Ciddi bir yazı

Türkiye işte böyle bir ülke... Sürekli kendi bindiği dalı kesen bir ülke... Halka en çok malolmuş kahramanımızın Nasreddin Hoca olması boşuna değil. Sol kulağımızı sağ elimizle göstermeye meraklıyız. Bir günde bitecek Cumhurbaşkanlığı seçimine Türkiye''nin son derece kıymetli dört ayını feda ettik. Sonunda aynı yere vardık. Buna da şükür, eskiden bu jeton on senede düşüyordu, böyle düşününce dört ay fazla sayılmaz. Hatta feda olsun! En azından itiraz edenlerin halk adına itiraz etmedikleri, halkın sadece itiraz edenlere itirazı olduğu açık net ortaya çıkmış oldu. Hâlâ sindiremeyenler var elbet, ama artık belli ki problemli olan sindiremeyenlerin sindirim sistemleri... Yetmiş milyonluk bir ülkenin, bu sindirim problemleriyle en fazla üç beş gün daha meşgul olma lüksü vardır, daha fazla değil... Onlar da bu işten elleri boş çıkmadılar işin nihayetinde, Türkiye''ye dört kıymetli ay boyunca patinaj çektirdiler, az mı? Bu başarı sindirmelerine yardım eder.

Şimdi Türkiye''yi yönetenlerin yapması gereken çok iş var. Dört koldan ve daha fazla vakit kaybetmeden o işlere başlanmalı... Toplum olarak bize düşense gündeme ayar vermektir. Artık zihinsel savunmamızı güçlendirmemiz, tartışmaya değer olanla olmayanı ayırt etmeyi öğrenmemiz gerekiyor. Medyanın her attığı zokaya atlamamak gibi bir yetenek geliştirmemiz gerekiyor. Salyangoz satıcısı söyleminin yürürlüğünü kaldırmamız gerekiyor. Bu ülkenin insanlarının değerler sistemini sürekli savunma halinde tutan taarruz kültürüne “artık yeter” diyebilmemiz gerekiyor. Vatandaş olmaktan sözediyorum, vatandaşlık haklarından sözediyorum. Sürekli yargılanan olmaya razı olmamaktan sözediyorum. Kendi oturma odamızdaki televizyondan kendi değerlerimizin aşağılanmasına, kendi kültürümüzün yargılanmasına izin vermememiz gerektiğinden sözediyorum. Para verip aldığınız gazeteden bizzat size “öteki” muamelesi yapılmasına tepkisiz kalmamak gerektiğinden sözediyorum. Bu ülkenin siyasi partilerinin halk oyunun sağlığını tartışmaya açma cüreti göstermelerine sessiz kalmamak gereğinden sözediyorum.

Umarım önümüzdeki dönem, Türkiye''de yaşayan her insanın onurunun aynı hassasiyet ve nezaketle korunduğu bir aydınlık dönem olur. Türkiye''nin mevcut dünya şartları içinde kendi kuyruğunu kovalayarak, kendi bindiği dalı keserek on yıllarını heba etme lüksü yok. Aklıselim herkesin ortak değeri haline gelmeli... Bu ülkeyi güçlü bir bütün olarak tutan parçaların her biri diğerinin hukukunu azami hassasiyetle korumalı... Hiçbir parça diğerine bir dayatma gayreti içinde olmamalı... Adalet her şeyden önce özgürlüklerin teminatı olmalı... İçinde halkın yer almadığı gelecek formüllerinin asla geçerliliği olmayacağı artık herkes tarafından anlaşılmalı... Türkiye geçmişe ve hatta bugüne değil, artık geleceğe bakmalı...

NOT: Kendimi bir tuhaf hissediyorum. Yukarıya yazdıklarımı dikkatli bir gözle baştan sona birkaç kez okudum. Gerçekten de içinde bir tuhaflık, bir komiklik, bir ironi kırıntısı bile yok. Söylediğim her şey doğru olabilir, ama ne kadar sıkıcı... Lütfen herkes ayağını denk alsın, bir daha ciddiyet dozajı bu kadar yüksek bir yazı yazmayı asla istemiyorum.