Yârin gönlü sırçadır

Sakıngıl, Yâr''in gönlü sırçadır, sımayasın (kırmayasın) - (Yunus Emre). Men hâkil seh-i Muhammed-i Muhtârem! (Ben Resül-i Ekrem''in yolunun toprağıyım)-(Mevlânâ)

Kutlu Doğum''dan sonra her günün kutlu doğum günü bilinciyle bayram kılınması ne büyük mutluluk olurdu! Yüce Sevgili Veda Hutbesi''nde “her gününüz hacc-i ekber günü gibi, Arz''ın her yeri de -insan ve canlı haklarına saygı bakımından- bugün burada bulunduğumuz Harem gibi olmalıdır” buyurarak hedefi gösterdi. Zibh-i Azim''in şehid edilmesi (680), insanların çoğunun bu olgunluğa erişmediklerinin açık göstergesi idi.

Ondokuzuncu yüzyıl başlangıcından itibaren anayasalaşma hareketi başlayınca, birçok Batılı ülke, emperyalist emellerinden vazgeçmiş olmasalar bile, İsa sevgisinin kendi halkları için birleştirici niteliğini gördüler ve “seküler” Anayasalarında Hristiyanlık atıflarına yer verdiler. Fransa bunu açıkça yapmadı. Ne var ki 1789''da başlattığı Katolik-karşıtı söylemi terketti ve “Katolik inancına sahip kimseler potansiyel tehlikedir, asla devlet işlerine karıştırılmamalıdır, Katolik subayların görevlerine son verilmelidir” gibi resmi bir “korku”ya asla kapılmadı. Bunu yaparsa bindiği dalı keseceğini sezdi. Bugün Fransa''da Katolikler hiçbir ayırımcılığa maruz kalma endişesi içinde değildirler. De Gaulle''ün İstanbul ziyaretini hatırlıyorum; inançlı bir Katolik olan Devlet Başkanı''nın, pazar günü, İstanbul Fransız-Katolik cemaatinin devam ettiği bir kilisede, belki Saint-Esprit''de, ayine katılması, resmi programa dahil edilmiş idi. Saint-Esprit Kilisesi''nde, 2006 yılında, Papa''nın katıldığı ve yönettiği ayine de, “başları örtülü” Katolik kızlar Arapça ilahiler okuyarak katıldılar. Fransız Başkonsolosu Papa''nın elini saygıyla öptü. Dünya yerinden oynamadı. O sırada bu Fakıyr de, Saint-Esprit kilisesi''nde “gıpta” ile temaşa ettiğim sevgi birliği coşkusundan bahsedince ölüm tehdidine dahi maruz kaldım.

Bugün, AB içinde, insanlık onurunda eşitlik, insan hakları ve demokratik yönetim ilkeleri üzerinde birleşme şartıyla, Din ve Devlet örgütü ilişkilerindeki her ülkenin tarihi şartlarından ve birikiminden gelen ayrıntı farklılıkları Avrupa Birliği''ne engel görülmez. İngiltere, Almanya, Yunanistan, Fransa; bu birliğin üyesi olarak, “birlikten güç doğar” bilinciyle yaşarlar.

Ben Resül-i Ekrem (S.A.) sevgisinin birleştirici gücünden bahsederken endişe duyuyorum, Fakat bu yazıda bu noktayı belirtmek zorundayım. Niçin endişe duyuyorum! Çünkü dini inanca pratik ve pragmatik yararına göre değer vermek insanı farkında olmaksızın münafıklığa sürükler. Niçin belirtmek zorundayım? Çünkü yukarıda söylediğim gibi, 2006''da Saint-Esprit kilisesi''nde İsa Mesih(A.S.) sevgisi''nin çeşitli dil ve renklerden olan insanları, İstanbul''da nasıl birleştirdiğini gördüm. Bu yılda, var olmalarını ve emsallerinin çoğalmalarını niyaz ettiğim dış temsilcilerimizin bir ferd-i kâmili olan Sayın Başkonsolos Mehmet Dönmez ile birlikte Hamburg''da Kutlu Doğum törenine katıldım, Milli Mücadele yıllarında Velâdet Kandili''nin nasıl bir mübarek sevgiyle milli bayramlaştığını, bu yıl olduğu gibi 1920''de de güneş takvimine göre Kutlu Doğum kabul edilen güne yakın bir günde (20 Nisan-23 Nisan) TBMM''nin açılmasının tesadüf olmadığını düşündüm. Bir hafta geçmemişken, İstanbul''a döndükten sonra, zehir-zemberek bir “fırça” ile karşılaştım.

Ey Azizan, biz kâr-zarar hesabı yapmaksızın Sevgi''ye teslim olur, selâma ereriz, “kim ne derse söylesin sevdim Ali''yi kâr-zarar” diyen mübarek kişi bunu ifade için söylemiştir, dünyevi ve geçici kâr-zarar hesabının kendi gözünde değeri olmadığını belirtmiştir. Bu bilinç “Bedr”in arslanları”nın ve “Kerbelâ” şehitleri”nin bilincidir, Abramowitz, Kissinger, Rice hesapları değildir, neüzübillâh! Bu sebeple de bu yolun fukarasının gözünde “fırça” değil, “sırça” önemlidir.

Fatıma, Babası''nın can parçası, bu sırça simgesinin sırrıdır. (Nür ayeti). Yunus Emre fırça değil, sırça ehlinden olduğu için “sakıngıl Yârin gönlü sırçadır sımayasın/ Sırça sındıktan gerü bütün olası değil!” diyerek bizi uyarmıştır. İçimizden bir kişinin bile gönlünün kıblesi “Yüce Sevgili” olmuş ise; Gönül Çalab''ın tahtı / Çalap gölüne baktı/ iki cihan bedbahtı /Kim gönül yıkar ise! sırrı tecelli eder.

Sırçacı makamına fırça ile girilmez / o sırçanın sırrıdır. Fatıma can parçası!