Kulak ifşaatlarına kulak verirken!..

Vahşi dinleme'' ile ilgili yeni açıklamaları tebessüm ederek izliyorum..."Nerede kaldı" diye meraklanmaya başlamıştım... Hele hele ''Gizli Dinleme ve Organize Suçlar Yasa Tasarısı'' yeniden Meclis''e sunulduktan sonra...

Nedenini açıklayayım:

İnsan, tamamen komplo teorileri üzerine inşa edilen bir devlet yapılanmasıyla yönetilen bir ülkede yaşıyorsa böyle düşünmesi normaldir... Buna ister paranoya deyin, ister başka bir ad verin, farketmez...

Üstelik de büyük faaliyeti itibarıyla yasadışılığı meşru bir yönetim tarzıymış gibi sunan ve vatandaşlarını da yasa dışılığa iten bir yapılanmada, dönen entrikaları çözmek için uzman olmaya falan da gerek yok...

Biraz dikkatli olmak ve geçmişi bilmek yeter de artar bile...

Başbakan''dan, Genelkurmay''a, milletvekillerinden işadamlarına kadar uzanan bu yasa dışı dinlemenin sorumlusu sadece sıradan bir iki orta düzey polis şefi olamayacağına ve gerçek sorumluların da ilelebet açıklanmayacağı bilindiği halde, koparılan gürültünün anlamı ne ola?

Yoksa, başka bir hukuksuzluğu, yasa kılıfı altında bu ortamdan yararlanarak Meclis''ten geçirme telaşı mı?

Bu tasarıyı, yeni diye öne sürmelerinden işe başlayabiliriz...

Bunun, Mehmet Ağar zamanında, MGK''nın da onayı ve önerileri doğrultusunda hazırlanan ve her dönem Meclis''e sunulup ama nedense bir türlü yasalaşması sağlanamayan tasarı olduğu acaba niçin söylenmiyor dersiniz?

Sebebi şu:

Dinlemeyi bu kez yasal biçimle, ama aynı anlayışla sürdürebilmek...

Bazı hukukçular, bu arada ''gizli dinleme'' konusuna neredeyse 20 yılını vermiş olan Enis Coşkun, "En vahşi yasal dinleme bile yasa dışı dinlemeden çok daha iyidir" diyor...

Yani, şimdiye kadar tam bir başıbozuklukla yapılan gizli dinlemeyi, hiç olmazsa bir yasanın içine yerleştirerek ona yasallık çerçevesi getirmek mümkün olabilecek, deniliyor...

Baksanıza dinlemeyle ilgili ifşaatlarda bulunan emniyet görevlisinin açıklamalarına...

"Kim istediyse, kim emir verdiyse dinledik... Kim ne dediyse yaptık..."

Bu ifşaattan anlaşıldığına göre, gizli dinlemeyi kah Emniyet Genel Müdürlüğü''nün üst düzey yöneticileri, kah İçişleri Bakanlığı''nın yetkilileri, kah Genelkurmay istemiş... Bu kuruluşlar bu dinlemeleri devletin güvenliği için mi istemişler, suç örgütlerinin faaliyetlerini izlemek için mi, yoksa birbirlerini kontrol etmek için mi? Bu görevli orasını açıklamıyor... Emirleri en tepeden verenlerin kimliklerini de...

Bunları açıklamıyor ama, idarede kanunsuz emir veren kadar, kanunsuz emirleri uygulayanların da aynı derecede sorumlu olduğunu bilmez görünüyor... Sonra astların, kanunsuz olduğuna kanaat getirdikleri emirler için yazılı talimat istemeleri gerektiğini de; bunların, idari yasaların en temel prensipleri olduğunu da... Ve devletin, kanunlara bağlı olması gerektiğini de...

Kuşkusuz, en tepedeki devlet yöneticilerinin, kanunlara, ilkelere uyma konusundaki sorumsuzluklarının faturasını bu kademedeki görevlilere kesmenin de bir mantığı bulunmuyor...

İşte bu fütursuzluğa, bu başıbozukluğa alışmış olan Mehmet Ağar pratiğinin, şimdi bu rahatlıktan birden bire uzaklaşmasını beklemek tabii ki safdillik olacaktır...

Hukukçu arkadaşlarımın da bana katıldıkları esas mesele budur...

Bu yasa tasarısı ile keyfi dinlemeye yasal kılıf getirilmektedir...

Bu tasarı ile ilgili söylenebilecek birçok sakınca mevcuttur... Bunun en belli başlısı, neredeyse güvenlik bürokrasisinin bir uzantısı gibi çalışan savcılık müessesesinin de dinleme konusunda karar merci olmasıdır...

Varın siz gerisini tahmin edin...

Burada görev Meclis''e ve siyasi partilere düşüyor... Bir gün, sadece siyasi hayatlarının değil, özel hayatlarının da bir şantaj malzemesi olarak sağa sola dökülmesini istemiyorlarsa bu tasarının antidemokratik hükümlerinin ayıklanması için birşeyler yapmak durumundadırlar...

Gizli dinleme, hiç olmazsa, "Devlet nasılsa gizli dinleme yapar, gerekçesi her zaman mevcuttur, iyisi mi bunun hukuki olmasıdır" diyen Enis Coşkun''un önerdiği çerçeveye çekilmelidir...

Tamamen isim isim sayılan konularla sınırlı olarak, yargıç denetiminde yapılabilmeli ve kanıt olarak değerlendirilmemelidir...

Bana kalırsa dinlemenin her türlüsü kişi hak ve özgürlüklerine aykırıdır...

Ama, keyfiliğin dayanılmaz keyfini bir ölçüde de olsa engellemek bir adım olabilir...