Ruh hali

Yeni Şafak yazarı Nazlı Ilıcak milletvekili oldu. Yazılarını okuduğunuzda görüyorsunuz; aktif siyaset Nazlı Hanım''ın ilgi alanını daha genişletti, kalemini daha keskinleştirdi. Yakında siyasi hayat biraz daha canlansın, gazetecilikte kazandığı değerleri yeni uğraş alanına taşıdığını göreceğiz. Gazetecilik ile siyasetin hoş bir terkibi olacağa benziyor Meclis''teki Nazlı Ilıcak.

Ancak bundan hoşlanmayanlar var. Dün bir gazetede, Nazlı Ilıcak hakkında açılmış bazı dâvâları konu edinen bir haber yer alıyordu. Malatya''da konuşmuş Nazlı hanım ve o konuşmasından dolayı hakkında altı yıl ağır hapis cezası isteniyormuş; aynı konuşma için bir de hakaret dâvâsı açılmış. Bu haberi veren gazeteyi yönetenlerin, kıdemli bir meslektaşlarının fikirleri sebebiyle cezâi takibata uğramasından rahatsızlık duyduklarını sanmayın; başlığı bile haberi iletenlerin ruh halini açıklamaya yetiyor: "Nazlı Ilıcak''a dokunulamıyor." Milletvekili ''dokunulmazlığı'' sebebiyle dâvâlar durduğu için hayıflanıyorlar...

Bu ruh halini iyi değerlendirmek gerekiyor. Medya organları, bir süreden beri, ikili bir dil benimsemiş durumdalar. Bir "Bizden" dedikleri kişi ve çevrelerden söz ederken kullandıkları dilleri var, bir de ''öteki'' söz konusu olduğunda başvurdukları dil. Daha önce de belki bu tür bir ikili dil söz konusuydu; fakat son zamanlarda, bu durum, artık iyice göze batmaya başladı.

Merve Kavakçı olayı bu iki dilliliğin en çarpıcı örneğiydi, tam anlayamadık. İlk ve orta öğrenimde seçkinlerle birlikte okumuş, yüksek öğrenimini ABD''de yapmış, bilgisayar mühendisi, iki küçük çocuğunu tek başına büyütme çabasındaki genç bir anne... Gazetenin "Bizden" kabul edeceği ''modernizm'' ile irtibatlı özellikler bunlar... Ancak, bu özellikleri, Merve Kavakçı''yı, Nazlı Ilıcak''ın ''dokunulmazlığı''na hayıflanan Hürriyet için "Bizden" yapmaya yetmiyor. "Merve Kavakçı başörtülü, ondan" cümlesi de tam bir açıklama teşkil etmiyor; çünkü meselâ DSP ve CHP toplantılarındaki vitrin süsü ''başörtülü'' kadınlar Hürriyet açısından "Bizden" olarak kabul görebiliyor. Merve Kavakçı''nın parti kimliği daha açıklayıcı; "Dokunulamıyor" diye hayıflandıkları Nazlı Ilıcak''ın başörtüsü yok, ama o da, siyasette FP''yi seçtiği için, Hürriyet ve benzerlerinin lügatinde ''öteki'' kategorisine giriyor...

Benzer bir durum, biraz daha çarpıcı biçimde, Adana''da yapılan bir tesettür defilesinde yaşandı. ''Defile'' adı üzerinde ''modernist'' bir olay; orada boy gösteren genç kızların meslekleri de öyle. Hani, "Biz ve ötekiler" ayrımı yapan gazetelerin pazar eklerinin başlıca malzemesi olan meslek: Mankenlik... Ancak, adı ''tesettür defilesi'' olunca, podyumda elbise teşhir eden profesyonel mankenler için gazetelerin kullandığı dil birden değişiyor ve "Ben mankenim" diye ortalıkta dolaştığı halde aslında başka bir mesleği icra edenler için dahi kullanmadıkları sözcükler kalem ucuna geliyor... Defilede, mankenlerin, başörtüsüyle tamamlanan giysileri sergilerken ellerinde Zübeyde Hanım posteri taşımaları bile, onları gazap hedefi olmaktan kurtaramıyor...

İki dilli, iki ölçülü bu yeni yaklaşım biçimi aslında tam bir bağnazlık. "Öteki" dediğini dışlayan, aşağılayan, "Biz" saydığını koruyan, kollayan bir üslup, günümüz medyasını, evrensel gazetecilik çizgisinden kopartıyor; psikolojik savaş organı olma limanına yanaştırıyor... Oysa, "Dokunulamıyor" diye hayıflandıkları Nazlı Ilıcak, ''öteki'' kategorisine soktukları pek çok başka kalem gibi, Oral Çalışlar''ın Terörle Mücadele Yasası yüzünden 13 ay hapis cezası almasını protesto etmekten geri durmadı.

Medyadaki bu patolojik ruh hali, bu hastalığa düşmeyecek kadar deneyimli, meslek örgütü başkanlığı sorumluluğu sebebiyle kendini tutması beklenen kişilere kadar sirayet etmiş durumda. "Dokunulamıyor" diye hayıflanan gazetede, Nazlı Ilıcak ile ilgili yazısında yanlış bilgiler sunan kıdemli başyazar, geçen gün, düzeltme notuna, "Sayın Ilıcak''ın lâik cumhuriyete inanmış ve hatta bu yüzden şimdi aynı gazetede yazan bir sütun arkadaşı tarafından itham edilmiş bir yazar olduğunu belirtiyorum" cümlesini eklemekten kendini alamamış.

"Lâik cumhuriyete inandığı için" Nazlı Ilıcak''ı itham etmiş ''sütun arkadaşı'' ben olmalıyım. İkili bir dil kullanma alışkanlığım olmadığı ve "Biz ve öteki" ayrımına hiç yüz vermediğim için, -gerekmişse- Nazlı Ilıcak''ı da eleştirmişimdir; ancak, eleştirimin "Lâik cumhuriyete inanma - inanmama" ekseninde olmadığına adım gibi eminim. Aksi olsaydı, o ruh halinin etkisindeki gazete, dokunulmazlığım bulunmadığı için, benimle ilgili haberi hayıflanması gerekmeden verirdi.

Bizim medyayı etkisi altına alan ruh halini iyi çözümlemek için, Hitler dönemi Almanya''sına ve McCarthy dönemi Amerika''sına biraz daha yakından eğilmek gerekiyor.