Ortaya karışık bir bildiri!

Bugün bu köşeden kamuoyuna ilk kişisel bildirimi yayınlamak istiyorum. Bunun tarihte başka örneği var mı bilmiyorum. Yoksa da bu ilk olsun. İlk defa bir vatandaş, her Allah''ın günü burnuna bildiri dayamayı alışkanlık haline getirmiş olan irili ufaklı bilumum akıl ve nizam vericilere karşı kendi bildirisini versin, itirazını dile getirsin diyorum. Çünkü ikide bir bana neyin doğru ve vazgeçilmez olduğunun hatırlatılmasından fena halde sıkılmış durumdayım! Ben bir vatandaşım ve bu toplumun bir parçasıyım. Kendimden ve etrafımdaki insanlardan biliyorum ki; biz bu ülke için neyin doğru, neyin yanlış olduğunu, neyin vazgeçilebilir, neyin vazgeçilemez olduğunun gayet iyi farkındayız. Dolayısıyla lütfen bizi salak yerine koymayın, ödünç akla, fikre ihtiyacımız yok! Bu ülke ödünç akılla ne olmadık badirelerin içine sürüklendi unutmayın! Ve o badirelerden de yine vatandaş deyip itip kaktığınız bu toplumun ortak aklıyla çıktı, bunu da unutmayın! Lütfen her fırsatta kürsülere çıkıp hamasi nutuklar atmayın, işaret parmağınızı bu milletin yüzüne doğru sallamayın, toplum iradesine posta koymayın! Bunun yerine işinizi yapın, kendi evinizin önünü süpürün! Malum, herkes haddini bilirse memlekette huzur daim olur. Herkes kendi söküğünü dikerse, memlekette hiç kara delik kalmaz. Herkes evinin önünü süpürürse memleket tertemiz olur. Ekstra temizliğe ihtiyaç kalmaz. Bu memleketin bütün sıkıntısı, bazılarının herkes gibi olmayı içine sindiremiyor olmasından doğuyor esasında. Kendi yerine kendini bir türlü sığdıramamasından… Birileri yerine sığamayınca, bunu uzun zamanlar boyunca bir türlü beceremeyince, memlekette genel bir yer darlığı yaşanıyor. Birilerinin yer bolluğu ısrarı, vatandaşın toplam yerinde bir küçülmeye, kişi başına düşen yerde de doğal olarak bir azalmaya yol açıyor. Daralıyoruz hepimiz ve bunun en baş amili yerine sığamayanlardır. Yani vatandaş bir parça ayakta kalıyorsa, bunun sebebi yer yetmezliği değil, otururken kendi yerinden fazlasını kaplayanlardır. Birileri toplum adına konuşup duruyorsa, topluma hiç laf sırası gelmez. Benim böyle tuhaf kaçan bir bildiriden maksadım da, isyanımı toplayıp araya girmek ve artık bu höt zötten fazlasıyla sıkıldığımı, sıkıldığımızı bir şekilde ifade etmektir. Haykırmak demiyorum, çünkü toplum olarak bu ülkede meramını bağırıp çağırmadan anlatabilecek bir merci de kalsın istiyorum. Ama sözümü de esirgemeyeceğim… Bir vatandaş olarak; her fırsat bulanın benim de parçası olduğum topluma durmadan nereye bakacağımızı göstermesi, nereye doğru yürümemiz gerektiğini söylemesi, adeta iki yakamızdan tutması, elini şıklatması, aba altından altyazı geçmesi filan artık beni boğuyor. Bırakın bunları da hep birlikte memleketin açıklarını, gediklerini kapatalım. Bu ülke hepimizinse, gerçekten hepimizin olsun. Kimse kimseye icazet vermeye kalkmasın. Kimse bu topluma karşı nezaketini yitirmesin. Ne söyleyecekse asgari değil, azami saygı ve nezaket içinde söylesin. Kimsenin jest ve mimiklerinden memleket için kanaat, işaret, mesaj devşirilmesin. Kimsenin kaşını kaldırışına doksan sayfa analiz döşenmesin. Kimse memleketin önüne geçmesin, önünü kapatmasın. Kimse kendini toplumun yerine koymasın, toplum adına konuşmasın. Toplumun aklı bu memlekete rahat rahat yeter, yeter ki ekstradan acayiplikler üretilmesin. Bu benim bir vatandaş olarak ortaya karışık bir bildirimdir. Diğerleri tarihe geçiyorsa bu da mutlaka geçsin. Nokta.