İki tehdit, hiç teklif

Bazı çevrelerde, uzunca bir süredir, diyelim ki son yirmi yıldır Türkiye Cumhuriyeti''nin iki tehlikeyle tehdit edildiği konuşuldu ve konuşuluyor. Bunların o derecede şiddetli ve şiddetli olduğu kadar muğlak tehditler olduğu varsayıldı ki bilhassa Türkiye''nin mi, yoksa bilhassa cumhuriyetin mi tehdit altında olduğunun açıkça kavranılması önlenmiş oldu. Eğer ülkesi ve devletiyle Türkiye''nin varlığı tehdit ediliyorsa dikkatleri "bölücülük" tehlikesine çevirmenin gereği üzerinde durulabilirdi. Yok eğer öncelikle bir yönetim rejimi olarak cumhuriyet tehdit ediliyorsa dikkatleri "irtica" üzerinde yoğunlaştırmak mecburi ortaya çıkabilirdi. Durumun açıklıkla kavranılması alarmı verenlerin işine gelmediği için muğlaklığa muğlaklık katma tarzı benimsendi ve cumhuriyetin ancak Türkiye ile, Türkiye''nin de ancak cumhuriyetle izah edilebildiği kabulünden hareketle her iki tehlikenin müştereken Türkiye Cumhuriyeti''ni tehdit ettikleri öne sürülerek gelişmelere yön verme çabasına girişildi.

Acaba Türkiye Cumhuriyeti''nin tehdit altında olduğuna dair söylenenler gerçeği görenlerin endişelerini mi yansıtıyor, yoksa bunlar kurulu düzende yerini sağlamlaştırmak isteyenlerin hangi türde, hangi ideolojik yaklaşımın uzantısıyla yapılmış olursa olsun; doğmuş ve doğabilecek muhalefeti baskı altında tutmak için uydurduğu bahaneler mi? Bu sorunun cevabı tehditlerin muğlaklığına koşut bir karmaşıklığı ortadan kaldırmaksızın verilemez. Türkiye tehdit altındaysa bunun anlamı ister istemez Türkiye Cumhuriyeti''nin tehdit altında olduğuna varır. Çünkü Cumhuriyet Türkiyesi''nden ayrı bir Türkiye''den söz etmek imkânına sahip değiliz. Yine de bu bizi ne Türkiye''nin bir yönetim rejimi olarak cumhuriyete sahip olması yüzünden tehdit altında kaldığına, ne de hazırda ülke bütünlüğünün bozulmasıyla ulaşılabilecek bir çözüm bulunduğuna ikna edecek bir belirtinin ortaya çıktığını göstermez. Türkiye''nin tehdit altında tutulduğu doğru. Türkiye''yi bölmek isteyenlerin ve siyasi rejimini değiştirmek isteyenlerin ülke ve devlet olarak Türkiye''yi, yönetim rejimi olarak cumhuriyeti tehdit edecek mikyasta ve/veya seviyede oldukları ise yanlış. "Tehdit yoktur" dediğimiz anda bizi bir boşluğa yuvarlanma korkusu bekliyor. Ülke insanlarını bölücülük ve irtica tehdidinin birer mesnediymiş gibi gösterdiğimiz anda da şimdiye kadar Türkiye''ye çelme takarak toplum karşısında üstünlük ele geçirmiş olanların kendi suçlarına buldukları her türlü bahaneye destek vermiş oluyoruz.

Meselenin içinden çıkılmaz bir karmaşıklık arz ettiğini sanmak düştüğümüz en büyük hatadır. Biz, her birimiz, Türkiye Cumhuriyeti''ne vatandaşlık bağıyla bağlı olanlar sadece meselenin ortaya konmasından dolayı şahsî konumumuzun zarar göreceği endişesi içindeyiz. Bu yüzden de rahatlığı yalana kanmakta arıyoruz. Ülke insanlarının bir bölüğü suçluların şemsiyesi altında güvenlik arıyor. Diğer bir bölüğü ise bölücülük ve irtica tehlikesinin vaki olabileceği gelişmelerin malzemesi olmaktan kendini alamayacak aymazlıktan kendini kurtaramıyor. Sarahatten kaçış kabahat üretiyor ve hiçbir teklife kulak asılmıyor.