Ludingirra"nın "Sezai Karakoç" "Dosya"sı üzerine

Modern Türk şiiri''ne, 1950''li yıllardan günümüze yeni bir ruhla önemli açılımlar kazandırıp derinlikli vahalarda mistik/metafizik eksenli estetik bir veçhe katan Sezai Karakoç''un; dünya görüşü/hayat algısı itibariyle kendisiyle aynı/benzer yaklaşımları paylaşmayan şiir çevreleri tarafından nasıl algılanıp yorumlandığı, ne gibi kıstaslarla değerlendirilip hangi çerçevede konumlandırıldığı hususunda kimi ip uçları vermesi bakımından, Ludingirra''nın 9. Bahar''99 sayısının ilgi çektiği söylenebilir.

Gerçi, ''karşı yaka''dakilerin muhtelif zamanlarda Sezai Karakoç şiiriyle ilgili yazı konusu yaptıkları değerlendirmeler, şurda-burda yayınlanmıştı ama; ''toplu'' bir bakışın örnekleri, sanıyorum ilk defa biraraya gelme şansı buldu.

Derginin andığımız sayısında, ''Dosya'' konusu Sezai Karakoç üzerine, 9 ayrı imzanın görüş ve değerlendirmeleri yer alıyor. Her biri ayrı bir emek ürünü, ayrı bir çalışma/izleme/yaklaşım varyantının örneği olan yazıların tek tek üzerinde durma imkânımız yok. Elbette, şiir ilgisi belli bir seviye kazanmış, şiirin nereden nereye geldiği ve bugün itibariyle hangi geçitlerde soluklandığı vbg. hususlarda görüş sahibi olan hemen herkes, Türk dili''ne verimli aşılar yapmış bir şair ile ilgili bağımsız algılamalardan süzülen değerlendirmeler kaleme alabilir, almalıdır da.. Yeter ki; estetik bakışların önüne ideolojik dogmaların, dünya görüşlerinin kaba fanusuyla çıkılmasın!

İşte tam bu noktada, Ludingirra''nın içten tavrından kuşku duymak istemediğimiz ''Dosya''sı, henüz ''Sunuş'' yazısındaki bir cümle dolayısıyla kocaman bir soru işareti gibi beliriyor karşımızda.

''Yayın Kurulu'' imzalı ''Sunuş''un bir yerinde şöyle deniyor: "Karakoç''un düşünce/inanç sistemini kendimize pek yakın bulmamakla birlikte, uzaktan kaba bir bakışla sanılabilecek olanın tersine, ana akım siyasi İslam''ın herhangi bir uzantısı olamayacak kadar temiz buluyoruz." (Altını ben çizdim İ.D.)

Aslında tek başına bu cümle bile, dergi olarak Sezai Karakoç''un şiir dünyasına ideolojik takıntıların yedeğinde kalınarak bakılacağının gizli/açık işaretlerini veriyor. Zaten, istisnalar dışında söz konusu eğilimin çeşitli boyutlardaki örnekleri yazıların ruhuna sinmiş durumda.

Pek alâ, yukarıdaki cümlenin, fanatik/ideolojik kümelenmeler karşısında, başvurulan bir ''savunma psikolojisi''yle dile getirilmiş olduğu da söylenebilir. Belki de öyle! Ama bunun ne önemi var ki?

Yorgan altında Sezai Karakoç okumanın çok eskilerde kaldığını sanmakla, yanılmış mıyız?

Hem, sormazlar mı adama; siz kimsiniz kardeşim: Bir şiir dergisinin ''yayın kurulu'' musunuz, yoksa dünya görüşlerini ......... sistemlerini kirlisiyle temizini birbirinden ayıklamakla görevli deterjan üreticisi bir komite misiniz? Ne demek "ana akım siyasi İslam" Ve neden ''kirli''?

Bence böylesi bir bağlamda ukalâlık etmenin yolu, bir şairi ele almak olmamalıydı? Doğrusu, bazen bir tek cümle bile bir işi ''kirletmeye'' yeter!