavır olur” deseydi sözleri suç teşkil edebilirdi. Ancak mahkeme kararları eleştiriye açıktır; Başbakan Erdoğan''ın üslubu biraz sert kaçmış olabilir, ama yine de yaptığına mahkemeyi etkileme suçu denemez…

Bu noktada CHP lideri Deniz Baykal''ın konu henüz Anayasa Mahkemesi tarafından görüşülmekte iken, yine bir televizyon programında, “Anayasa Mahkemesi 367''ye gerek yok derse, Türkiye çok tehlikeli bir çatışmaya sürüklenecektir” cümlesini hatırlıyoruz. Bir mahkemenin kararını etkilemek için söylenebilecek en ağır söz değil midir Deniz Baykal''ın söylediği? Oysa Anayasa Mahkemesi''nin baskı kurma amaçlı o cümleye karşı yasal yola başvurduğunu işitmedik; Ankara Cumhuriyet Başsavcısı da soruşturma konusu yapmadı o sözü.

Kafaları karıştıran bir durum bu: Belli kişilere ağır hakaret edildiğinde suç cezasız kalabiliyor; buna karşılık ''vatan haini'' gibi ağır bir hakaret yargının ağından kendini kurtarabiliyor. Bu da, bazı kişileri ''hakaret edebilir'' ve ''suç işleyebilir'' kategorisine yerleştirirken, bazılarını ''hakaret edilebilir'', ''hakaret ederseniz ceza almazsınız'' derekesine düşürüyor.

Bazıları hakarette serbest, bazıları da hakarete karşı korunmasız…

Türkiye''de pek çok kişi yargıdan şikâyetçidir; ancak son gelişmeler yargıyla ilgili klasik yakınma konularını sollayacak kadar vahim bir durumla karşı karşıya bulunduğumuzu gösteriyor. En nesnel olması gereken bir konuda farklı tavır alması herhalde yargının imajına iyi yansımıyor.

Siyasîlerin bir yüksek yargı organının verdiği kararı eleştirme hakkı olmalı. Geçmişe baktığımızda, 1961''den buyana, Anayasa Mahkemesi''nin verdiği kararlardan sonra siyasilerin yaptığı üslubu sorunlu nice ağır konuşma var; bunlar herhalde yüksek mahkemenin arşivlerinde duruyordur. O konuşmalar yapıldı ve dönemin Anayasa Mahkemesi üyeleri yapılanı sorun haline getirme ihtiyacı hissetmediler.

Geçmişi hatırlamamız bizi bugünle ilgili hassas bir konuya götürüyor ister istemez: Ak Parti ve hükümetin seçime gidilirken bazı odakların serbest atış hedefi olduğu algılamasına… Hemen her gün birden fazla gazetede yer alan senaryolara kulak verildiğinde, Anayasa Mahkemesi''nin alınganlığına da, Ankara Cumhuriyet Başsavcısının aceleci davranışına da farklı bir gözle bakılabiliyor. Oysa kurulan böylesine yanlış paralellikler yargı kurumuna saygısızlık anlamı taşıyabilir.

İhtiyacımız olan, eli keskin kılıçlı ve gözleri şalla örtülü sembolü gibi, dış müdahalelere sımsıkı kapalı, yani hiçbir tarafa eğilmeyen, yansız bir yargıdır.