Bu memlekette de bir gün sabah olursa...

İzmir Barosu Başkanı; Sayın Abdullah Gül''ün adaylığını “ağır bir dille” eleştirmiş! (Radikal, 27 Nisan 2007 Cuma). Buyurmuş ki “sıra demokratik ve lâik cumhuriyetin son kalesine gelmiştir”. Bu beyan nasıl yorumlanır? Kanaatimce şu anlama geldiğine kimse itiraz edemez: Demokratik ve lâik cumhuriyetin son kalesi olan cumhurbaşkanlığı hariç, bütün kaleleri düşürülmüştür! Düşüren kim? Başta başbakan olmak üzere hükümet ve AKP milletvekilleri! Çankaya (son kale) da düşerse “sivil darbe” hedefine ulaşacak imiş! Bu hedef neymiş? Bugünkü düzenin yerine, “ılımlı islam” adı altında “şeriat düzeni” geçecekmiş. Türkiye, Fethullah Gülen''in tarîkatine teslim olacak, sonunda da Gülen getirilerek halife ilân edilecekmiş! Eyvaah! Hukukçular da artık kahve falına veya bakla falına mı merak sardılar? Birçok Avrupa ülkesinde Hristiyan demokrat partiler iktıdara gelebilmektedir ve iktıdara geldiklerinde hiçbir baro başkanı veya emekli subay; bir sağlık sorunu yoksa, şu şekilde bir fal bakmayı aklının ucundan bile geçirmemiştir: -Hristiyan demokrat adı altında demokrasi düşmanları iktıdara geldi! Yakında bunlar enkizisyon mahkemeleri kuracak, eşlerimizi - kızlarımızı “cadı” oldukları gerekçesi ile cayır cayır yakacak, sıra nihayet Papa''nın aynı zamanda imparator ilân edilmesine gelecektir! -Diyelim ki sağlık sorunu olan birisi bunları söylemiş olsun, bizdeki gibi, bu gibi sözler söyleyeni millî kahraman mı kılar, yoksa demokratik ve lâik düzene yönelik bir suçun sözkonusu olduğuna mı hükmedilir?

Yine varsayalım ki gelecek seçimde iktıdara Sayın Baykal geldi ve bir başka baro başkanı Sayın Baykal''ı şu şekilde, “ağır bir dille” eleştirdi: -Millete süpürge tohumu yediren, camilerini kapatan zihniyet yine iktıdara geldi! Bunlar yakında “ılımlı-Ede Balıcı lâiklik adı altında dinsizliği hâkim kılacak, Baykal''ı da millî şef ilân edecektir!- Bu sözleri söyleyen bir kimse sadece muayeneye mi sevkedilir, yoksa doğduğuna peşîman kılınır da bir süre sonra bir plastik baston edinerek Mesihliğe mi soyunur?

Girmeden tefrika bir millete düşman giremez! Hele hukukçular, “berâat-i zimmet asıldır” kuralını da mı unuttular? “Sorumsuzluk” demeye dilim varmıyor ey Azîzan, daha zarîf bir terim varsa söyleyin!

Kanaatimce hiçbir hukukçu insafın yerine çifte standardı ikame etmedikçe, “karar yeter sayısı” olan (367)''yi aynı zamanda “toplantı yeter sayısı” sayamaz. Saysa dahî, her iki yeter sayı da oluşmadığı hallerde niçin bir sonraki toplantının yapılamayacağını açıklayamaz.

Hukukçulara soruyorum, aldığım cevap yine ıztırab doğuruyor: -Bu hükümet, halk çoğunluğunun istediği hükûmet değil! Şu halde, bütün imkanları zorlayarak hiç değilse bu ihtimalin önlenmesi; hukukçuluk görevidir! Heyhat! Hukukçuluk bu değildir, ne yazık ki bunu anlamak isteyen yok!

Türkân Saylan, Çağlayan Mitingi''ni Sultanahmet''de yapmak istediğini, izin verilmediğini söylüyor. Millî Mücadele''ye bir atıf yapılmak isteniyorsa, niçin Hacı Bayram-ı Veli''den başlanmıyor? Sultanahmet Mitingi, işgalcilere karşı yapılmış idi. İşgalciler de milletin oyu ile gelmiş değil idiler. Milletin oyu ile iktıdara gelenler “işgalci” hükmünde mi sayılıyor?

Sultanahmet Mitingi''nde ve ömrünün sonlarında da başörtülü olan Halide Edib''e ve mukabil, şimdi deniyor ki, Sayın Erdoğan ve Sayın Gül''ün eşlerinin örtülü olması, mitingin temel saiki imiş! (Aynı günlü Radikal)

Mitingin yeni sloganı da doğrusu çok mâhirane belirlenmiş. Bunu belirleyenlerin de görünürdeki isimler olduğunu zannetmiyorum. Genç üniversiteli kızlar olduğunu da zannetmiyorum. Kim bu telkıyni yapmış ise, doğrusu milleti biribirinden soğutmak için “birebir” olan çâreye başvurmuş ve Şeriat''i başa almış: Ne şerîat, ne darbe, gerçek anlamda demokratik Türkiye!

Moiz Kohen/Muhsin Tekinalp Şeriat''e hücum eden korkunç bir sloganı - üstelik Kemalizm adına - piyasaya sürünceye kadar hiç değilse Şeriat değil, İrtica'' hedef alınırdı.

Kızım, bacım, Şeriat ile İrtica'' ayrı şeydir! Şeriat; evrensel ve temel değerler ve bu değerleri koruyan ve ilân eden Tabiî Hukuk ilkeleridir. Şeriat yerine, Arapçasını değil de İbrancasını söyleyip Tora''yı aşağıla da gör bundan sonra başına neler gelir?

Şeriat''in anlamını Moiz Kohen''den değil Atatürk''ün Balıkesir Hutbesi''nden oku ve öğren ey gözümün nûru! Bilmemek ayıp değil, ne var ki uyarıldıktan sonra öğrenmemekte direnmek rezalettir!