Kişisel çıkar

Demokratikleşme refleksini bölünme refleksi olarak gören aydınlarımız şimdi veryansın ediyor. Bu referandum ile toplum bölünüyormuş.

Aklıma 28 Şubat sürecinde ülkemizde hiç referandum olmadığı ve milletin de bölünmediği geliyor. Ama benim aklımı kurcalayan soru en demokratik sistem olan bu referandumda fikrini açıklayanların baskı altına alınmaya çalışılmasıdır. İddia odur ki fikrini ''evet'' olarak açıklayanlar devletten iş bulurken fikrini açıklamayanlar iş bulamıyormuş.

Fikri olmayanlar veya fikrini açıklama cesareti gösteremeyenler ise ''dik duruşun'' faturasını ödüyorlar ya; ülkede her dik duran da fatura ödemiştir zaten.

Evet öder.

Dik duruşların elbette faturası vardır. Mesela ülkenin sosyal güvenlik sisteminin çökeceği Demirel 1991''de daha iktidara gelirken ortaya çıkmıştı. Ve bu çöküşe uygun gelen SSK Başkanı ortaya çıkıp çok dik durarak karşı geldi; ''Genç Türkiye''yi yaşlılar ülkesi haline getirmem'' diyerek inanılmaz dik duruş sergiledi.

Ve bu dik duruşun faturası olarak şimdilerde liderliğe kadar yükseldi.

Dik duruşları tavsiye ederiz de mesela kendimiz ne kadar dik durabiliriz. Medya-iktidar ilişkisinin sermaye palazlanmasını düşündüğümüzde aklımıza gelen Türk halkının vergisini dahi iç etmeye dayalı büyüme modeli acaba hangi patrona aittir.

Devlettin kritik konumunda dik duruş sergileyenlerin görevden azledilip yerlerine gelenlerin duruşları ile ortaya çıkan milyarlarca dolarlık rantları nasıl unutabiliriz. Mesela Nisan 2002 Özelleştirme İdaresi ve ardından gelen birleşme işlemi ve devletin milyarlarca liralık vergi kaybı.

Acaba o dönemde dik duruş diye bir kavram mı yoktu veya cahillik mi dik duruşa engeldi?

Patronuna karşı sürekli eğik duruş sergileyip bir kez bile olsun "Yeter bu milletin sırtından bu kadar beslenmek" demeyeceksin ve dik duruştan bahsedeceksin.

Bu ülkede kişisel çıkarlar ile devletin çıkarlarını karşılaştırdığımızda kim dik duruyor asıl ona bakmak lazım: Bacısı başörtülü diye okula alınmayan ama kendisi ''Vatan sana canım feda'' sözünü baş tacı yapıp canını bu ülke için veren şehitler. Acaba hangi çıkar hesabını yapıyor o şehitler?

Mesela çıkarlarını düşünürken "Ya şu zenginler mahallesi neden bizim saflarda gözükmüyor" diyor mu? "Canlı izlenen sahnelerde yapayalnız kaldıklarının hesabını tam veremeyen kudretli devlet kurumlarının bundan çıkarı ne" diye soruyor mu?

Kendi kasasını doldurmak için devletin bile vergisi üzerine hesap yapabilen bir yapıdan bugün seçim baskısı ve çıkarı noktasına gelmek bile zaten başarının ta kendisidir.

Kapalı kapılar olduğunda palazları artanların neden devletçiliğe bu kadar sıkı yapışıp ''Kurtar bizi dede" noktasında olduklarını geçmişin izlerinden bulabiliriz.

Bankaları soyulmuş bir ülkeden, Başbakan Erdoğan''ın dediği gibi "Merkez Bankası dahi soyulmuş" bir ülkeden kurtulmayı kim istemez ki?

Kim?

Kişisel hesabı cari hareketlerinde...