Terörün kaynağı nerede?

Uluslararası İnsan Hakları Örgütü Amnesty International, İsrail’in Lübnan’da kasden sivilleri ve askerî olmayan tesisleri hedef aldığını açıklamış. Bu hareketlerin çoğunun kasden olduğunu, oransız olduğunu, askerî ve sivil farkı gösterilmediğini vurgulamış. Böylece İsrail savaş suçu işlemekle itham edilmiş. (Frankfurter Allgemeine Zeitung, 24 Ağustos 2006) İsrail’in, bu hücumları; Bush ve Rice ile, ülkemizdeki “pozitif psikoloji” uzmanları her ne kadar “aman kafalarınızı karıştırmayın, emzikli çocuk edebiyatını bırakın, Hizbullah ve potansiyel Hizbullah çocuklarını yetiştiren bataklığı dünya çapında kurutuncaya kadar şer ittifakı’nı alkışlayın” deseler dahî, hukuk dışı sayılmış. Buna karşılık İsrail yönetiminden bir “yüksek yetkili”de İsrail’in hareket tarzının Uluslararası Hukuk’a uygun olduğunu söylemiş. “Hizbullah’ın saldırıları karşısında hareketszi kalınamayacağı” belirtilmiş. Tabiatiyle burada Uluslararası Hukuk’a göre meşru olmayan bir savaşı kimin başlattığı görmezlikten gelinmiş. Bizim “pozitif psikoloji” uzmanlarının birçoğunun Hukuk’tan haberi olmadığı için bu açıklama karşısında gözleri yaşarabilir. Bir kısmı da Hukuk’tan haberleri olduğu halde, “Hukuk güçle birlikte olmayınca hiçbir anlamı yoktur” görüşünde oldukları için, bu gibi açıklamalar karşısında içlerinden “ufak tefek yalanların/ mühim değil, olur canım!” türküsünü çağırdıktan sonra, “bir şu Müslümanların resimlerine bakın, bir de Olmert’e, Bush’a, Blair’e, Rice’a bakın, hangisi daha bir uygar ve Atatürükçü? Ben, ne olursa olsun Huntington Abi’min gösterdiği yönde seçimimi yaparım arkadaş!” türünden terennüm ve tegannîlere koyulurlar.

Oysa terörün kaynağı Tabiî Hukuk değildir. Tabiî Hukuk’un en güvenilir kaynağı da Kur’an-ı Kerim’dir. “Tek güvenilir kaynağı” demiyorum, çünkü bütün ilâhî kitaplar başta aynı evrensel ahlâka ve Tabiî Hukuk’a çağırırlar. Fakat daha sonra Tabiî Hukuk düşmanları “din bilgini” kılığına girip İlâhî Kitab’ın bazı âyetlerini el çabukluğu ile yok eder, bazı yerlerine de Tabiî Hukuk ile tamamen çelişen korkunç cümleler eklerler. Ahd-i Atıyk’de ve özellikle Bâbil Esareti’nden dönüşten sonra bu kabil tahrifler çoktur. Hazret-i İsa, bu tahrifleri kabul eden ve savunan “ulemâ”ya karşı, “Şeriat’in=Tabiî Hukuk’un bi harekesini dahi kimse değiştiremez, ben de değiştirmeye gelmedim, Tabiî Hukuk’u tekrar eksiksiz bir şekilde tebliğ etmeye geldim!” dediği halde, Tabiî Hukuk düşmanları “Hristiyan ulemâsı” şeklinde de ortaya çıkmakta gecikmediler ve “Ahd-i Atıyk”i, icabında kullanmak üzere, Hakk ve bâtıl arasında hiçbir ayırım yapmaksızın, İncil Rivayetleri’nin başına eklediler.

Yüce Sevgili’nin tebliğ ettiği Kur’an-ı Kerim ise, artık başka bir Tanrı elçisi gelerek yeni bir kitap getirmeyeceği için, tahrifden korunmuştur. Bu sebeple, Tabiî Hukuk’un en güvenilir ve kâmil anlamda tek güvenilir kaynağıdır. Bütün inananları barış ve esenliğe çağıran (Bakara, 2/208), insanlar arasında eşitliği ilân eden (Hucurât, 49/19), Savaşı ancak meşru müdafaa savaşı olarak meşru sayıp başkalarına dar anlamda din dayatma savaşını dahi caiz görmeyen, (Muhtahine, 60/8-9) bir Kitab’ı terörizm kaynağı olarak gösterme ahlâksızlığını irtikâp eden kimseler, Medeniyet’in, Hümanizm’in, Demokrasi’nin ve İnsan Hakları’nın havarileri mi, yoksa insanlık düşmanı mı sayılırlar?

Bazı yazarlarımız da bu gibi uyarılara karşı emînim ki şu cevabı vereceklerdir: Bütün Müslümanlar terörist olmasalar bile, bütün teröristlerlerin Müslüman olmasını nasıl açıklarsınız? (Bu sözü de ben uydurmuyorum, bunu yazan da oldu.) İslam karşıtı propagandanın çarpmasına uğramış, aslında kötü niyetli olmayan bu gibi yazarlar da önce bir çevrelerine baksınlar: Bütün teröristler Müslüman değildir! Terör, Hukuk’suz kaba gücün uyguladığı şiddet olayları ise, en büyük terörist şer ittifakı mensuplarıdır. Bunlar Müslümanları terörist göstermek için “karikatür krizi” gibi fitne vesileleri tasarlar ve sahneye koyarlar. Bazı terör örgütlerini de -kullandıktan sonra yok etmek üzere- İslâmî adlarla kendileri örgütlerler. İslâmî meşru müdafaa örgütlerini de terörist ilân ederler. Bütün dürüst insanların dünya çapında uyanarak terörün gerçek kaynağı olan Şer ittifakı’na karşı bir savunma örgütü kurması zorunludur.