Niye sustunuz?

Alışkanlık haline geldiğini hiç sanmıyorum. Yıllardır aynı şeyi tekrarlıyorsunuz. En mühim olaylar karşınıza geldiğinde sus pus olmanıza alışmamızı mı istiyorsunuz. Yoksa çok daha önemsiz konularda şahin kesilmenizle sizi vatansever mi kabul etmemizi istiyorsunuz.

Niye sustunuz?

Yoksa ekonomik çıkarların dışında siyasi olaylar diye yorumlayarak kendi alanınızda olmadığını mı sanmamızı istiyorsunuz. Oysa kuruluş amacınızın dışında belki de çok daha fazlası siyasi olan konularda avazınız çıktığı kadar siz bağırıyordunuz. Şimdi ne oldu size?

Niye sustunuz?

Korkuyor musunuz? Acaba sermayemizin temelinde yurtdışı ağlar ile Yahudi bağlantıları mı sizi korkutuyor. Onların uzantılarının kontrolünde pohpohlanmış durumunuzu mu açığa çıkarmak istemiyorsunuz. Belki de ekonomik bağlarınıza ihanet etmektense, kan bağlarınıza ihaneti tercih ediyorsunuz.

Niye sustunuz?

Geçmişte de sahiplendiğiniz değerlerin temeline dinamit konduğunda sesiniz ortaya çıkmamıştı. Geçmişte de sahiplendiğiniz değerlere ihanetlerinizi sessizlikle korumayı başardığınızı sanıyordunuz. Ama bugün sahiplendiğiniz insanlık değerleri sizin kendi insanlarınıza yapılırken yine mi sessizliğe sığınacağınızı sanıyorsunuz.

Türkiye çok garip ülke diyemeyeceğim, böyle olmamalı. İnsanlar, kurumlar asıl zor zamanlarda kenetlenerek toplum olduklarını, ülke olduklarını, bütün olduklarını ortaya sererler.

İçerde birbirimizi yiyebiliriz. Ama dışarıya yem etmeyiz kimseciklerimizi. Bu iş siyasi veya askeri bir eylem olarak değerlendirilebilir. Ve işin kolay tarafı olarak ''bizim dışımızda'' denilebilir. Ama bu tavır korkak tavrıdır, iki yüzlülük tavrıdır. Aslında bu tavır bir tavır değildir.

Kim susuyor?

Susması gerekenler susuyor aslında. Sessizlikten nemalanmayı tercih edenler susuyor aslında. Para ve cesaretin aynı anda bulunmadığı teyit edilmiyor da, para ile kaypaklığın aynı anda bulunduğu teyit edilmek isteniyor sanki.

Yıllardır bu ülkeye olan borçlarını göstermelik sosyal sorumluluk projeleri ile geçiştirmeyi başardılar mı? Onların ki sosyal sorumluluk ise, Gazze''ye gidenlerin ki ne?

Açıkçası artık bu ikiyüzlülüğü taşıyacak takatim kalmadı. Bir yapı bu kadar da farklı (ikiyüzlü) olabilir mi? Türkiye artık değişimini bir politika çerçevesine oturtmalıdır. Değişimin uluslararası boyutu kadar ulusal boyutu da ele alınmalıdır.

Mesela yurtiçi ihalelerde yerli malı kullanımının yüzde 15 fiyat dezavantajına kadar tercih edilmesi gibi sermaye seçiciliğinde de bir planlama devreye alınabilmelidir. Ülkenin kaynaklarını sadece ekonomik değerleri dikkate alarak değil, siyasal ve stratejik açılardan da düzene sokmak gerektiğini daha iyi görüyoruz.

Belki bir cılız ses çıkar yine; göstermelik. Ama aslında ses bile suçlunun suçunu hafifletmeyi ''orantısız güç'' kullanmayı mesela öne sürebilir. Güç mü var ki orantısız olsun.

Türkiye şeffaf olmalı. Ama önce sermayeyi şeffaf hale getirmemiz gerektiğini geçmişin karanlık sermaye ilişkilerinden hala görmedik mi?

Sermayesiz yönetim olur mu?