İniş de var, çıkış da var

Bu hayat böyle mi olur?

Düşen hep yerde mi kalır?

Gün olur belin doğrulur!

Kim olacak belli mi olur?

…." demiş şair, şiirinin nakarat bölümünde… Hem de çok güzel demiş… Selda Bağcan ve özellikle rahmetli Kazım Koyuncu''dan dinlenildiğinde insana önce inanılmaz bir hüzün, sonra umut kırıntıları aşılar…

Hayat böyledir gerçekten… İnsanlar, doğar, yaşar ve ölür! Bir yaşını doldurmasa da, 10 yaşında olsa da, 100 yaşını geçse de fark etmez! Hayat doğum tarihi ile ölüm tarihi arasındaki minnacık çizgi kadar kısadır aslında… Ne yazık ki bunu fark edene kadar her şey sonlanır!

Herkesin bir işi var. Uzmanlık alanı da… Biz de hasbelkader bulaştık bu mesleğe… Yani spora ama, illa da "futbol muhabirliğine"; artık yazarlık derseniz ona da… Hani mutlu sonla biten masallarda gökten düşen 3 elmadan biri payımıza futbol olarak yazıldı ya, bize de Trabzonspor kaldı. İyi ki Trabzonspor düştü bize…

Niye derseniz 27 yıl şampiyon olmamasına rağmen her sezon şampiyon olacakmış gibi hareket edip de taraftarı sürekli artan bir başka kulüp örneği yoktur dünyada da ondan… Bakın, Trabzonspor nereye giderse gitsin "Ona her yer Trabzon" diyorlar! Haksızlar mı? Hayır! Ne bölücülük yapıyorlar. Ne rakibi aşağılıyorlar… İstanbul Olimpiyat stadyumuna Trabzonspor''dan başka 60 bin kişi toplayan kulüp gördünüz mü? İstanbul kulüplerinden Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş da her sezon en az birer kez bu stadyuma gidiyorlar. Gidiyor da sadece takımları gidiyor! Milyonlarca olduğu söylenen taraftarları Kadıköy''de, Taksim''de, İstiklal Caddesi''nde veya Beşiktaş''ta kalıyorlar!

Trabzonspor ise aidiyet duygusu içinde… "Bize her yer Trabzon" derken boşa kürek çekmiyor ve gerçekten gittikleri yeri Trabzon''a çeviriyorlar. Manisa''da olduğu gibi…

Dedik ya Trabzonspor hep yarışın içinde… Bu sezon da öyle… Hele Şenol Güneş geldikten sonra artık iyice ısındı yarışa… İlk yarıyı herkesin malumu olduğu üzere en yakın rakibi Bursa''dan 5, Fenerbahçe''den 9 puan önde bitirdi! Bursa ile puan farkı yine aynı… Aynı da Fenerbahçe farklı başladı ikinci yarıya…Adeta şahlandı! Biraz dış destek aldı, biraz rakip oyuncuların bariz hataları, çokca teknik adamı ve başkanının söylem ve eylemleri ile Trabzonspor''un aklını başından aldı! Trabzonspor''u 3 haftalık bir korku filminin içine çekti.

Trabzonspor ne olduğunu anladığı anda silkindi ve kendine geldi. İki haftalık deplasman macerası ile önde olduğunu, lider olduğunu hatırladı. Ve Trabzonspor gitti-geldi derken yine lider… Ve Trabzonspor; Ankaragücü, Fenerbahçe ve Antalya maçlarındaki gibi artık sahada öyle pısırık değil… Isıran, vuran ve vurduğunu deviren eski yapısına döndü.

Evet, köprünün altından çok sular daha akacak. Kim, yatacak, kim kalkacak 12 hafta sonra belli olacak. Şimdilik gerçek olan şu: Trabzonspor şu ana kadar geçen 22 haftada 50 puan alıp liderlik koltuğunda oturuyor. Gerisi laftır, laf… Bu kadar puanı alan takıma kötü diyen iyi niyetli olamaz! Ama "Trabzonspor kötü" diyerek nevrini döndürmeye çalışanların amaçları başka ise – ki öyle görünüyor, Trabzonspor''un o taraklarde bezi olmayacaktır!

Herkes biliyor ki futbol artık "sadece futbol" olmaktan çıktı, başka bir şey oldu! Ne olursa olsun hak edilmeyen hiçbir şey sahibine yarar getirmemiştir. Kimse unutmasın, "Ağlayanın malı gülene hayır etmez!" derler. Bu yarışta düşüp kalkmalar olacak… Kimin gerçekten güleceğini görmek için beklemek gerek… Saha dışı olaylardan medet ummak "kazananı" sadece geçici bir zafere ulaştırır, hepsi o… Şenol Güneş''in dediği gibi "Yaptıklarımız belki 10 yıl sonra anlaşılacak ve sürekli duvara vuruyoruz" Ama ne yapalım ki dünya küçük… Hiçbir şey de gizli kalmıyor.

Diyorum ki Trabzonspor müthiş bir çıkıştan sonra sendeledi ama düşmedi. Fenerbahçe öylesine bir iniş yaptı ki yere çok sert vurdu ve şimdi yükseliyor. Ama her inişin çıkışı olduğu gibi, çıkışın da bir inişi vardır. Geçen sezon 8 maçta 24 puan alan takım Fenerbahçe''ydi. Şampiyon başkası… Futbolu kendi haline bırakabilirsek her şey düzelecek. Bu ülkenin şampiyonların herkesçe alkışlanması için sorumlu davranalım diyorum…