Büyükanıt yine konuştu: “Topyekün savaş”

Genelkurmay Başkanı yine konuştu. Söyledikleri öyle sıradan şeyler, tesadüfen söylenmiş laflar değil. Bu laflar Türkiye''nin dış politikasını, ulusal politikalarını ve hatta geleceğini de yakından ilgilendiriyor. Olası ittifaklarına ve dünyada durduğu, duracağı yere ilişkin öngörüler de taşıyor. Kısaca, askerlerin –kimseye danışmadan, kimseyle tartışmadan- oluşturdukları politikaları dile getiriyor. Yani anlayacağınız bu laflara benzer laflar, demokrasilerde öyle tek ağızdan açıklanacak şeyler değil. Genelkurmay Başkanı Kuzey Irak''a yönelik muhtemel bir operasyonla ilgili yaptığı açıklamada bakın ne diyor? "Sadece içeri girip PKK''yla mı mücadele edeceğiz. Yoksa Barzani ile de ilgilenecek miyiz?

Bu açıklama, sadece PKK''nın değil, Kürt Federal Bölgesi''nin de silahlı kuvvetlerin hedefleri arasında olduğunu gösteriyor.

Bu nedenle bir devlet politikası niteliğinde olan böyle bir laf, uluorta söylenebilir mi?

Hedef olarak Kuzey Irak Kürtleri gösterilmesi Türkiye''nin Kürtlerle ve tabii Irak''taki işgal güçleriyle, yani ABD ile topyekün bir savaşa tutuşması anlamına geliyor. Bir genelkurmay başkanı bu gerçekleri bilmesine rağmen bu lafları ettiğine göre belli bir amacı olmalı.

Mesele sadece Kuzey Irak''ın Türkiye''nin asayişi konusunda oynadığı rolle ilgili değil. PKK bahanesini artık bir kenera bırakmak lazım. Kürtlerin PKK''ya müsamaha etmesi de bir sebep değil. Bana kalırsa ağızlarıyla kuş tutsalar genelkurmaya kendilerini beğendiremezler.

Mesele onların PKK''ya karşı tavrından gelmiyor. Mesele onların Kürt olmasından ve o bölgede kendi yönetimlerini oluşturarak ayakları üzerinde durmaya çalışmalarından geliyor.Genelkurmay Başkanı da bunu ifade ediyor. Bu çabanın

Türkiye''yi tehdit ettiğini söylüyor. Mesele, Türkiye''deki Kürtlerin de bu gelişmelerden etkilenme ihtimali. Bir genelkurmay başkanı bu ülkenin vatandaşı olan Kürtlerin kendilerini geliştirme çabalarına ve daha fazla refaha kavuşma arzularına niçin kuşkuyla bakar acaba?

Anlaşılıyor ki mesele, sadece Kuzey Irak''ta üslenmiş olan PKK militanlarına yönelik bir polisiye operasyon meselesi değil. Bunu zaten Genelkurmay Başkanı daha 12 Nisan''da yaptığı basın toplantısında açıkça söyledi.“Kuzey Irak''a operasyon yapmak gerekir” dedi. Birçok kişi bunu sadece PKK''ya yönelik bir oprasyon arzusunun ifadesi olarak değerlendirdi. Aslında hedef o konuşma ile açıkça olmasa da belirlenmişti.

Hedef, Kuzey Irak Kürtleri idi. Kürtler PKK''yı desteklemekle suçlanıyor ve hedef olarak ilan ediliyordu. O basın toplantısında dile getirilen gerçek öyle bir gerçekti ki, başta ülkeyi yöneten AKP olmak olmak üzere kimse bunu anlamak dahi istemedi. Oysa dile getirilen gerçek, Türkiye''nin topyekün bir savaşa girmesine ilişkin kararlılığı ifade ediyordu. Adeta bir savaş çağrısıydı. Yalnız bu savaş mevzii ya da bölgesel bir savaş olmayacaktı. Bu savaş, Kuzey Irak''a yapılacak bir askeri müdahaleye karşı olduğunu defalarca ifade eden ABD''ye karşı da olacağı için Türkiye''nin ittifaklarını ve bağlı olduğu ilişkileri de yakından etkileyecek bir savaş olacaktı. Askerler, sırf Kürt meselesini ileri sürerek böylesine kanlı bir savaşı göze alabileceklerini ve gerekirse bu savaşta ABD ile – İncirlik''ten söz etmeden savaştan sözetmek pek Don Kişot''ça oluyor ama- çatışmayı dahi göze alabilecekleri izlenimi vermek istiyorlardı. Maksat kamuoyunu etkilemekti. Maksat ABD''yi etkilemek ve Kürtleri dizginlemesini sağlamaktı. Yoksa topyekün savaşın Türkiye''ye nelere mal olacağını bilmez olurlar mı? Buna rağmen askerler, – Hükümet ülkeyi yönettiği halde israrla bu konuda ağzını açmadığı için- genelkurmay başkanının ağzından Türkiye''nin hem yeni ittifaklara yönelmesi gerektiğine işaret ettiler hem de ülkenin önümüzdeki dönem nasıl yönetilmesi gerektiğine dair iddialı hedefleri dünyaya duyurmuş oldular. Genelkurmay Başkanı''nın açıklamalarını okuyanların başka bir şey düşünmesi mümkün değil. Bu duyuruya baktığımızda maalesef bir soğuk savaş deklerasyonu olduğunu görüyoruz. Ülkenin iç siyaseti de bu kuşkusuz bu anlayışa göre dizayn edilmek isteniyor. Cumhurbaşkanı seçimine müdahale, şeriat tehlikesini abartmak, cumhuriyete sahip çıkma görüntüsü altında milliyetçiliği yükseltmek işin icaplarından olsa gerek. Böyle bir ülkede özgürlüklerin ve insan haklarının lafını etmek mümkün olabilir mi?

Peki, günümüzde böyle bir ülkenin ayakta kalması ve hele refaha ulaşması mümkün olabilir mi? Genelkurmay Başkanı''nın açıklamaları Türkiye''yi demokrasiyi geliştirmek isteyen bir ülke imajından hızla uzaklaştırıyor. Önümüzdeki dönem işte bunun mücadelesi yapılacak. Ya savaş ve despotizm ya da barış ve demokrasi. O kadar.