Bankalar neden ayrıcalıklı?

Şirketin patronu kredi için bankanın kapısında dökmediği dil kalmıyor. Bankadan kredi alabilmeyi çok büyük ayrıcalık sanarak, hem kendini hem de şirketini parçalıyor. Aldığı kredinin karşılığında ise yıllarca faiz ödemeyi adeta vatan borcu olarak kabul edip tıpış tıpış vezneye gidiyor.

Oysa aynı patronlar kendilerine ortak olan küçük yatırımcılara üç kuruş temettü ödemekle karşı karşıya kaldıklarında bin dereden su getiriyorlar. Yok oraya karşılık, yok buraya karşılık, yok kendi kurduğu vakfa bağış veya burada sayamayacağımız sürüsüne bahane ortaya çıkabiliyor.

Neden bankalara faiz ödemek için can atan reel sektör şirketlerimiz küçük ortaklara aynı duyarlılığı göstermiyor?

Ben açıkçası borsada halka açılıp topladığı paranın karşılığında mesela 10 yıllık bir periyotta doğru dürüst temettü dağıtmayan şirketlerin bir yaptırımı olmasını düşünüyorum. Bankaya yıllık faiz ödemesini zamanında yapan, faiz ödemeyi planlayıp parasını ona göre kullanan bir patron neden 10 yıllık gibi bir dilimde temettü zorunluluğuna da tabii olmasın?

Borsamıza bir bakın, bir temettü analizi yapalım acaba karşımıza ne çıkacak? Öyle patronlar var ki gelmiş şirketini halka açmış, yetmemiş kendi hisselerinden de ek satışlar yapmış, yetmemiş nerede ise her yıl bedelli sermaye artırımı ile yatırımcıdan halka arzın da üzerinde defalarca para toplamış ve tek kuruş temettü ödememiş.

Şimdi sorarım size bizim sermaye piyasaları bu şirketlerle mi büyüyecek? Borsa halkı soyan patronların soygun arenası mı olacak?

Kanunda yok.

Evet, kanunda olmayabilir, yasal zemini yapılmamış olabilir. Ama borsada sermaye artırımlarında bölünme gibi yatırımcıyı zarar uğratan ve sermaye artırımına nerede ise zorunlu katılımı sağlayan bir yöntem var ise en azından bedelli sermaye artırımlarını bir kez daha gözden geçirip düzenlemek gerekmez mi?

Cuma günü Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Sayın Ali Babacan''ın dikkatini çekecek bir çarpıklığa değindim. Sermaye piyasalarının gelişmemesinin nedenlerinin araştırılması ve sorgulanmasının ne kadar önemli olduğunu belirttim. Sistemin bize algılatılan şekilde doğru işlemediğini asıl sorunun paranın gücünün piyasayı bozacak şekilde kullanılmış olmasında yattığını ileri sürdüm. Ve bazı oluşumların ''çeteleşmeye'' kadar varabildiğini yazdım. Ve sonunda da eğer somut örnekler öğrenilmek isteniyorsa ''savcılarınızı yollayın'' dedim.

Elbette burada bakanın savcıları olmayacağı aşikârdır. Ama eğer bir sorun görünüyorsa ve sorun var ise bu işe artık el atılmalı, sistem temelden ve özellikle geçmişi sil baştan incelenmesi gerekir.

Şimdi ben yine bir şey anlamadım. Yanlış anlaşılmaya yol açabilecek cümle mi sorun, yoksa yanlışa yol açan düzen mi sorun? Kim neyi önemsiyorsa ona göre yaklaşır.

9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ''ülkenin yönetiminden şikâyetçi'' olduğunu söylemiş. Pes doğrusu, gerçekten pes; bu kadar da olur mu?

Demirel işsizlik sorununa değiniyor, devlet yardımlarında önce fakirleştirip sonra yardım yapıldığını söylüyor.

Pes yani. İki anahtar diyerek ülkeyi Merkez Bankası dahi soyulacak bir noktaya taşıyan sürecin ateşleyicisi, aile fotoğrafında banka hortumcularını barındırması, kamu bankalarına borçlu kişinin kamu bankalarından sorumlu bakan yapılması kimin eseriydi?

28 Şubat sürecinde bugün işsizliğin en büyük kaynağını oluşturan mesleksizlik meselesini kim imzaladı?

Ayna ayna söyle bana…