Köle hakları ve post-restorasyon

Yeni hükümete muhalefetin bütün kanatlarından aynı tepki geldi: Ağız birliği etmişçesine dediler ki "mânâ itibariyle bu bir DSP-ANAP hükümetidir ve hükümetin teşkilinde MHP''nin hakkı yenmiştir." Bu manidar tutumdan çok şey anlıyoruz ve ilk ağızda muhalefet partilerinin iktidar koalisyonunu cephe alınabilecek yek vücut bir ortaklığın göstergesi saymadıklarını, giderek, geriye bıraktığımız seçimde MHP''nin oylarını artırmış olması olgusunu kendilerini kayba uğratan bir gelişme olarak kabul etmediklerini, bilakis MHP''nin yükselişini kendi yükselişleri gibi algıladıklarını anlıyoruz. Koalisyon içinde MHP adeta muhalefetin bir koluymuş gibi görülüyor. Öyle ki MHP koalisyonun diğer iki ortağı aleyhine üstünlük kurmuş olsaydı bundan muhalefet partileri kendi girişim imkânları adına pay çıkaracaklardı.

İmkân tevziatı işlemi süreci ve sırasında geriye itilmiş olanların kolayca hissiyât ortaklığı sağlayışına ne demeli? Muhalefet mevziinde bırakılmak veya iktidara iştiraki sağlandığı halde iktidarın belirleyici mevkiinden uzak tutulmak suretiyle hakkı yenen, hakkı yendiği düşünülen partiler bulundukları yeri bahane ederek sızlandıkları zaman isabetli bir iş yapmış olurlar mı? Elbette, hayır. Onların sızlanıyor olmaları kendi konumları, mahreç ve menşeleri hakkında yetersiz ve yanlış algılamalar içinde bulunduklarını kanıtlıyor. Çünkü hükümetin teşkilinde işlev/türev bağlantısı bakımından bir yanlışlık yok. DSP Türkiye Cumhuriyeti''nin kuruluş esaslarını "yeni dünya düzeni" şartlarına uyarlama programına sahip çıkan partidir. ANAP "yeni dünya düzeni" tarafından üretilmiş partidir. Halbuki iktidar ortağı MHP ve muhalefette kalmaları uygun görülen diğer bütün partilerin arz ettikleri dizayn (!) "yeni dünya düzeni"nine ancak gerektiği zamanda ve yerde hizmet sunacak özelliktedir. Benzetme her ne kadar aksasa da durum ev içi köleleri ile plantasyondaki köleler arasındaki farka nispet edilebilir. Birileri plantasyonda kan ter içinde çalışan kölelerin haklarının yendiğinden; onlarla aynı hukukî statüde oldukları halde rahat ev içi şartlarında çalışan kölelerin içinde bulundukları müsait ortamın yanı sıra, bir de üstüne üstlük bahşiş aldıklarından şikâyet ediyor. Dedikleri: "Nerede çalışırsa çalışsın bütün köleler eşit haklara sahip olmalıdır." Fakat yukarıda da belirttiğim gibi bu istek işlev/türev bağlantısını gereğince kurabilecek türden bir istek değil.

Muhalefet partilerinin hükümet karşısında gösterdikleri tavırdan bir şeyi daha, siyasi hadiselere yol açan kimselerin içinde yer aldıkları olayları millî mikyasta kavrayabilmekte âciz kaldıklarını anlıyoruz. İşin sadece "malı kim götürüyor" kısmına dikkat kesilindiği için gözden kaçırılan husus Türkiye Cumhuriyeti''nin restorasyon dönemini en kısa zamanda geride bırakıp bir post-restorasyon döneme geçme hazırlığında olduğudur. Yani aslına bakılırsa kimseye iltimas geçildiği veya kimsenin hakkının yendiği filân yok. Sadece 1960 sonrasının ideolojik kalıntılarının siyaset alanından tasfiye edilmesi, zihinlerden silinmesi için ne mümkünse o yapılıyor.