Şerîat ve hukuk

Geçenlerde, 24 Ocak Perşembe günlü Radikal''de Türker Alkan''ın “Şerîat İsteriz” başlıklı yazısı “yine yürek yaramı tazeledi”. Şeriat İlâhî-Tabiî Hukuk''un temel ilkelerinden başka birşey değildir, İslâm Tarihi''nde, belli bir ülkede ve belirli bir dönemde yürürlükte olan Pozitif Hukuk kuralları ile karıştırılmamalıdır. Şeriat''in; Batı''da, Hristiyan ve Musevî çevrelerindeki karşılığı; İbranî dilinde Tora=Tevrat''dır. Bugün de Batı dillerinde buna mukabil “Kanun” anlamına gelen terimler kullanılır. İnançlı bir hristiyan veya musevî yanlış yorum veya uygulamaları eleştirirken, “Düstur”u eleştirmemeye dikkat eder. Çünkü “ben inançlıyım, ancak ilâhî temel ilkelerin de doğrusu yenir-yutulur yönü yok!” demedeki apaçık çelişkiyi bilir. Bu anlama gelen bir söz söyleyen kimse, musevî, hristiyan veya müslüman değildir, ya tamamen inançsızdır, yahut Allah''dan kötü bir şey de sâdır olabileceğine inanmaktadır, veya eleştirdiği “temel ilkeleri” içerdiğini sandığı Kitab''ın “ilâhî” olduğunu kabul etmemektedir.

Demek oluyor ki bir kimseyi “Şeriatçi” adını vererek eleştirmek, sırf kullanılan terime bakıldığı takdirde, “bre evrensel ve değişmez temel davranış ilkelerinin varlığına ve bu ilkelerin de müsbet ilim kanunlarının koyucusu olan tek ve yüce Yaratıcı''dan geldiğine inanan iflâh olmaz gerici seni!” demek anlamındadır.

Şeriat''e bu doğru anlamı verenler azdır, çok çok azdır, ne var ki “Müflihûn” bunlardır. (Bakara, 2/5). Çünkü bunlar “trajik” bir çelişki içinde değildirler, Allah''a akl-ı selîm ve kalb-i selîm ile îman etmekte, Allah''ı akıl ve gönülleriyle tesbih ve tenzih etmektedirler. “İlâhî-Tabiî Hukuk''un temel ilkelerinin bütünü” anlamına gelen Şerîat''in; değişmezliğinin ve tekliğinin bilincindedirler. (Şûrâ, 42/13). Bu temel ve evrensel davranış kurallarına uyma emrinin; “kamusal alan”da “Hukuk''un üstünlüğü ilkesi ve Hukuk Devleti, Hukuk''a bağlı Devlet ilkesi” anlamına geldiğini de bilirler. (Câsiye, 45/18).

Yazık ki “Şeriat”e “şerr” anlamını vererek (neûzubillah) eleştirenlerden daha acıklı bir konumda olanlar, aynı “kötülük”lerin Şeriat demek olduğunu savunup ne var ki, “-değil mi ki Allah''dan gelmiştir, eleştirmek ve değiştirilmesini istemek küfrü muciptir” diyenler vardır. Bunlar; “Şeriatsiz İslâm, Alisiz Alevîlik, ılımlı İslâm vs.” diyenlerle, “biz Allah''ın adaletine, adle îman edenleriz Allah''dan akl-ı selîm ve kalb-i selîm çizgisi dışında birşey sâdır olmaz” diyenleri ayırmaz, tümünü aynı kaba koyarak artık insafına göre en hafif sövgüsü “farmason” olmak üzere eleştirir, daha doğrusu sövgü hedefi kılar. Böylece, “iki ağır, çok değerli emânet”in Âlem-i Vahdet''de birliğine îman edenler, kendilerini “Şerîat ehli” olarak adlandırıp karşılarındaki muhalif cephenin “Şerîat”i -hâşâ- “şerr” anlamında kullanmasına “gerekçe” hazırlayanların da yaylım ateşine maruz kalırlar. Öğülmeyip söğülmeyi ve kavgaya son vermek isterken iki yandan döğülmeyi göze almalıdırlar.

En az yirmi yıldır, 1988''de “İnsan Hakları Öğretisi”ni yayımladığımdan, hattâ 1987 Martı''nda, beni o Zamâne''nin Zaman gazetesinden ayrılmaya mecbur eden “Çetin bir soru” yazısını yazdığımdan beri, hattâ daha da önce: 1986 sonlarında, önce yanılmıyorsam Nokta dergisinde, ardından yine yanılmıyorsam o sıralarda bu görüşüm dolayısıyla bana karşı “gazûb” olan Mehmed Metiner''in dergisinde “recm” konusunda söylediklerim yayımlandıktan beri, sürekli olarak iki tarafdan yumruk yemeye alıştım. Beni üzen yumruk yemek değil, sözümün dinlenmemesidir. Biyâverîd eger hest yek sohendânî/Garîb-i şehr sohen-hâ-i goftenî dâred (Mirza Gaalib). (Sözden anlayan birisi varsa getirin ki: bu şehirde garîb olanın söylenecek sözleri var.). Türker Alkan, Şerîat isteyenler “gerçekten ne istediklerini ne kadar biliyorlar dersiniz?” diye soruyor. Bu hitabım onu da kızdırmayacak, Burhan Felek Merhum gibi “ben sizin Azîziniz değilim” gibi bir itaba maruz kalmayacak isem, ben de Türker Alkan''a şu cevabı vererek mukabil bir soru soruyorum: -Ey menim azîzim, gerçekten ne istediklerini bilmiyorlar, ne var ki siz de neyi reddettiğinizi, neyi “istemezük!” diye ittiğinizi biliyor musunuz? Kimden yanasınız? Tabiî Hukuk tarafdarı mısınız, değil misiniz? Bu konularla ilgilenen bir medrese ehli (müderris, akademisyen) olduğunuz halde, hiç değilse bu Fakıyr''in yirmi yıldan fazla bir süredir kopardığı feryadı olsun duymadınız mı?

Ey hâs azîzan! Bunca terim ve kavram kargaşasında ben de kimlik bunalımına düştüm: İsmimin altına ne yazayım, “İsterük!” ehli mi, “İstemezük!” ehli mi?