İman çelişki kabul etmez

İnsanın huzur içinde olabilmesi için iman sorunu olmaması gerekir. Bu sebeple, vicdan hürriyetinin önemi diğer hürriyetlerden hiç de aşağıda kalmaz. Belki de insan söz konusu olunca bütün hürriyeterden önce gelir. İnsan, yaradılışı gereği Allah''a yönelir. İçindeki nûr özlemi ile, bitkilerin güneş araması gibi, ilâhi nur''u arar. Güneş ve su arayan bir bitki, susuz ve ışıksız kalırsa pörsür ve ölür.

Biz gitgide iyi bir müslüman olabilmek için şöyle bir “âmentü...”ye sahip olmaya şartlandırılıyoruz. Tanrı aslında çocukların öcü ile korkutulmasına benzer bir ihtiyaç ile, çocukluk devrinde insanlığın uslu durması için icat edilmiş bir varsayımdır. Büyüklerimiz yararınadır. Şu halde bu çağda bu varsayıma gerek olup olmadığını ve bundan nasıl yararlanılacağını yine büyüklerimiz belirler. Artık Hukuk, Siyaset, Ekonami alanında bu varsayımı dile getirmek ayıp sayılabilir. Ne var ki bu konuda da son karar “süper güç”ündür.

Oysa insanın böyle bir din anlayışı ile mutlu ve huzurlu olabilmesi imkansızdır. İnsan; Allah''ı bulmadıkça mutlu olamaz. Yenir yutulur olmayan öcü masallar ı ile de kandırılamaz. Bunlar ı yaradılışı reddettiği için, şar tlanmaların etkisinden kurtulamayınca sonuçta, manevi açıdan, ekmek bulamadıkları için bu mecburi açlık grevinin etkisinde kolları bacakları çöpe dönmüş, gözleri çukura batmış, kaburgaları sayılan bahtsızların durumuna düşer. Çünkü “insan sadece ekmekle yaşamaz”, ilâhi kelâma, nûra, hayat kaynağı olan Allah''a muhtaçtır.

-Haşa- “Tanrı sanal bir öcüdür”, “üstün ırk” için de “soyutlama ürünü olan bir kendine tapma aracı, bir fetişdir” temeline dayanan öğretiler; insanın iç huzurunu tamamen ve temelinden ihlâl eden, “uyuşturucu”lardır.

“İnsan”a, “bu uyuşturucunun bizim yazacağımız dozda ve terkipte bir ılımlı islâm ersatzını; bizim göstereceğimiz eczahaneden al!” denemez. “Tanrı sanal bir varlıktır” görüşü dayatılamaz. Esasen Yaratıcı''nın verdiği vicdan hürriyetinin güvencesi olan ilke de “lâiklik ilkesi” adı altında “yaramaz çocuklar”a karşı kullanılacak cop veya biber gazı değildir. sanal bir varlık değil yegâne ve tek zorunlu varlık olan (Ahad) Allah''dan “güzel” olmayan bir inanç, bir öğreti, bir kural kaynaklanmasına imkân yoktur. “Allah''ın elçisi”nin de mücessem ve müşahhas “güzel” olması gerekir. Nitekim Yüce sevgili böyle idi ve böyledir. Bir topluluk içinde oturduğunda nur halesini herkes görürdü. Geçtiği yolda, süründüğü koku değil mübarek teninin gerçek ve tabii kokusu olan kırmızı gül kokusu kalırdı. (Tebatebai-Sunen-un-Nebi çevirisinden- İstanbul 2003).

Ayartıcı''nın sözlüğü ve karikatürleri, “bilimsel” yayınları; insanlığı Nüri Muhammedi''den çevirmek, alıkoymak için, herşeyi tersine çevirmeye, tepetaklak etmeye çalışır.

Bu amansız propaganda ve beyin yıkama saldırılarının bilinçli veya bilinçsiz etkisi altında kalanlar da , “sanal varlık” masalının sürekli değiştirilen ve şartlara uydurulan yeni basımlarının sözcüsü olurlar, akıntı çağanozuna dönerler, on yıl önce “demokrasi bir araçtır” sözünü kötüye yorumlayıp söyleyenin “mürteci-şeriatçi” olduğu için böyle konuştuğunu haykıranlar, “ben demokrasisiz yaşayamam!” diye kriz geçirip babaları tutanlar, on yıl sonra “demokrasi savunuculuğu irtica''ın ta kendisidir, bize lâzım olan cumhuriyettir, demokrasi değil! diyebilirler.

“Müslüman olmayanlara zulmedilmemesi ve haklarının verilmesi Ahlak''ın kesin emrinin gereğidir” dersiniz, “bunlar ne biçim müslüman?” karşılığını alırsınız. “Kadın bedeni doğrudan doğruya veya reklâm aracı olarak pazarama konusu yapılamaz” dersiniz, “kalkın ey ehl-i cumhuriyet! Türk kadınının kazanımları elden gidiyor” diye feryad ederler.

Ey Azizan, makyavelistin çalıp kafası karıştırılmışın oynadığı bu ortamda, zinhar, kartonla kapatılmış çukurlara düşmeyelim! Ayartıcılık merkezinin sürekli yayımladığı ve imal ettiği ve üzerine asla “bu ürünü kullanmak, aklın, gönlün veya her ikisinin tahribi, yahut en azından iki yetenek arasında uyum ve işbirliğinin bozulması ile sonuçlanır” etiketini koymadığı ürünlere aslâ rağbet etmeyelim! insanlık onuru, eşitlik ilkesi, hakkaniyet ilkesi, dürüstlük ilkesi, güven ilkesi, Hukuk (Adalet) devleti ve Hukuk Devleti''nin şekli güvenceleri..., bunları tümü Sevgili''dendir. Ayartıcı ancak “zehr-i kaatil” verir.