Bu şahane fıkra seçimin özetidir..

22 Temmuz seçim sonuçları için deniliyor ki: "Ak Parti, 2002''deki oy oranı olan % 34.4''ü 2007''de %46.6''ya çıkardı.. Dolayısıyla oy oranını %35 oranında artırmış oldu.."

"Oran" açısından bakıldığında doğrudur; ancak "seçmen sayısı" açısından bakıldığında artış oranı %35 değildir.

Zira Ak Parti 2002''de 10 milyon seçmenden oy alırken 2007''de 16 milyon seçmenden oy aldığı için artış oranı % 60''tır.

Evet şimdi asıl meseleye, yani kimin cumhurbaşkanı olacağına dair yapılan yorumlara gelelim.

Tarhan Erdem''e, ismine gönderme yapmak suretiyle "erdemli tarhana çorbası" diyecek kadar haysiyet cellatlığı yapan mercimek beyinlilere göre Abdullah Gül cumhurbaşkanı olamaz.

(Yanlış anlamaya mahal vermek istemem.. Yukarıda "mercimek beyinli" derken henüz pişmemiş mercimekten bahsetmiyorum. Bu arkadaşların beyni, "mercimek çorbasında" neredeyse kaybolan mercimek kadardır. Yani mercimek dediysek de o kadar büyütmeyin!)

Evet 22 Temmuz seçimleri ile ilgili olarak en isabetli yorumu Bingöllü bir işsiz vatandaş yaptı.

Dedi ki: "Rahmetli Turgut Özal dağdaki çobanın bile beynini açtı.. Tayyip Erdoğan ise o beyinlerin içine girdi. Hep halkın yanında oldu.."

Seçimlerden önceki en güzel yorumu ise Posta gazetesinde Mehmet Barlas yapmıştı.

Mehmet Barlas, "Solcuysanız CHP''ye, sağcıysanız MHP''ye oy verin.." diyenlerle bir güzel dalga geçerek bir fıkra aktarmıştı.

Fıkra şu: Acemi tezgahtara patronu "Sakın müşteriye yok deme. Müşterinin istediği maldan yok ise, alternatif başka ürün sun.." deyince, tezgahtar tuvalet kağıdı isteyen müşteriye zımpara kağıdı almasını önermiş!

Bu arada belirtmek gerekiyor: 22 Temmuz seçimleri aslında 1954 seçimleri ile kıyaslanmak yerine 14 Mayıs 1950 seçimleri ile kıyaslanmalıdır.

Aslında 14 Mayıs 1950 ile kıyaslanması da doğru değildir; zira 14 Mayıs''ta millet sadece "söz" hakkı elde etmişti.

Ancak aradan geçen 57 yıl boyunca görüldü ki "sözün gücü" bir yere kadardır.

İşte 22 Temmuz''da halk bu kez "Yeter Karar Milletindir.." düsturunu beyinlere nakşetmiş oldu.

Çünkü ortalıkta "göbeğini kaşımayan bazı midesizler" dolaşıyordu.

Tabii bu "mızmız uzaylılar"ın anlayamadığı bir şey daha vardı; o da rüyalarında mırıldanmaları, uyandıklarında ise mızmızlanmalarıydı.

Oysa 22 Temmuz''da "Hoppala yavrum yaz gelmişti, çarşıya kiraz gelmişti, beş okka kiraz alınmasına rağmen yâre o da az gelmişti.."

Evet hâlâ bu mızmızlık teorisinin mümtaz simaları muazzam öngörülerini köşelerine muntazam bir şekilde serpiştirmeye devam ediyor.

Örneğin, hâlâ diyorlar ki:

"Hilmi Özkök, Tayyip Erdoğan''la iyi bir ikili ilişki sürdürdü.. Cumhurbaşkanı Özkök olabilir.. Abdullah Gül olmayabilir zira Başbakan Erdoğan ''uzlaşma''dan bahsediyor.."

Haydi sosyolojiden ve psikolojiden nasipsizsiniz; Tayyip Erdoğan''ı da mı tanımıyorsunuz?

Başbakan Erdoğan, daha üç ay önce "Ben aday değilim; adayımız Abdullah Gül kardeşimdir.." diyerek, ancak bir "insan"ın anlayabileceği "adamlık" örneği göstererek hakkından feragat etmedi mi?

Kaldı ki Hayrünisa Gül, eşi siyasete girdikten sonra mı örtündü?!

Ya da kızı Kübra Gül, aslında ÖSS''yi kazanmamıştı da "kazanmış gibi" mi yapmıştı, yani sahtecilik yapıp da mı Bilkent mezuniyet törenine gitmişti?!

Evet 22 Temmuz, bakanlık yapacak kadar donanımlı yeni isimlerin Meclis''te yer bulduğu zeminin de tetikleyicisi oldu..

Örneğin; vefa, kültürel nosyon, deneyim, değerler manzumesinin farkındalığı gibi vasıflara sahip olan Prof. Ömer Dinçer..

Örneğin; 13 yıl belediye başkanlığı yaparak iyi bir teknik adam vasfı kazanan ve aynı zamanda müthiş bir entelektüel donanıma sahip olan İdris Güllüce..

Örneğin; Robert Kolej ve Boğaziçi Endüstri mezunu olan, demokrat kimliği ile temayüz etmiş bulunan Nursuna Memecan..

Örneğin; Prof. Edibe Sözen..

Gerçi akademik ünvanı tek başına önemli değil, çünkü aynı unvan Nur Serter''de de var.

Kadın olması da önemli değil, çünkü Kemal Anadol erkek..

Eh, geriye kala kala bir "kalibre" kalıyor..

Kalibre ise "çapı geniş" mühim bir kavramdır..