Yalancı, yalancı, yalancı...

Haber hemen bütün gazetelerde yer aldı; Amerikan Newsweek dergisi ''2006 yılının kaybedenleri'' arasında gösterdiği Bush yönetiminin yalanlarını sergilemiş... Yıl içinde yaptığı değişik konuşmalarda, “Savaşı kazanıyoruz; Rumsfeld makamını koruyacak; seçimi kaybetmeyiz” diyen George W. Bush, seçim yenilgisinden sonra savunma bakanı Donald Rumsfeld''i görevden almış; “Irak Savaşı''nı kaybetmiyoruz” iddiasını sürdürse bile “Kazanmıyoruz da...” demeye başlamış...

ABD Başkanı Bush keşke bu kadar masum olsa. Bütün günahı, keşke, kaybetmeyeceğini sandığı seçimi kaybetmek, dâvâ arkadaşından vazgeçememek, Irak''ta ülkesinin kazanabileceğini iddia etmekten ibaret olsa... Newsweek''in ABD yönetiminden bula bula birkaç insanî takıntıyı ''yalan'' diye okurlarına sunması gerçekten çok ilginç...

Irak''a müdahalenin bütünü bir yalanlar manzumesidir. Ülkesini hepsi de koca birer yalan olan sahte gerekçelerle savaşa soktu Bush; yüzbinlerce Iraklı yanında sayıları hergün daha artan binlerce Amerikan askerinin hayatını kaybetmesine yol açan devâsâ yalanlardı bunlar. Bugün bile, Amerikan halkının önemli bir bölümü, 11 Eylül eylemlerinin Saddam Hüseyin''in verdiği emirle gerçekleştiğini düşünüyor; Irak''ta kitle imha silâhı bulunduğunu sanıyor... Bu anlama gelebilecek cümleleri yönetimden isimler sürekli tekrarladıkları için...

Hitler''in propaganda bakanı Joseph Goebbels, “Yalanınız ne kadar büyük olur ve ne denli sıkça tekrar ederseniz, insanların sonunda yalanınıza inandıklarını görürsünüz” demişti. Washington''da yönetimi ellerinde tutanlar Goebbels''in sözünün gerçekliğini bütün dünyaya ispat ettiler.

Bush ve yanındakilerin söylediği ''yalanlar'' şimdilerde her yönüyle sırıtıyor.

Bugünlerde “Bush yalancı” başlığıyla okur karşısına çıkanların, aynı ağız tarafından geçmişte söylenmiş çok daha büyük yalanları hiç sorgulamadan sayfalarına taşıdıklarını, kendilerini okuyanları Irak''a açılacak savaşa hazırlama görevini sessizce yerine getirdiklerini unutacak mıyız? Amerikan medyası, gazeteleri, kanalları ve dergileriyle, Pentagon''un yalan üretme amacıyla kurduğu özel birimlerde pişirilmiş haberleri en baştan sorgulasaydı, yüzbinlerce insanın hayatına mal olan kirli savaş kendine zemin bulamayacaktı.

Fazla uzağa gitmeye gerek yok; yalnızca 1 Mart (2003) tezkeresi öncesinde yürütülen kampanya ve daha çok Türkiye''yi ilgilendiren Washington menşeli ''uydurma haberler'' bile yalancılığın boyutunu anlamaya yarayabilir. Açın o dönemdeki gazeteleri, aynı günlerde yapılan tv programlarını başa sarıp ekrana çıkartılan bazı tiplerin söylediklerini bir daha bir daha dinleyin... O yalanlar da Washington''da kotarılmış ve Türkiye''deki bazı ağızlara ısmarlama tıkıştırılmıştı...

Bush seçimi kaybetti, Rumsfeld de koltuğunu, ABD''nin Irak''ta başı dertte... Amerikan basını artık “Bush bize yalan söyledi” diyebiliyor... Oysa, Bush ve etrafındakilerin yalanlarını birebin katarak sütunlarına ve ekranlara taşıyan bizdeki tiplerin herbiri –maşallah– yerli yerinde duruyor. Biri olsun, okurlarını aldattığı, izleyenlerini yanılttığı için zemin kaybetse; hayır, bir çoğu kamuoyunu etkileyebileceği konumunu hâlâ muhafaza ediyor.

Evet, Bush yalan söyledi, ancak ABD''de hiç değilse “Bush''un yalanları” diye Bush''un yaptığını yüzüne vuranlar çıkabiliyor; bizde ise katmerli yalancıların yeni yalanlar söylemek üzere taltif edildikleri bile oluyor.

Amerikalılar kendi yalancılarıyla yüzleşiyorlar, peki biz “Bush''un yalanları” haberine yer veren gazeteler ve ekranlardaki yalancıları ne yapacağız?