Yakadan düşeceğiz düşmesine de...

Çok satan gazetelerden birinde, aynı zamanda gazetenin yöneticisi de olan bir yazar, son tartışmalara katılmak üzere kaleme aldığı yazısını, "Yeter artık, düşün bu milletin yakasından" diye bitirmiş... Yazarın, "Düşün yakamızdan..." diye hitap ettiği kişiler, herhalde tahmin ettiniz, kendisiyle aynı görüşü paylaşmayanlar... Cadı kazanlarının fokurdadığı günümüz ortamında, belli çevrelerin sözcüsü olduğu bilinen bir yazarın bu temennisi, herhalde ilgili yerlerde değerlendirilmiş olmalı ki, 2 Mayıs süreci, onun arzu ettiği istikamette gelişiyor...

Yazar, kendisini Nazi dönemi Almanya''da veya Mussolini faşizminin yükseldiği İtalya''daki izdüşümleriyle karşılaştırmamıza kızacaktır, ancak satırları, neredeyse kelimesi kelimesine o dönemin zihniyetini yansıtıyor. Almanya''da yükselen Nazizm, Hitler''in şahsında liderini bulmakla kalmamış, Almanların şimdi unutulmaya terk ettikleri bir dizi aydından da destek almıştı. Dönemin gazetelerinde, dergilerinde, Nazizm''in ''tek ırk, tek millet, tek lider'' felsefesini savunan yazıları yazanlar, ''düşman'' bellenen Yahudiler için ''nihâi çözüm'' isteyen bilimsel görünümlü değerlendirmeler kaleme alanlar çıkıyordu. Onlar da, beğenmediklerine, "Düşün yakamızdan" anlamına gelen temenniler dile getiriyorlardı. ''Führer'', dönemin yazarlarının değerlendirmelerini, yön göstericilerinin temennilerini yerine getirdi; o dönemin tehdit değerlendirmesinde ''düşman'' bellenen epey bir Yahudi yakadan düştü...

Türk aydını kendisini ''norm'' kabul ettiği için faşizan eğilimlerini içinde taşır. Özellikle, geçmişte, totaliter rejimlerin peşinde koşmuş, halkı silâhla yola getirebileceğini, kırdan gelerek kentleri teslim alacağını veya şehir gerillası olarak soyduğu bankalar, dize getirdiği kamu görevlileriyle sistemi sarsacağını düşünmüş olanlar... Pek azı dışında, o tipler, bugün de, -tabii banka soymak yerine banka sahibi patronlara kapılanarak, kamu görevlilerini silâh zoruyla değil köşe başlarını tuttukları gazetelerin tehdidi ve şantajıyla dize getirerek- benzer bir amaca hizmet ediyorlar. 65 milyonluk bir ülkede, gazetelerini okuyan birkaç yüz bin kişi dışındakilerin yakadan düşmesi onları fazla rahatsız etmeyecektir...

Türkiye''de bugün yaşananlar elbette bir tesadüf değil; dünyada çaptan düşmüş belli fikirlerin bizde yükselişe geçmesi, düne kadar kendilerine hor bakılanların sırtlarının bugün sıvazlanması da... Dün, bambaşka bir ideoloji adına ülkeyi teröre boğanlar, bugün eski hareket noktalarına sâdık kalarak, başka bir yoldan aynı sonucu almaya çalışıyorlar. Dün önlerini kesenleri, bugün yanlarında buldukları destekçilerine yok ettirme niyetleri hemen sırıtıyor...

Bu tür aydınların bir ülkeye vereceği zararı görmek için, İkinci Dünya Savaşı öncesine uzanmaya, Nazizm''in Almanya''ya, Faşizm''in İtalya''ya neye mal olduğuna bakmaya gerek yok; o zihniyetin günümüzdeki temsilcisi Slobodan Miloşeviç yeterince uygun bir örnek. Miloşeviç, kendisine benzemeyen insanları yok etmeye karar verdiğinde, ''aydın'' geçinenlerin de yardımıyla, niyetini tarihi ve ideolojik bir çerçeveye oturtmakta zorlanmadı. Sonucu görüyoruz; Miloşeviç zihniyetinin "Yakamızdan düşün..." dedikleri insanlar asırlar boyu yaşadıkları toprakları terk etmek zorunda kaldılar; bu bir başarı olabilir, ama gerici ideolojinin sapık taraftarları da, ülkelerinin başlarına geçirildiği gerçeğiyle karşı karşıyalar bugün. Kural değişmiyor: Nihâi çözümden, yok etmekten yana olanlar, kendilerini de benzer âkıbetlere düçâr ediyorlar...

Farklılıklara tahammül zor elbette; herkesin kendisi gibi olmasını istemek insanın doğasında var. Rus Çarı Petro, Avrupa seyahatinden, göbeğine kadar inen sakalını keserek dönmüş ve önce saray halkını sonra bütün Rusları sakal geleneğinden ''kurtarma'' seferberliğine girişmişti. Meiji dönemi Japonyası''nda, tarama özürlü cengâver bir Şogan, bütün adamlarını, saçını tepeden kel traşı olmaya zorlayabilmişti. Bugün de, totalci zihinler, hepimizi kendileri gibi düşünmeye, konuşmaya, davranmaya ve giyinmeye zorlama hevesindeler...

İnsanın doğasındaki herkesi kendine benzetme özelliği doğadaki çeşitlilikle çelişiyor. İnsanlar ne kadar birbirlerine benziyorlarsa o kadar da farklılar. Zevkler değişik. Damak tadı bile ulustan ulusa fark ediyor. Aynı ülkede yaşayanlar arasında derin uçurumlar olabiliyor da, uzak iklimlerin değişik inançlara sahip insanları birbirine yakın durabiliyor. "Düşün yakamızdan..." zihniyeti, sadece bizde patlak vermiyor, Rusya''da, Avrupa''da, hatta Amerika''da belli düşüncenin üstünlüğüne inanan sapık düşüncelilerle benzeşiyor; buna karşılık, dinleri farklı olsa da ahlâkiliğe önem verenler arasında anlayış köprüleri kurulabiliyor...

Totaliter düşüncenin içimizdeki temsilcileri, bizlere dönüp, "Düşün yakamızdan..." diyorlar; iyi güzel de, bunun tarihten öğrendiğimiz mukadder âkıbetine hazırlar mı?