Ashab-ı Kehf"in Delikanlısı

Lütfü Şehsuvaroğlu, "Ashab-ı Kehf''in Delikanlısı" diye bir şiir yazdı. Şiiri, "gülüşü en güzel olana" ithaf etti. Bugün köşemi ona bırakıyorum.

***

Ağlasam eritebilir miydim

Keş Dağı''nın karını

Ellerim, hain ellerim tutamaz mıydı

Yere çarpan helikopteri

Kanlıçukur Kanlıçukur

Adınla batasın e mi

Muhsin Başkanım, güzel başkanım

Gülüşü gülüşlerin en güzeli

Üzerine oyun oynar gibi az mı gittik

Yüzümüze çevrilmiş tabancaların

Az mı ayıkladık kurşunlarını

Adanmış nice körpe canların

Haykırsam dümdüz edebilir miydim

Göksun''un bütün eğrilerini

Sağırdan sağır kulaklarım nasıl duymadı

Sesinin ilk defa titrediğini

Yine çıkıp geleceğini düşledik hep

Olay ânını bizimle paylaşmanı

Muhsin Başkanım, güzel başkanım

Sohbeti sohbetlerin en güzeli

Kime derdimizi anlatacağız şimdi

Kiminle sırdaş olacağız bundan sonrası

Artık dondurup karların altında

Saklarız fikrimizin ince gülünü

Ashab-ı Kehf''in yedincisi kim

Niye ben değilim seninle uyuyan

Yiğit beş delikanlı, altıncısı kim

Altıysa yedincisi, yediyse sekizincisi

Mağaranın kapısındaki köpek de mi olamam

Kaç kişiydik seninle uyanmak isteyen

Tanrım bizzat seni seçti

Diriltmek için başka çağlara

Bırakıp riyânın içinde bizi

Başka doğru arkadaşlar mı verdi yanına

Ey Ashab-ı Kehf''in delikanlısı

Söyle diriliş hangi çağlara

Söyle bir dahaki gülüşün

Acaba hangi zamana…