Boş laf nasıl teşhis edilir?

Boş laf nasıl

teşhis edilir?

Bu ülkede yaşadığınıza göre “tehdit” sözcüğünü herhalde daha önce pek çok kez duymuşsunuzdur. Ben gereğinden fazla duydum. Hatta o kadar çok duydum ki, bu kavramı duyma sıklığım açısından ancak “İnsanoğlu asırlar boyunca...” diye başlayan sıkıcı ötesi tiratlarla ya da içinde bol miktarda “küresel” geçen tekerlemelerle karşılaştırabilirim. Hesap basit; toplumsal sözlüğümüzün matematiğine az buçuk vakıf iseniz yazının ilk iki cümlesiyle ne demeye çalıştığıma dair bir fikriniz de olmuş demektir. Olmadıysa, müşteri velinimettir diyerek daha açık yazayım: “Tehdit” sözcüğü, 83. kuruluş yıldönümünü geride bıraktığımız cumhuriyet tarihimizin bezdirici sıklıkta kullanılmış üç beş kavramından biridir. Tabiatı gereği sebep-sonuç ilişkilerine dayalı olarak tespit edilmesi gereken bir olgu olan “tehdit”, günümüzde nedense daha ziyade koklanagelmektedir. Öyle ki tehdit sözcüğü bugün artık her duyduğumda gözümün önüne etrafı koklayan esrarengiz adamlar kompozisyonunu getiriyor. Sözcüğe haksızlık ettiğimi biliyorum, ama inanın bu mevzudaki haksızlıklar sıralamasında benim bu minik haksızlık etme girişimim ancak sonuncu olur.

Bir sürü boş laf edip sadede gelmekten mi kaçınıyorum? Kesinlikle hayır! Öncelikle şunun altını çizmek istiyorum: Boş laf genel anlamıyla vasıfsız gevezeliğin hayatımıza sokuşturduğu bir üretim lüzumsuzluğu olarak bilinir. Bu yazıyla ben bu genel geçer kanıya itirazımı sunmak istiyorum: Sanılanın aksine cumhuriyetimizin varlığına yönelen en önemli tehdit, vasıflı gevezeliktir. Ve toplum olarak “destur” halinde bulunmamızı icabettiren asıl tehlike de o vasıflı gevezeliğin ürettiği boş laflardadır. Yani benim kişisel tehdit algılamamda vasıflı gevezelerce üretilerek gündemi her daim işgal eden “boş laf” birinci madde pozisyonundadır.

Peki bir boş lafın vasıflı gevezelerce mi, vasıfsız gevezelerce mi üretildiğini nasıl anlayacağız. Kolay! Aşağıdaki küçük kılavuz size yardımcı olacaktır:

1. Hiç kimse bir lafın içini vasıflı bir geveze kadar mükemmel boşaltamaz.

2. Hiçbir vasıflı geveze toplumsal mana ve ehemmiyeti olan tek bir günü bile boş laf etmeden geçirmez.

3. İstisnasız her vasıflı geveze için vehimler gerçeklerden çok daha değerlidir.

4. Yine istisnasız her vasıflı geveze, bütün tahtaların yaş olduğuna inandığı halde sürekli “ben yaş tahtaya basmam” tafrası yaparak yerçekimini inkar eder.

5. Erdem, her vasıflı geveze için sadece kendi ruh kümesinde gıdaklayan bir tavuğun altın yumurtasıdır.

6. Vasıflı gevezeler için kendisine iyi vokal yapamayan her ses fazlasıyla detonedir.

7. Vasıflı gevezeliğin ürettiği boş laflar, ortalığa söylenmiş değil, topluma lütfedilmiş edası taşırlar.

8. Bu nevi boş laflar, iyi marka cila kullanılarak cilalandığından olacak, yalakasını bulmakta hiç güçlük çekmeyen laflar olurlar.

9. Böyle boş laflar uzaktan kulağa “Bu yoğurdu sarımsaklasak da mı saklasak, sarımsaklamasak da mı saklasak” gibi bir klişe karakterli bir ses çağrışımı verirler.

10. Vasıflı gevezeler tarafından üretilen boş laflar, gerçekten dikkate alınması mecburiyete bağlanacak kadar boşturlar.