Suçlu ayağa kalk

Hayret etmemek elde değil. Cumhuriyet gazetesi, son birkaç gündür, üniversiteye öğrenci yerleştiren yeni sistemin adaletsizliğini eleştiriyor. Önce, İzmit''ten bir meslek lisesi mezunu gencin sıkıntısını yansıttı, dün de bir öğretmen lisesi mezunu gencin babasının mektubunu.

Ancak, o şikâyetleri Cumhuriyet''e iletenler yanlış bir iş yapıyorlar; 28 Şubat''a kendilerini teslim etmiş olan medya şikâyetleri çözemez. Çözemez, çünkü sorunun sebebi Cumhuriyet gibi gazeteler...

Lise mezunlarını üniversitelere yerleştirme sisteminde bu yıl yapılan değişikliklerin, hepsi de 28 Şubat felsefesiyle ilişkili, belli başlı birkaç amacı vardı. Mezunlarına üniversite kapılarını sımsıkı kapayarak İmam Hatip liselerinin yok olma sürecini hızlandırmak en önde gelen amaçtı. Bugün karşılaşılan adaletsizlik o amaçla yakından ilgili...

Politikacıları biliyoruz; icabında inkâr edebilmek için, belli konularda kulağı tersinden göstermeyi yeğlerler. Sistemle oynanırken, muhtemelen politik kadroların yönlendirmesiyle, YÖK, sınava girecek adayları iki ana gruba ayırdı: Her cins liseler ve özel okullardan mezun olanlar ile meslek liseleri mezunları... Sadece İmam Hatip mezunlarını haktan mahrum etmeyi yürekleri kaldırmadığı için, bütün meslek liseleri mezunlarına haksızlık ettiler. Bir meslek lisesi mezunu, düz liseden mezun olan arkadaşına göre, yarışa çok daha geriden girdi sınava. Biz o zaman, "İmam Hatipler için getirdiğiniz bu düzenleme sadece onlara zarar vermeyecek, ülkedeki meslek eğitiminin kökünü kazıyacak" diye az mı bağırdık. Aynı durum, İmam Hatip liselerinin orta bölümlerini kapatabilmek için dar gelirli memur ve esnafın zeki çocuklarına nitelikli öğretim aldırabildikleri Anadolu liselerinin orta bölümlerini feda ederken de kendini belli etti. İmam Hatip düşmanlığıyla gözleri körelenler, şimdi şikâyetçi oldukları adaletsizliğe, o zaman kendileri çanak tuttular.

Medyadaki bu iki yüzlü bağnaz tavır her alanda kendini belli ediyor.

"Şampiyon kimin?" başlığını taşıyan yazıdan şu satırları okuyun önce: "Fethullahçı okul ve dershane, ''şampiyon bizim'' diye yeri göğü inletirken, Gökhan''ı yetiştiren gerçek hocaları ve okulu gelişmeleri ibretle izliyor." Ve şu satırları: "Devlet okullarındaki en iyi öğrencileri, önemli vaatlerle transfer edip, sonra da sanki kendi öğrencileriymiş gibi hava atıyorlar." Şunu da: "Bu arada devlet okulları hâlâ uyuyadursun. İlk verilere göre en başarılı onlar ama, bırakın öğrencilerine sahip çıkmayı, başarılarını bile duyuramıyorlar." (13 Temmuz 1999)

Sınav sonuçları açıklanıp üç dalda da birinciliği Bursa Nilüfer Hatun Lisesi''nden Gökhan Mumcu''nun kazandığı açıklandıktan sonra yazılan o yazıyı bir kenara bırakıp bu defa sınav sonuçlarına göre okulların başarı puanlarının belli olmasını tâkiben çıkan habere göz atalım.

Okuyun şu satırları: "Sınav uyanıklarının başında bu yılın üniversite giriş sınavı şampiyonu Gökhan Mumcu geliyor. Lise 2. sınıfın son aylarına kadar Gemlik Celal Bayar Anadolu Lisesi''nde öğrenim gören Mumcu, eğer son sınıfı Bursa Özel Nilüfer Lisesi''nde okuyup bu okuldan mezun olmasaydı, yerleştirme puanı sıralamasında değil şampiyonluk, muhtemelen ilk 1000''e bile giremeyecekti." (26 Temmuz 1999).

Herhalde anladınız: 13 gün önce, "Öğrencisi transfer edilerek devlet lisesinin başarısı çalındı" denilirken, gerçekler o iddiayı desteklemediği için, şimdi vites değiştirilerek, "Öğrenci lisesinde kalsaydı başarılı olamayacak, değil birinci olmak ilk 1000''e bile giremeyecekti" iddiası seslendiriliyor. Başarılı öğrenci başarısız, övülen okul da yerilir hale geliyor... 13 gün arayla çıkan iki değerlendirmenin aynı gazetede (Milliyet) ve "20 yıllık uzman eğitim yazarı" olmakla övünen kişinin (Abbas Güçlü) sorumluluğu altında yayınlanması da sizi şaşırtmasın. (Uzman yazarın iddiasının, "Gökhan okul değiştirmeseydi ilk 1000''e bile giremezdi" bölümü, sınavda birincilik öğrencinin ham puanına göre belirlendiği için, ayrıca çok saçma.)

Sınav sistemine olan tavır nesnel ölçülerle değil de ideolojik saplantılarla belirlenir, sonuçlara at gözlüğüyle yaklaşılırsa, bugün düşülen zavallı durum elbette kaçınılmaz olur. Fransızlar cinayeti araştırırken "Cherchez la femme" (kadını izleyin) derler, her olayda kadın parmağı bulunacağı önyargısıyla... Bizde de her fenalıkta ''medya parmağı'' aramak hiç yanlış olmayacak.

Eğitim sistemini ve üniversite giriş sınavını, adaletsiz, eşitsiz ve mantıksız kılan zihniyet, desteğini, şimdi ağlayıp sızlayan bağnaz kalemlerden almıştı; bunu asla unutmayalım.