İslâm ve yapay gündemler

-Bir ülkede yapay gündemlere verilen önem derecesi; o ülkede gerçekte düşünce açıklama hürriyetinin olup olmadığının, aşırı sınırlanıp sınırlanmadığının göstergesi olabilir mi? Olur diye düşünüyorum.

Ancak; düşünce açıklama hürriyetinin olmayışı veya insan değeri ile bağdaşmayacak derecede aşırı sınırlanışı; aynı zamanda o ülkede yaşayan halkın kendi insan değeri bilincine yeterli düzeyde sahip olmadığını ve böyle kalmasında yarar umanların da bunun için yapay gündemlerle toplumu oyaladığını ve uyuttuğunu göstermez mi?

Bu arada, elbette başka etkenleri (âmilleri) de hesaba katmak gerek: Yapay gündeme “talep” olunca, bunu bilinçli olarak halkı uyutmak için değil, “masum” sebepler ve gerekçelerle, bu talebin “arz”ını sağlayarak “ekmek parası” kazanmak için yaptığını söyleyen ve söylediğinde de gerçekten içten olan kimseler de elbette olacaktır. Bunlar da “yapay gündem imalatı”na karşı çıkanları; “halkın haber alma hürriyetine, halkın seçimine, demokrasiye, liberalizme vs.”ye düşmanlıkla itham edeceklerdir. Düşünce açıklama hürriyetinin sınırları; özellikle karanlık tacirlerinin “ekmek parası”nda desteğini ve meşru''iyet temelini bulacaktır.

-Hay dilinizi merkep arısı soksun efendim! Açık açık “düşünce açıklama hürriyetinin sınırı olmamalıdır desenize! O zaman da mimleniniz ve halkımız sizin ne olduğunuzu anlasın! Sınırsız hürriyet olur mu efendim? Benim halkım, ne kadar yobaz da olsa, gereğinde sağduyulu davranmasını da bilir ve bir işaretimle sizin gibi “yapay gündem” tekerlemeleri ile çalışıp kazanma hürriyetine karşı çıkan çağdışı yeşil komünistlerin haddini bildirir. Kazanç sağlama hürriyetinin sınırı olur mu efendim? Hangi çağda yaşıyoruz, Ortaçağ''da mı? Matbaayı sizin gibiler yüzünden (ne kadar yıldı yahu?) beşyüz yıl kadar geç almadık mı? Siz iktidarda olsa idiniz bilgisayardan, internetten bile ancak bir beşyüz yıl sonra yararlanabilirdik, değil mi sayın partidaşım?

-Doğru söylüyorsunuz efendim! Esasen bu gibi görüşler Türk İslamı''nı temsil etmez. Milletimiz, başka milletlerden farklı olaraktan, daima büyüklerini saymış, küçüklerini bir gözel korumuş, yurdunu, milletini özünden çok sevmiştir üstadım! Siz bunlara bakmayın efendim! Hemi de yorulmayınız, biz büyüklerimizi saymayı dinimizin temel şartı sayarız, veriniz de çantanızı taşımakla birazım şerefyâb olayım!

İmdi ey kardeşler, bu şartlar içinde kimse ne düşündüğünü, ne yapılması gerektiğini söyleyemez. Söylese bile, sözünü az kişi duyar. Bu duyanların bir kısmı da, anlamaz veya yanlış anlar. Doğru anlayanların işine gelmeyenleri de duymayanlara yanlış aktarır. Sonuçta –Sayın Hakkı Devrim''in deyimi ile– “köşe kadıları”nın tamamına yakın çoğunluğu da kendine sübjektif (öznel) şartlarına (koşullarına) uygun bir yasallaştırma (meşruiyet) gerekçesi bularak, “gölge kadısı” olur. Bedeni, cismi görmezlikten gelerek eğri gölgeleri düzeltmekle uğraşmanın tadına doyum olmaz. (-Fesübhanallah Efendim! Bu hilâl-i Ahmer de çok oluyor artık! Müslüman mahallesinde salyangoz satılır mı? Meleklerin cinsiyeti olur mu? Ne günlere kaldık!

-Sanatçı hürdür, babanızı bile kadın kılığında betimlerse karşı çıkmaya hakkınız yoktur. Erkek kılığında betimlese idi karşı mı çıkacaktınız? vs. vs.)

- (2007) yılı da bu minvâl üzere mi tamamlanacak?

-(H)elbette böyle tamamlanacak, böyle gelmiş, böyle gitmeli, halkın isti''mali bir huccettir ki anınla amel vacip olur. Örf ile ta''yîn nass ile ta''yîn gibidir. Ezmânın tagayyürü ile ahkâmın tebeddülü inkâr olunamaz. (Aman, ben de yanlış birşey mi söyledim yoğusam?) Bir olalım, iri olalım, diri olalım. Büyük lokma yiyelim, büyük söz söylemeyelim sevgili yurtdaşlarım! Tabiî Hukuk vs. gibi fasaryaları bırakalım, rak(k)amlara bakalım arkadaşlar! (Ülen birisi -rakkamlar ne diyormuş hele? diye sorarsa ne demeli?) Haydi hep beraber: -Avrupa şaşırma, sabrımızı taşırma!

-Görüyorsunuz ki ben de sağduyunun yolunu buldum, yapay gündem eleştirisi altında gölge ticareti yapıyorum. - Tüh ülen, bir de açık açık söylüyor. Hemşehrim, hadi biz parti üyesiyiz, siyaset yapmamız lâikliğe aykırıdır, sen vatandaşın dertleriyle uğraşsan a! Dostlar şehit ben gazi!

Ah ulan ah! Ben profesör olacağıdım ki!