Meydanlardaki kalabalıklar ve muhalefetin hali...

Sosyal ve ekonomik politikaların çöküntüsünü, yılların ihmalini, tümüyle çalışanların sırtına yüklemeye kalkarsanız insanların meydanlara çıkmaktan başka bir çaresi kalmaz...

Şartların dayatmasıyla arada haklı olduğunuz noktalar bile olsa farketmez...

Türkiye''de, popülist, çıkarcı politikalarıyla memleketi iflasın eşiğine getiren politikacılar hesap sormak ne kelime, terfi ettirilip baştacı yapıldıkça bu süreçleri çok yaşarız...

Sosyal güvenlik politikalarının keyfi ve parti çıkarı için değiştirilerek, emeklilik yaşı ile sürekli oynamanın faturası geçenlerde açıklandı... Sosyal Sigortalar Kurumu''nun bu oportinist politikalar nedeniyle zararı 25 milyar dolar kadardır...

Sayın Demirel bu çöküntüde bir payı yokmuşçasına, "Bir şey denedik olmadı, şimdi hükümet bunu düzeltiyor" diyebilmiştir...

Ve yığınlar meydanlara inerek pek tabii ki haklarının peşine düşmüşlerdir...

Bana kalırsa, 1980''den bu yana, bazı cenaze törenleri hariç bu ölçüde kalabalıkları meydanlarda görmemiştik... Yasakçı devlet anlayışı ve hükümetlerin her türlü demokratik gösteriye karşı takındığı baskıcı, kuşkucu tutum nedeniyle insanlar en doğal hakları olan muhalefet haklarını, itiraz haklarını kullanamaz olmuşlardı...

Bence işçi ve memurların hakları için meydanlara inmeleri, işte böyle bir toplumsal muhalefetin de ortaya çıkmasına neden oluyor...

Türkiye''de eksik olan da bu... İnsanların kendilerine dayatılan politikalara, uygulamalara karşı çıkma alışkanlıkları pek yok... Bunu yaparlarsa devlete karşı gelirlermiş ve gösterileri şiddete dönüşürmüş gibi bir anlayış onları hep geriletmiş, sindirmiştir...

Sonunda en haklı davalarını bile en meşru zeminlerde talep edemez hale gelmişlerdir...

Devlet ve polis korkusu içlerine işlemiştir...

Oysa demokrasilerde meydanlara da çıkılır, şiddete dönüşmemek şartıyla sokak gösterileri de yapılır... Çünkü bu bir tepki koyma biçimidir...

Siyasi iktidara karşı bir muhalefet yapma biçimidir.

Demokratik ülkelerde bunun adına ''Parlamento dışı muhalefet'' denir...

Parlamentoda muhalefet görevini üslenmiş partilerin görevlerini yeterince yerine getirmedikleri durumlarda da ortaya çıkar...

Tıpkı Türkiye''de şu sıralarda olduğu gibi...

Ana muhalefet partisi ve öteki muhalefet partisi kendi iç sorunlarıyla uğraşıyor... Biri içerden mi yönetilsin, dışardan mı tartışmaları ve buna bağlı genel başkan yardımcılıkları vesair meselelerle, diğeri de kongreye gidilsin mi, lideri nasıl deviririz, hesaplarıyla ilgileniyor...

Meclis''in bu kadar önemsiz bir kurum durumuna indirgendiğini ben şahsen 32 yıllık gazetecilik hayatımda hatırlamıyorum... Türkiye''de işlerin Meclis dışı kurumlar ve odaklarda görüşülmesine ve kararların oralarda alınmasına alışıldığı için olsa gerek, muhalefet partileri bile, Meclis içindeki temel görevlerinin muhalefet yapmak olduğunu unutmuş görünüyorlar...

Öyleyse iş, parlamento dışı muhalefete düşüyor...

Seçim sistemi değiştirilmez, siyasal örgütlenmenin önündeki engeller kaldırılmazsa, sonunda halkın tepkilerinin Meclis dışında ifade edilmesi kaçınılmaz olur...

Türkiye de sanırım bunu yaşayacaktır...

Meydanlara inen onbinlerin, yarın yüzbinler olması için bütün şartlar mevcuttur...

Ve aslında bu da gereklidir...

Eğer toplam seçmenlerin neredeyse yüzde 20''si parlamentoda temsil edilme imkanını bulamamışlarsa, eğer vatandaşlar siyasi partilerin liderleri tarafından belirlenen listeleri onaylamak durumunda kalmışlarsa ve talepleri Meclis''te ifade edilemiyorsa, tabii ki meydanlara çıkacaklardır...

Parlamento dışı muhalefet, parlamento içi muhalefetin görevini yeterince yapmadığı ortamlarda daha da güçlenir...

Sağlıklı toplumlar muhalefetin engellenmediği toplumlardır...

İran''da tutuculara karşı geliştirilen muhalefetin nasıl susturulduğunu gördük... ''Dış tehdit Türkiye'' meselesini sürüverdiler ortaya ve herkes sus pus oldu...

Türkiye''de böyle bir oyuna gerek yok...

Çünkü ne kadar sindirirseniz sindirin muhalefeti ortadan kaldıramazsınız...