Koç gibi bir yaşam için

Hayırdır inşallah, dün gece rüyamda kendimi top sakallı bir yaşam koçu olarak gördüm. Epeyce de müşterim vardı, muhtemelen iyi kazanıyordum bu işten. Akıl veriyordum, para kazanıyordum. Onlar da para verip akıl alıyorlardı. Hallerinden şikâyetçi görünmüyorlardı, demek işimde başarılıydım. Sabah içimde bir hafiflik hissiyle uyandım. Paralar rüyada kalmıştı ama başkalarına yardımcı olmanın verdiği o hafiflik hissi yanıma kâr kalmıştı. “Madem öyle” diye düşündüm, “bunca yıldır kahrımı çeken şu sevgili okuyucularıma da bir katkım olsun, hazır yaşam koçluğum dumanı tüterken sıcak bıcak servis yapayım, onlara da bir iki tüyo vereyim yaşam hakkında!” İşbu yazı, benim sizlere bu beleş kıyağımdan ibarettir, çekinmeden öğütlerimi alınız ve tutunuz.

Sevgili okuyucu, her sabah kalktığında yüzün yıkadığın gibi ruhunu da bir güzel yıka. Çitilemeden yıka, hatır hatır yıkayıp örseleme. Sonra ütüle. Hiç kırışık bırakma ruhunda. Ütülü ruh, bütünlüklü bir kişiliğin olmazsa olmazıdır. Nasıl tıraşlı bir yüz rantabl insanlığın bir göstergesiyle, ütülü bir ruh da aynı şekilde defosuz bir kişiliğin kabul edilebilir tek formudur. Malum, insan kendi haline bırakıldığında daima zaaflarıyla temayüz eder. Biz yaşam koçları işte bu zaafları kaldırmak için varız. Tırnak makasına benzer bir fonksiyona sahibiz. İnsanın zaafları, tıpkı tırnakları gibi kir tutar, pislik biriktirir. Kesilip atılması, bir nevi budanması gerekir. Başarılı olmak istiyorsanız, önce bu ağırlıklardan kurtulmanız şarttır. Bunu nasıl yapacaksınız? Çeşitli formülleri var bunun. En kestirme ve en etkili olan formül, duygularınızı tümden terk etmenizdir. Zaaflar duygulardan beslenir çünkü. Duyguları olmazsa insan daima ütülü bir bünyeye, pürüzsüz bir cilde ve defosuz bir ruha sahip olabilir. Duygularımız bizi serseri rüzgârlara açık hale getirir, oraya buraya savrulur dururuz duygularımız yüzünden. Oysa kendimize bir insanlık inşa edeceksek, öncelikle istikrara ihtiyacımız olacak bizim. Nedir istikrarlı olan? Ne sıvı istikrarlıdır, ne de gaz! Onlar durmadan kalıp ve kılık değiştirirler. Sadece katılık istikrarlıdır. O halde bizim de ihtiyacımız olan şey katılıktır. Katılık konsantrasyon ister, yoğunlaşma ister, kaliteli dikkat ister. Dünyada pek çok şey yaşanıyor olabilir, hep yaşandı, hep yaşanıyor, hep yaşanacak. Dağılmamak, yumuşamamak lazım! Biz katılığımızı kaybettik diye bütün bu kötülükler ortadan kalkmıyor, kalkmayacak. Bizler kişisel gelişimimizi bu türden gelir geçer hadiseler için sekteye uğratmamalı, katılığımızı kaybetmemeliyiz. Aksi halde hedeflerimizi kaybederiz? Nedir hedeflerimiz? Her ne ise, bunun bir önemi yok! Önemli olan hedefi olan insan olmaktır. Başarılı bir iş adamı olmak, herkesin hayran olduğu bir sanatçı olmak, müessesesine kâr rekorları kırdıran bir yönetici olmak… Yaşam koçlarının hayatlarında fazla bir şeyi değiştiremeyeceği türden insanları tabiidir ki buraya yazmıyorum. Başarı herkesin kârı değildir malumunuz! Kâr da herkesin değildir ayrıca. Biz başarıyı sizin kârınız haline getirmek için varız. Ütülü bir ruh, pürüzsüz bir cilt, kaskatı bir insanlık… Hazırsanız başlayalım, önce kitaplığınızı yeniden düzenleyeceğiz. Duygularınıza hitap eden bütün bu ciltler buradan gidecek. Yerine hayata pozitif bakan, hedeflerinizi cilalayan kitaplar gelecek. Belki aydınlatmayla da ilgilenmeliyiz! Bu florasan ses yapıyor. Bu depresif müzikten de kurtulun. Eşyanın tozu da acilen alınmalı… Temizlikçiniz var mı?