Madem ki ben bu toplumun ''zenci''siyim; o zaman...": Bu tip bir psikolojik durumun hakim olduğu herhangi bir bireyin, içinde boğulduğu karanlığı tahayyül edebiliyor muyuz?Siz konusu duygunun, kimi toplumsal kümelenmelerde kollektif bir bilinç hâline gelebilecek uyarılarla beslendiğini düşünelim bir de!.Psikoloji ilgileri az-çok gelişmiş hemen herkes bilir: İnsanoğlu şu veya bu nedenden ötürü itilip kakıldıkça, ezilip horlandıkça; derinliği hiç de kestirilemeyen bir ''aşağılık kompleksi''nin uçurumunda
Madem ki ben bu toplumun ''zenci''siyim; o zaman...": Bu tip bir psikolojik durumun hakim olduğu herhangi bir bireyin, içinde boğulduğu karanlığı tahayyül edebiliyor muyuz?
Siz konusu duygunun, kimi toplumsal kümelenmelerde kollektif bir bilinç hâline gelebilecek uyarılarla beslendiğini düşünelim bir de!.
Psikoloji ilgileri az-çok gelişmiş hemen herkes bilir: İnsanoğlu şu veya bu nedenden ötürü itilip kakıldıkça, ezilip horlandıkça; derinliği hiç de kestirilemeyen bir ''aşağılık kompleksi''nin uçurumunda bulur kendini. Her hâlde, aşağılık kompleksi, korkunç negatif enerji yayan bir duygu olmalı.. İşte bu ''negatif enerji''nin öncelikle yaydığı refleks de, bariz bir biçimde ''nefret'' duygusu, ''kin'', ''öç alma'' dürtüsü ve ''saldırganlık'' psikozudur.
28 Şubat ekseninde ortaya konan dayatmalar bağlamında, mağdur halk kesimlerini "bu ülkenin ''zencileri''" biçiminde nitelendirmek, işte tam da bu noktada sorun oluşturabilir bir anlam içermekte. Evet, dînî hassasiyeti dolayısıyla bu ülkenin vatandaşları, temel hak ve özgürlükler bakımından büyük bir kuşatılmışlık duygusuna mahkûm edilerek âdeta biçilmekte ve kıyıya itilmekteler; doğrudur.. Ne var ki, sorun hâline sokulan şeyin; onurlu bir direnişi ve hukuk içinde kalınarak yapılacak bir mücadeleyi içerdiği de bir başka doğrudur.
Dolayısıyla, mağdur halk kesimlerini doğrudan doğruya açık bir aşağılık psikolojisinin faili yapmak demek olan ''zenciler'' benzetmesi, kendileri gibi olmayanlara karşı duyulması pek muhtemel o kin ve nefret hâlet-i rûhiyesini kışkırtmaktan başka bir işe yaramayacaktır.
Böyle bir benzetme, tipik bir umutsuzluk, korku ve yılgınlık atmosferi şırınga edecektir, öte yandan. Oysa bugün, toplumsal taban, aktif bir hukuk mücadelesinin onurunu korumak durumundadır. Kendini bu toplumun ''zenci''si gören birisi ise; kendi özgürlük alanı ile başkalarının özgürlük alanını gözetecek bir konumda olmak şöyle dursun, diğerlerine karşı sergileyebileceği saldırganlıkların hesabını bile yapamayacaktır.
Bu ülkenin tüm vatandaşları gibi ben de bu toprakların sahibiyim! Atalarım bu topraklar için can verdi. Ben niçin kendimi bir ''zenci'' olarak algılayayım ki?! Böyle saçma-sapan bir şey olabilir mi?
Hiçkimse, inanan insanları, dayatmalar dolayısıyla ''zenci''lerle özdeş kılmasın! Buna hiçkimsenin hakkı yok! Benzetecek başka şey mi kalmadı, Allah aşkına..
