Risk

Kürt sorunu'' ne zaman adlı adınca anılsa, hemen Turgut Özal da gündeme geliyor. Kurduğu partinin bugünkü lideri Mesut Yılmaz''ın, ABD''nin eski başkanlarından George Bush''a atfen ileri sürdüğü "Özal Kuzey Irak''ta bir Kürt devleti kurulmasını öngören Amerikan planına taraftardı" anlamına gelen iddiasının doğru olmadığını kaynağından ispatlamasaydık, bu yakıştırma, Özal''ın üzerinde kalabilirdi.

Bunun sebebi, sekizinci cumhurbaşkanının, Kürt sorununa "Türkiye''nin önünü tıkayan en önemli sorun" gözüyle bakması ve çözümü için adımlar atmaktan kaçınmamasıydı.

Bu sorunun kapsamlı bir cevabı kimsede yok; birkaç kişi, ilk elden edindikleri bilgiler ve izlenimlerle bazı ipuçlarına sahipler. Vefatından önce çıktığı son yurtdışı gezisinde, sekizinci cumhurbaşkanı, bir grup siyasetçiye, yakında başlatacağı ''riskli'' bir girişimden söz ettiğinde, yanlarında bulunan tek gazeteci tanık bendim. Bu konunun görüşüldüğü başka meclislerde de Turgut Özal''ı dinlediğimi hatırlıyorum.

Turgut Özal''ın, Türkiye''nin birliği ve bütünlüğünü tehlikeye sokacak bir projesi yoktu. Esasen, Türkiye''nin bugünkü devlet yapısıyla, cumhurbaşkanlığı makamında oturuyor olsa bile, tek bir insanın, ülkeyi tehlikeli mâceralara sürüklemesi mümkün değildir. Turgut Özal''ın kafasında yatan, ''Kürt Sorunu''nu, ülkenin önünü açacak ve bir anlamda büyümesini sağlayacak bir yöntemle çözüme kavuşturmaktı. Üstlenmeye hazırlandığı ''risk'', çok kapsamlı bir açılımla, PKK terörünü sona erdirmek ve Türkiye''yi bir bölgesel güç haline dönüştürmekti.

Özal''la konuyu görüşen herkes, bölgede yeni bir devletin kurulmasının, onu zorla kurduranlar dışında kimsenin işine yaramayacağını yüksek sesle ifade ettiğinin tanığıdırlar. Onun Kuzey Irak''la ilgili görüşünün, orayı Türkiye''yle irtibatlı bir ekonomik yapıya kavuşturmak olduğunu düşünüyorum. Türk parasının geçerli olduğu, pazarında Türk ürünleri satılan, her yönüyle Türkiye''ye bağımlı bir yapı. Böyle bir ''bağımlı'' yapının ''bağımsız bir devlet'' ile bir ilgisi olmayacağı açıktır.

Özal''ın kafasındaki ''bölgesel güç Türkiye'' projesinin ayrıntıları belliydi: Bireyin hak ve özgürlüklerini garanti altına alan anayasası ve içi demokrasiyle doldurulmuş cumhuriyet yönetimi ile, Türkiye, etrafındaki ülkeler için gerçek anlamda bir örnek haline dönüşüyor... Ekonomilerini Türkiye ile entegre etmiş bir dizi ülke, kimi İslâm Konferansı Örgütü, kimi Karadeniz Ekonomik İşbirliği Örgütü ile, siyasi birlikteliği de gerçekleştiriyorlar... ABD''nin Kuzey Amerika''da oluşturduğu NAFTA, daha yakın bir coğrafyadaki Avrupa Birliği benzeri bir oluşuma bu bölgede de ulaşılıyor...

Böylesine bütünleştirici ve büyütücü bir vizyonda, bölgeyi yeni coğrafi birimlere bölmenin yer alamayacağına hiç kuşku yok. Turgut Özal''ın dünyayı nasıl değerlendirdiğini bilenler açısından, Mesut Yılmaz''ın George Bush''un kitabına atfen ileri sürdüğü "Kuzey Irak''ta bir Kürt devleti kurulmasını istiyordu" iddiası, bu cümle gerçekten kitapta yer alsaydı bile, doğru olamazdı. Nitekim, Bush, kitabında, "Özal, Kürtlere karşı kendinden önceki ve sonraki yöneticilerden daha hoşgörülüydü" dedikten sonra, "Türkiye -ve İran- yönetimleri bölgede bir Kürt devleti kurulmasına karşıydı" diye ekleme ihtiyacı da hissediyor. Turgut Özal, sergilediği hoşgörüyle, bütün kimlikleri, müreffeh ve ufku geniş bir ülke içinde birarada tutma hesabındaydı...

Türkiye''nin yakın tarihini bilenler, daha fazla hak ve özgürlük istemenin, Cumhuriyet''in içini demokrasi ile doldurma talebinin ne kadar ''riskli'' olduğunun herhalde farkındalar. Özal, 141 ve 142. maddelerle birlikte 163. maddeyi de TCK''dan kaldırırken neler çekmişti, hatırlayınız. Bırakın Özal''ı, "Özgürlükler genişletilsin, Türkiye gerçek anlamda insan haklarına saygılı, hukukun üstünlüğüne inanan, demokratik bir cumhuriyet olsun" dedi diye, Yargıtay''ın Cumhuriyetçi, lâik ve Atatürkçü olduğu müsellem başkanı Doç. Sami Selçuk''un başına neler geldiğini şu yakınlarda hep beraber görmedik mi?

Aslında uzun uzun anlatmak gerekirdi, ama yer kalmadığı için bir cümleyle özetleyeyim: Türkiye''yi gerçek bir demokratik cumhuriyet yapmak üzere özgürlüklerle bezemeye yanaşmayanlar, onun gücünü azaltma tehlikesini gündeme dayarlar...

Bu konunun üstünde üç gün üst üste duruşumun sebebi de bu korku işte: Küçük siyasetçiler, Turgut Özal''ın arkasına sığınarak, ülkenin başına iş açacak tehlikeli bir yola sapmak üzere görünüyorlar...