Ben, benden bir önceki neslin veya iki önceki neslin çok kullandığını tahmin ettiğim bu güzel temennî ifadesini kulaklarımla duyduğumdan emin değilim. Belki de ellili yılların sonuna, daha az da olsa yetmişli yılların sonlarına kadar nadiren de olsa duymuşumdur. Daha sonra da hiç duymamış olacağım ki şimdi sadece Merhum Abdulbaki Gölpınarlı''nın bir kitabından okuduğumu açık-seçik hatırlayabiliyorum. Ârif ve zarîf olanlar, “Allah''a emanet olunuz!” diyerek ayrılanlara, sadece “güle güle!” değil
Ben, benden bir önceki neslin veya iki önceki neslin çok kullandığını tahmin ettiğim bu güzel temennî ifadesini kulaklarımla duyduğumdan emin değilim. Belki de ellili yılların sonuna, daha az da olsa yetmişli yılların sonlarına kadar nadiren de olsa duymuşumdur. Daha sonra da hiç duymamış olacağım ki şimdi sadece Merhum Abdulbaki Gölpınarlı''nın bir kitabından okuduğumu açık-seçik hatırlayabiliyorum. Ârif ve zarîf olanlar, “Allah''a emanet olunuz!” diyerek ayrılanlara, sadece “güle güle!” değil “güle güle, Hayr''a karşı!” dermiş. Tevfik Fikret, yirminci yüzyıl başlarında “doğruluk dilde; yok!, dudaklarda!/Hayr ayaklarda, Şer kucaklarda!” derken “Hayr ve Şerr” (iyi ve kötü) ayırımını yaptığını gösteriyordu. Ne var ki “kizbe ancak riya ve humk ağlar!” demekle çok hazîn ve esef verici bir çıkmazda olduğunu da gösteriyordu: Hayr öğretisi bir yalan ve riyadan ibaret ise, “bir kudret-i külliyye var ulvî ve münezzeh/Kudsî ve muallâ! Ona vicdanla inandım!” ne demek oluyordu? Hayr ve Şerr ayırımı izafî değil mutlak ise, bu ayırım nereden geliyordu? Bu ayırım yalan idiyse, o zaman “Hayr ayaklarda, şer kucaklarda!” demenin anlamı kalır mıydı? Muhatabı olan, eleştirdiği “beşerler” de O''na “höst! Yavaş ol! Senin hayrın bizim şerrimizdir, senin şerrin de bizim hayrımızdır, doğal olarak biz de kendi iyimizi kucaklar, kendi kötümüzü dışlar-bucaklarız, kâtib benim, ben kâtibin, el ne karışır?” demeye haklı olmaz mıydı?
Hayr Allah''dandır. Arz üzerindeki izafî yön belirlemeleriyle “Hayr''a karşı” olup olmadığımızı da söyleyemeyiz. Doğu ve Batı Allah''ındır. Hangi yöne yönelirsek Vechullah oradan da eksik değildir. Hakk Teâlâ azamet âleminin pâdşehi/Lâ-mekândır, olamaz Devletinin tahtgehi! (Şinasî) Kıble belirlemek, dünya hayatımızdaki düzen içindir. Gönlümüzün kıblesi de Yüce Sevgili ve Ehlibeyt''i olmalıdır. Ancak, Allah''ın tek ve Yüce Yaratıcı ve Rabb, “Ehabb-ul-Habibîn” olduğunu da unutmamalıyız. Hayr Allah''dandır. “Hayr''a karşı!” demenin anlamı da “Allah''dan ayrılma!” demektir. Yoksa elbette Allah''dan gelen Hayr''a “karşı” (muhalif) olma anlamında değildir. Hayr''a yönelme, Hayr''ın kaynağına yönelme anlamındadır.
Şerr''in, Yaratıcı ve Rabb olan Allah''dan kaynaklanmadığını biliyoruz. Allah, sonsuz-sınırsız kudretiyle Yeryüzü''nü cennet, bizleri de “melâike” olarak yaratmaya elbette kaadirdir. Ancak, Şerr, bu imtihan âleminde, imtihana tâbi olanlara “irade” ve “ihtiyar” (seçim özgürlüğü) verilmesinden ve yanlış seçimlerden kaynaklanmaktadır. “Şerrin kucaklarda” olduğu dönem sona mı ermiştir? Heyhât! Şerr niçin kucaklanır? Bilgisizlikten olabilir. Bunun sorumluluğu daha hafifdir. “Bilen” kimse şerri kucaklayabilir mi? Şerri kucaklamada bir çıkarı varsa, “şuna değmiş/buna değmemiş!” yoluna girerek sonunda “Hayr ve Şerr”i tamamen karşıt anlamda kullanma “beceri”sine de ulaşabilir. Bilgisizlikten veya çıkarcılıktan doğan Şerr seçimlerinin terkîbiyle, “Suret-i Hakk”dan zuhur etme görünümünde olan nice Şerr terkipleri karşımıza çıkar. Doğruyu görenler “emr bil-ma''ruf ve nehy an-il-münker” (iyiyi öğütleme ve kötüden sakındırma) ödevlerini -meselâ korku sâikiyle- yerine getirmez iseler, Şerr büsbütün dallanır ve budaklanır.
Geçenlerde Fikri Akyüz “iyiyi öğütleme ve kötüden sakındırma” ödevi doğrultusunda merdâne bir yazı yazdı. Ardından, kötünün kötüsü bir tepkiyi içeren bir “ıldırık-ileti” aldım. Ne yapmalı? Lâimin levminden korkarak Hakk''ı söylememeli miyiz?
Radikal''in pazar ekinde Ahmet İnsel, 25 Nisan Cuma günlü Yeni Şafak''ta da Ali Bayramoğlu geçmişteki bir fâcia karşısında bugünkü neslin ahlâkî tutumunun nasıl olması gerektiğine ilişkin “Hayr''a karşı” birer yazı yayımladılar. “Hayr''a karşıt” tepkiler alacaklarından hiç şüphem yok.
Ey Azîzan, “Hayr''a karşı” olalım ve “Hayr''a karşıt” olanların kınamalarına göğüs gerelim. Sâdıklarla, gerçeklerle aynı yolda, aynı yönde olalım. (Tevbe, 9/119). Hayr''a karşı olasınız ey Azîzan! Şerr''e karşıt, Hayr''a karşı!
