312"yi Ulusal Program olarak sunmak...

Türkiye''de herkesin, cumhuriyetten bu yana karşılaşılan en büyük ekonomik ve hatta siyasi çöküntüyle ilgilendiği bir sırada, ''Ulusal Programımız Avrupa Birliği''ne gönderildi.

Ulusun tartışmadığı bir ''Ulusal Program'' olarak…

Çünkü ulusumuz o sıralarda, sadece ve sadece, bir kurtarıcı olarak Amerika''dan gönderilen ''Süper Bakan'' Kemal Derviş ve onun memleketi kurtaracak harika formülleriyle ilgileniyordu.

Bir yandan, IMF''nin, Dünya Bankası''nın ve ABD''nin son krizle birlikte Türkiye''nin ekonomik ve siyasi yönetimini tümüyle teslim aldığı konuşuluyordu.

Bir yandan ABD Büyükelçisi, Başbakanlığa teftiş ziyareti yaparak Kemal Derviş''e yeterli desteğin verilip verilmediğini soruşturuyordu.

Öte yandan da, ulusun tartışmadığı, tartışma olanağı bulamadığı ''Ulusal Program'', MGK''nın son telkin ve uyarıları sonrasında Bakanlar Kurulu''nda kabul ediliyordu.

Ve kamuoyuna açıklanan metne bakıldığında, ''Ulusal Program''ın, büyüklere masallardan ibaret olduğu anlaşılıyor.

Gayri ulusal bir ortamda kabul edilen ''Ulusal Program''la Avrupa Birliği''ne AB standartlarına uyulacağı sözleri veriliyor.

Tesadüf bu ya, IMF ve Dünya Bankası''na da, onlarla ve diğer uluslararası para güçleri ile yapılan mutabakatlara harfiyen uyulacağı garanti ediliyor.

Türkiye, IMF ve Dünya Bankası''nın belirlediği parasal programları kesinlikle uygulamak zorundaydı. İçinde bulunduğu çöküntü halinden kurtulmasının ve ekonomisini ayağa kaldırmasının başka yolu yoktu.

Kimse de bu aşamada kalkıp, ''ulusal çıkarlar, üniter devlet, bağımsızlık'' gibi laflar edemiyor.

Üstelik de iktidarda, biri sol görünen diğeri de sağ olduğunu söyleyen milliyetçi, partiler bulunduğu halde Allah için hiçbir çatlak ses çıkmıyor. Hatta bu partileri aşağılayan ve hainlikle suçlayan ''Derin Kemalist''lerden bile fazla bir itiraz gelmiyor.

Fakat iş, özgürlükler, Avrupa İnsan Hakları Standartları, hukuk devletinin gerekleri gibi uluslararası normlara gelince bütün bu güçler, ''Ulusal''cı kesiliyorlar.

Avrupa''ya Ulusal Program diye 1982 Anayasası''nın hükümlerini, farklı dil ve kültürlere özgürlük diye, Ceza Kanunu''nun 312''inci maddesini gönderiyorlar.

Gelen haberlere göre, Milli Güvenlik Kurulu ve askerler AB''ye gönderilen ''Ulusal Program''ın, giderayak daha da sınırlı taahhütler içermesi için devreye girmişti.

Çalışmaların tamamlanmasının ardından metin Bakanlar Kurulu''nda görüşülmeden MGK''da ele alınmış ve askeri kanat, Türkiye''nin üniter yapısı ve toprak bütünlüğü vurgusu çerçevesinde uyarılarda bulunarak, Kürtçe eğitim ve yayın konusunda şöyle bir cümlenin benimsenmesini sağlamış:

"Resmi ve eğitim dili Türkçe''dir. Bu günlük yaşamda farklı dil, lehçe ve ağız kullanılmasına engel değildir. Bu serbestlik ayrılıkçı veya bölücü amaçlarla kullanılamaz."

Sağolsunlar, günlük yaşamda insanların ana dillerinde konuşmalarına bir şey demiyorlar ama, yine de bu özgürlüğün bile 312''nci maddenin sınırları içinde olması gerektiğini de hatırlatıyorlar.

Bu hatırlatmayı, bir süre önce Genelkurmay Başkanlığı''nın, "Üniter yapıya zarar verecek her uygulamanın karşısındayız" açıklaması üzerine yaptıkları anlaşılıyor.

İnsan bu söz ve yukarda belirtilen ilkeye baktığında merak edemeden duramıyor.

Ulusal bütünlük, milli devlet, üniter yapı falan gibi kavramlar uluslararası mali kuruluşlar karşısında geçerli mi değil mi?

Uluslararası mali standartlara uymamanın sonucu belli. Ekonomik çöküntü ve yıkıntı.

Böyle bir yıkıntıdan sonra kimin ayakta kalacağı tabii belli olmaz.

Uluslararası hukuk ve insan hakları standartlarına uymamanın ise şimdilik maddi bir yaptırımı yokmuş gibi görünüyor bazılarına.

O nedenle, ''Ulusal Program'' yerine 1982 Anayasası''nı ve Ceza Kanunu''nun hükümlerini gönderebiliyorlar.

Ama yarın, uluslararası mali odaklar, "Bu masallara karnımız tok" derlerse ne olacak?

Üniter devlet ve bölünmez bütünlüğün, insandan, insan hak ve özgürlüklerinden daha önemli olduğunu söyleyenler o zaman ne yapacaklar merak ediyorum.

"İstemeyiz, paranız sizin olsun" mu diyecekler?