Bir konserin uzağında

Bundan bir ay kadar önce Ankara''da Orta Doğu Teknik Üniversitesi''nin stadyumunda gerçekleştirilecek olan Goran Bregoviç konseri için iki bilet aldım. Eşim ve kendim için... Cumartesi akşamı konser gerçekleşti, ama biz orada yoktuk.

Neden yoktuk?

Çünkü konser ODTÜ''nün eğitim yılı açılışı için düzenleniyordu, ODTÜ sınırları içinde gerçekleşecekti ve eşimin başı örtülüydü.

Bileti alırken bu konserin ODTÜ sınırları içinde olduğunun farkındaydım. Ama demek ODTÜ''nün eğitim yılının açılışının da orada yapılacağına dikkat etmemişim. Bunu bilseydim, muhtemel ki yine de biletleri alırdım. Çünkü bir kitapevinden konser bileti almakta olan bir insanın böyle şeyleri düşünmesi, böyle şeyleri hesap etmesi mümkün değildir. Normal bir insanın aklına bile gelmez böyle bir şeyle karşılaşacağı, gelmemelidir de... Bundan fazlası arızadır, vehimdir, paranoyadır. Ben bunu düşünmem, düşünemem. Peki ayağımı suya erdiren, beni bu hastalıklı gerçekle yüzleştiren ne oldu? Bir arkadaşım bu konsere başörtülü dinleyici alınmayacağını duyduğunu söyledi. Jetonum düştü, nerede yaşadığımı hatırladım. Hemen ilgili telefonu aradım. Doğruydu. Başörtülüler, ODTÜ sınırları içinde müzik de dinleyemiyordu, emir böyleydi.

Kötü oldum, içim burkuldu.

Konsere gidemediğim için değil; Türkiye''de her yıl milyonlarca gencin umut bağladığı üniversite idealinin hangi kafalarca tutsak edildiği ve durumun akıl sınırlarını zorlar bir hale geldiği gerçeğine bir kere daha tosladığım için... ODTÜ''nün bir dönem bu ülkede sivil başkaldırının sembolü olduğunu hatırladım. Ne acıklı bir tablo...

Günlerdir "mahalle baskısı"ndan dem vuranların akıllarına bile getirmedikleri insani travmalar bunlar. Başı örtülü olduğu için Goran Bregoviç konserine giremeyen bir kadının duyguları hakkında ne der Ertuğrul Özkök? Umurunda mıdır? Geleceğe dair vehimler üretmekten vakit bulup, "yaşama hakları" bugün ve en kaba biçimde kısıtlanan kadınlar hakkında bir şey söyler mi? Konsere gitmekten filan vazgeçip, artık evlerinde kendi "blues"larını mırıldanmaları fikrine ne der mesela?

Biz müziğimizi evimizde de dinleyebiliriz, ya siz kendinizi aynı içtenlikle dinleyebilir misiniz?