"Muhayyel ülke"

Son zamanlarda meydana gelen gelişmelerin George Orwell''in ''1984'' adlı romanını hatırlatması boşuna değil. Fethullah Gülen kasetinin, içerik ve daha çok da üslup bakımından, dinleyende ''aldatılmışlık'' hissine yol açtığına kuşku yok.

Son zamanlarda meydana gelen gelişmelerin George Orwell''in ''1984'' adlı romanını hatırlatması boşuna değil.

Fethullah Gülen kasetinin, içerik ve daha çok da üslup bakımından, dinleyende ''aldatılmışlık'' hissine yol açtığına kuşku yok. Dinleyene, konuşanın bilinenden farklı bir yüzü olduğu hissini veriyor üslup; içerik de ''devleti ele geçirme'' niyetine yönelik iddiaları kuvvetlendiriyor. Üslubu daha ilk günden ifade ettiğimiz ''korkaklık ve pısırıklık'' ithamlarından duyulan mahcubiyete, içeriği de bunu savuşturmaya yönelik savunma psikolojisine bağlamak mümkün. Ancak, bugün, kasette gördüklerimizin ve kasetin zihinlerde çağrıştırdıklarının çok ötesinde bir tartışmanın odağına oturtuldu Fethullah Gülen.

Bunun ilk sebebi, sayılarını kimsenin bilemediği istihbarat birimlerinin yıllar boyunca hazırlayıp sakladıkları raporların birbiri ardına medya organlarına sızdırılıyor olması. Hemen her gazetede, kaynağı hemen belli olan raporlara dayanarak yazılmış haberler kullanılıyor. Hazırlayanların ve raporun sunulduğu yetkililerin meşrebine göre, ''acımasız'' denilebilecek olanı da ''düpedüz yalan ve uydurma'' olanı da var bu raporların. Bu arada, kimbilir hangi sebeplerle cemaat irtibatı kopmuş ''sayın muhbir vatandaşlar'' da, kanal kanal dolaşıp ''yıkıcı'' faaliyetlerini icrâ ediyorlar...

Olayın sosyolojik yönü zaten daha ilk günden görmezden gelindi; konu hep bir âsâyiş sorunu olarak görülmek ve gösterilmek istendi. Son yayınlar ise, mutlaka hukukî çerçevede kalması gereken âsâyiş sorununun, sürecin gereklerinin göz ardı edildiği bir tür ''yargısız infaz'' olayına döndürülmek istendiği niyetini açığa vuruyor. Muazzam maddî imkânlar, terör ve uyuşturucu bağlantıları icat edilip, daha düne kadar ''saygın'' bulunan bir grup, ''idamlık'' bir suç çetesi haline dönüştürülüyor. İlk günden İmralı senaryoları yazanlar bile çıktı.

Böyle ortamlardan yararlanarak başka sonuçlar alma meraklıları da vardır. Nitekim, bazı odakların amaçları birbiri ardına sökün etmekte: Kasetteki niyetle birebir ilişki kurmamızı istedikleri yüzlerce okulu kapatmak, kapılarına kilit vurmak... Okulların karma olmayışlarını bahane edip eğitim sistemini bütünüyle karma okullara dönüştürme niyetini gerçekleştirmek... Grubun ''dinî'' özelliğini vurgulayıp bütün dindarları ''takiye'' ithamına mâruz bırakmak... Dindarlar üzerine epeydir koparılan gürültüyü dinin kendisine yöneltmek...

Daha tehlikeli olan ise sorunu bu noktadan ileriye vardırma niyetidir. Türkiye''nin demokratik özelliklerini biraz daha törpüleyip hak ve özgürlükler üzerine şal örtülmesine gerekçe olarak da kullanılmak isteniyor olay. Yasakçı zihniyet, bir bütün halinde, aykırı düşünenleri mahkum ediyor. Bir kişinin, muhtemelen zaman ve zemine göre açıklanabilecek ''gizemli'' tavrı, onu benimsesin benimsemesin daha geniş bir kesime mâl edilip ülkeyi demokrasiden biraz daha uzaklaştırma bahanesi yapılıyor.

Oysa, çok daha girift özellikleriyle ele alınması gereken konunun sadece ''âsâyiş'' yönü üzerinde bile durulsa, eğer Türkiye hâlâ bir ''hukuk devleti'' ise, hukukun gerekleri gözetilirdi. Hukuk, bu konuda, sadece video kaydının gerçekliği veya sözlerin önünün arkasının kesilip kesilmediği üzerinde durmakla kalmaz, aynı zamanda, o sözlerin söylenmesine yol açan ''özel şartlar'' bulunup bulunmadığını da öğrenmek isterdi. Daha da önemlisi, o sözlerin kapsamını, sözleri sarf eden kişinin ötesine taşırmaya asla izin vermezdi hukuk. Hukukun sözünün geçmediği, her zaman doğruları yansıtmadığı bilinen istihbarat raporlarının ''hüküm'' kabul edildiği bir ortamda, ''yargısız infaz'' geçerli bir yöntem haline gelir. Bugün olan da bu.

Bunun sebebi aslında biliyoruz: Türkiye''yi içine kapatmak, dayanışma özelliğini kırarak toplumu gerçek anlamda bir toplum olmaktan çıkarıp birbirinden kuşku duyan bireylerden oluşan bir topluluk haline dönüştürmek, tele-kulak gibi teknolojik cihazlar aracılığıyla her hareketi izlenen paranoyak bireyleri ''beyin yıkama organı'' gibi çalışan medya aracılığıyla istenen yöne doğru gütmek... George Orwell''in İkinci Dünya Savaşı''nın hemen ardından yazdığı ''1984'' romanı bu tür ''muhayyel'' bir ülkeden söz etmektedir işte.

Galiba, o ''muhayyel ülke'', gözlerimizin önünde şekilleniyor. Dünyanın ilk ''Orwellian ülkesi'' biz mi olacağız, ne?