Hassas denge

İnsanın, bazen, "Bu ülkede hiç mi ilkeli bir kişi ve kurum yok?" diye bağırası geliyor. Teker teker kişiler ilke sınavında çaktıkları gibi, kurumlar, siyasi partiler de hiç hoş bir görüntü vermiyorlar. Bunun son örneği önceki gün yaşandı ve FP lideri Recai Kutan, bir soru üzerine, "Demirel''in cumhurbaşkanlığı süresi uzatılabilir" cevabını verdi.

FP''nin ve Recai Kutan''ın tavrında aslında şaşılacak bir gariplik yok; geçmişte de, en kritik noktalarda, Demirel''den yana tercihler yapmak zorunda kaldıkları biliniyor. Bu defa işi ''ilke'' noktasında sorgulanır kılan bir yön var: "Demirel olabilir" dediği gün, hatta sadece bir kaç saat önce, FP genel başkanı Kutan, partisinin grup toplantısında, Kemal Gürüz''ü yeniden YÖK başkanlığına atadığı için Cumhurbaşkanı Demirel''i kıyasıya eleştirmişti...

Siyasetin kendi ölçüleri içerisinde ''basit'' sayılması gereken bir manevrayı belki de büyütmemek gerek. Siyasette geçerli en temel ölçünün, özellikle Süleyman Demirel''in sahneye girişiyle birlikte, "Dün dündür, bugün de bugün" sloganında ifadesini bulan sürekli değişim olduğu malum. Değişimin, önceki gün yaşandığı üzere, bir güne -hatta bir kaç saate- sığması, günümüzde zamanın eskiden çok daha hızlı akmasıyla irtibatlı olabilir.

Süleyman Demirel''in, kendi görev süresinin bu Meclis tarafından uzatılacağından bu kadar emin olmasının bir sebebi de, bir çoğunu kendisinin icat edip sisteme yerleştirdiği kuralları iyi bilmesidir. Seçim ortamına girildiğinde, bir de bakacağız ki, kendisini en fazla eleştirenlerden başlayarak bir çok politikacı, "Tek çare Demirel''de uzlaşmak" demeye başlamışlar; aslına bakılırsa, şimdiden demeye başladılar bile. Sistem üzerinde etkili güçler de, bugün nefret etseler bile, kendi egemenliklerinin sürmesini en iyi sağlayan kişiyi desteklemekten geri durmayacaklardır. 40 yıl boşuna ayakta kalınmıyor; altı defa gidip yedincide dönüşünü, Çankaya Köşkü''ne çıkışını, Demirel''in siyaset mühendisliğine borçluyuz.

FP ve kadrosunun, ilk elde tam idrak edemediği, 28 Şubat sürecinin, başarıyı, kendi dinamiklerinden çok hedef seçtiği kitlelerin zaafları üzerine oturttuğu gerçeğidir. ''İrtica'' ile suçlanan siyasi ve siyasi olmayan kadrolar farklı davranabilselerdi, 28 Şubat, asla başarıya ulaşamazdı. Bu tür tutarsızlıklardır ki, dünyanın en çapsız insanlarını, sanal bir tehdit üzerine oturttukları bir ''nihâî çözüm'' projesini hayata geçirmede başarılı kıldı.

FP''nin bu gerçeği yakalaması için fazla uzağa bakmasına gerek yok. Pek çok yönden FP ile arasına mesafe koyan çevreler dahil toplumun bütün katmanlarında ilgi odağı olan kendi içinden kişilere FP''nin revâ gördüğü muamele ortada. RP kapatıldıktan sonra benimsenen ''demokratik söylem'' inandırıcı olmaktan uzak; uzak, çünkü demokrasinin en ilkel biçiminde bile sandıktan çıkana saygı göstermek gerekirken, seçilmiş il ve ilçe başkanlarını istifaya zorlayan bir anlayış egemen FP''ye. Başkent Ankara''da, yakın zamana kadar Meclis''te FP milletvekili olarak bulunmuş bir partili il başkanı seçildi; "FP''li" olduğu tartışmasız o kişiyi, sırf egemenlik iddialarını zedelediği için, görevden almaya çalışan yine FP yönetimi...

Böyle bir ilkesizlik ve inat üzerine oturan siyaset zemininin kaypak olması çok doğal. Kaypak zeminde, ezilenler daha da ezilir, ezenler ise daha fazla ezebilecekleri güce kavuşurlar. Kemal Gürüz elbette YÖK''ün başında kalmaya devam eder, tıpkı Süleyman Demirel''in devletin başında kalmaya devam edecek olması gibi... Böyle bir ortamda, FP, doğal olarak Demirel''in cumhurbaşkanlığı süresinin uzatılmasına destek verecek, Ersönmez Yarbay''ı da il başkanlığı görevinden alacaktır. FP''den beklenen budur ve o da, bugüne kadar hep olduğu gibi, kendisinden bekleneni yapacaktır.

"İlgisi yok!" mu dediniz? Türkiye''de her şey, çıplak gözle görülmeyen, ama var olan bir denge üzerine oturuyor. Tıpkı lazerle korunan ve görünmez ışınlar bir cisimle karşılaştığında alarm zillerinin çalmasına yol açan bir müze gibi Türkiye. Çıplak gözle fark edilmeyen ışınları görmeye yarayan özel gözlükler sadece belli kişilerde var ve onlar da, ne kadar aykırı konumlarda görünürlerse görünsünler, öteki gözlüklüleri kolluyorlar... Keşke yanılmış olsam.

Böyle gelmiş ve galiba böyle de gidecek...