Offf, yine büyüdük!

Biz geçen yıl da büyümüştük. Geçen yılın ilk dönemini paşa paşa büyümüştük. 2007''nin ikinci dönem büyümesi ise 367 kere maşallah türündendi. Geçen yılın toplamında ki yüzde 4,5 büyümenin içerisine bir hükümet, bir cumhurbaşkanlığı ve bir de referandum sıkıştırmıştık. Kısaca 2007 yılını her açıdan sıkıştırmamıza rağmen büyüme ile kapattık.

Umutlar 2008 yılına sarkıtıldı. Biz içerden yetmedik, bir de dışarıda başlayan krize umut bağladık. İki krizi birleştirip bir de derecesini artırınca başarılabilir gibi gelmişti. Lâkin yine olmadı ve TUİK''in açıkladığı verilere göre Türkiye 2008 yılının ilk çeyreğinde yüzde 6,6 büyüme sağladı.

Yabancılar kaçabilir diye faizleri yükselttik, kurları düşük tuttuk. Yabancıların gelmeyeceği ortamları yaratmak için akla uyduramadığımız hukuki kararları kararlaştırdık. Ama bunlarda yetmedi ve Türkiye yeniden büyümeye devam etti. Hatta eskiden bir kitapçık ile çöken ekonomiden kütüphanedeki tüm kitaplara rağmen hâlâ büyümeye devam eden bir ekonomik tablo yaratabildik.

Türkiye''nin büyümesi kadar normal bir şey yok. Geçmiş yıllarda bu tür ortamlarda çöker, üç-beş yılda kazandıklarımızı bir anda kaybederdik. Ama bugün işler biraz ters işliyor. Sadece dışardan değil içerden vuruşlar da bu ülkeyi çökertmeye yetmiyor. Ama yine de bilmemiz lazım ki biz de aslında o kadar güçlü değiliz. Sadece yılların çöküş bıkkınlığı ile ayakta durmayı inatla sürdürüyoruz.

2008 yılı ilk çeyrek büyüme verileri, iç talebin önemli ölçüde daraldığını ama büyümenin dış talep eksenli sürdürüldüğünü gösteriyor. Sanayi üretim verileri ile dış ticaret verileri açıklandığında biz de ilk çeyrekte büyümenin süreceğini öngörmüştük. Mali kuruluşlarımız da ilk çeyrekte uygun bir büyüme ortamı yakalamışlardı. Bütün bunlara rağmen tahminimiz en az yüzde 4-5 aralığında olmasına rağmen beklentimizin oldukça üzerinde bir veri geldi.

Şimdi "bize bir şey olmaz" demenin vakti değil. Büyüme verileri ayakta kalmayı öğrendiğimizi gösteriyor ama unutmayalım ki birçok veri de içten içe sorunlarımızın sürdüğünü gösteriyor. Önemli olan ilk çeyrekteki büyüme değil, gelecek yılın büyümesini destekleyecek uygun ortamın yaratılmasıdır. Şimdiden söylemeliyim ki 2008 değil asıl tehlike 2009 yılına aittir.

Büyümeye rağmen iç ekonomik tabloda gerilemiş sektörlerde mevcuttur. İşsizlik ekonomi dışı faktörlerin de etkisi ile artarak devam ediyor. İç talep kısıtlaması artırılarak sürdüğünden dışarıya mal satamayan sektörler ciddi sıkıntılar içerisinde. Özel sektörün dış borçlanması hala üretim hızından daha büyük artış gösteriyor.

Başarımızı üzüntü ile karşılamak yerine sevinçle sahiplenelim. Bu ülkeyi gerçekten sevenler gibi…