Hedef

Hedef gösterme'' savunulabilecek bir yanlışlık değil, ''gazetecilik etiği'' ile de bağdaşmıyor. Ancak, bugünlerce sıkça işittiğimiz ''hedef gösterme'' ithamı, daha ''derin'' gerçeklerin saklanması için kullanılan bir bahane gibi gelmiyor mu size de?

Bugün Akit''in başına gelenler, hele başsavcının ''sansür'' öğüdü ile birleşince, basının tehdit altında olduğunu düşündürüyor. Gazeteleri ''uyuşturucu madde'' gibi toplatan, gazetecilere ''çeteci'' muamelesini uygun gören, büroları eroin imalathanesine baskın düzenlercesine basan bir zihniyet ''basın özgürlüğü''nü tehdit ediyor...

''Hedef gösterme'', bizim medyanın en eski uygulamalarından biri; gazete ve dergi arşivlerine gidildiğinde üzerine çarpı çekilmiş sayısız ''hedef'' ile karşılaşmak mümkün. Bugün "Hedef gösteriyorlar" diye bağıranlar, yakın geçmişte, yaşlıca bir insana tuzak kurarak onu en yakınlarının yüzüne bakamaz hale getirip intihara sürüklememiş miydi? O insan ''hedef''ti işte. Bugün basın dâvâlarının çoğu, kendisinin ''hedef gösterildiği'' iddiasıyla mahkemelere başvuran şikâyetlerden oluşuyor.

Ahmet Taner Kışlalı''nın üzerine çarpı çekilen türden yayınlar, ne yalan söyleyeyim, benim zevkime ve gazetecilik anlayışıma uymuyor. Cinayetleri mâzur göstermeye çalışan yaklaşımlar da... O tür yayınları yapan gazetelerde çalışan meslektaşlar, herhalde, okurun böyle bir yaklaşımı daha çok beğendiğini düşünüyorlar. Yanlış bir düşünce, ama, herhangi bir okurun, "Gazetemin üzerine çarpı attığı kişiyi öldürmem gerekir" güdüsüyle harekete geçeceğini düşünmek de epey zor.

Son ''hedef gösterme'' ithamının ardında, hiç kuşkunuz olmasın, Kışlalı cinayetini belli bir kesime mâl etme açıkgözlülüğü yatıyor. Kışlalı''yı öldüren cânileri İslâmî kesim ile ilintilendirmek isteyenler, arşivden çıkardıkları eski bir yayını olduğundan fazla büyütüyorlar. Oysa, cinayetin üzerinden dolu dolu on gün geçtikten sonra, bugün, ilk günkü yönlendirmeden epey farklı bir noktadayız. Klasik suçlamalarla bir yere varılamadığı, bu defa da, açıkça görülüyor.

Bugün gelinen noktada görülen şu: "Hedef gösterdiler" diye ayağa kalkanlar, aslında, bu suçlamayı ''hedef şaşırtmak'' için yapıyorlar. Yaptıklarıyla, bilerek veya bilmeyerek, hâin eylemi gerçekleştirenlerin ekmeğine yağ sürmüş oluyorlar. Cinayetin, büyük bir ihtimalle, İslâmî kesimle bir ilgisi bulunmuyor; Kışlalı da, tıpkı kendisinden önceki Muammer Aksoy, Bahriye Üçok ve Uğur Mumcu gibi, çok daha karmaşık bir karar mekanizması sonucu hayatını kaybetti. Bu durumda, "Hedef gösterdiler" diye bağıranlar, aslında, yanlış bir suçlamada bulunmuş oluyorlar... Hedefin suçlanan gazeteyle bir biçimde ilinti kurulabilecek kişi veya kişiler tarafından öldürülmediği gerçekse, o taktirde ''hedef gösterme'' eylemi de yok demektir.

''Hedef gösterme'' iddiasının basına gözdağı vermek, sansür niyetini hayata geçirmek amaçlı olduğunu düşünmek için geçerli sebeplerimiz var. Son derece sorumlu bir yayıncılık yapan Yeni Şafak da, bu ay içerisinde, iki kez toplatılmadı mı? Gazete basmak, çalışanlarını sorgulamak, sahibini gözaltına almak sadece "Hedef gösterdi" iddiasının muhatabı Akit''e uygulanmadı; terörü tasvip etmedikleri bilinen bir çevrenin yayın organı olan Yeni Asya gazetesi de geçtiğimiz ay içinde baskına uğradı, çok sayıda çalışanı sorgulandı, sahibi gözaltına alındı. Bu uygulamalar bile, "Hedef gösterdi" suçlamasının ucuz bir bahane olduğunun açık işareti.

Yargıtay Cumhuriyet başsavcısı Vural Savaş''ın medyaya sansür talebi de, bugünlerde yaşananları çok kapsamlı bir planla irtibatlıyor. Koparılan yaygaralar, gazete toplatma, yönetim yeri basma ve çalışanlarıyla sahipleri sorgudan geçirip tutuklamalar, başsavcı Savaş''ın tavsiyesine gerekçe hazırlamış oldu. Nitekim, "Hedef gösterdiler" bahanesinin efsunladığı kalemler, Türkiye''yi 3. Dünya ülkeleri ligine sürüklemeyi hedefleyen girişimlere gerektiği güçte karşı çıkmıyorlar...

''Hedef göstermek'' elbette savunulabilecek bir uygulama değil; ancak hangi sebeple olursa olsun, neredeyse 100 yıl önce kalkmış sansürü hortlatmak, gazete baskını düzenleyip çalışanları tedirgin ederek basın özgürlüğünü sınırlamaya kalkmak da tasvip edilemez. O halde, "Hedef gösterdiler" hassasiyetini dile getirenlerden, "Hiçbir bahaneyle basın özgürlüğü zedelenemez" anlayışıyla, basına sansür ve basın mensuplarını yıldırma girişimlerine karşı çıkmalarını beklemek hakkımız değil mi?

Unutmayın: Bugün banaysa, yarın sana...