Ortak bir barış dili

Son iki yazım barışla ilgiliydi. 2006''nın bu son yazısı da yine barış konulu olacak. Kim ne derse desin, barış meselesi 2006''da Türkiye''nin en önemli meselesiydi.

2007''de de yine en önemli meselesi olmaya devam edecek.

Çünkü barış ve esenlik olmadan hiçbir şeyi oluşturmak, geliştirmek mümkün değil.

Şiddeti savunanların barışa düşman olmalarından daha tabii bir şey olamaz.

Nitekim 12 Eylül darbecilerinin en büyük düşmanı barışı savunanlardı. Bu nedenle darbeci generaller, Barış Derneği yöneticilerini yıllarca sadece barışı savundukları için hapiste tuttular.

Şimdi de barışa küfredenlerin şiddete tapanlar, şiddetten rant sağlayanlar ya da onların yaltakçıları olduğunu çok iyi biliyoruz, görüyoruz.

Ama neyse ki şiddetin kutsandığı, şiddetin, linççi sapkınlıkla hatta vatanseverlikle eş anlamda değerlendirildiği bu ortamda barışseverlerin sesleri de çıkıyor.

Barış için biraraya gelen 300''ün üzerindeki barışseverin kamuoyuna duyurduğu bildirinin tam metnini bir önceki yazımda aynen yayınlamıştım.

Bildiriyi yayınlayanlar barış konusunda atılması gereken acil adımları şöyle sıralamışlardı:

“Silahlı eylemlerin durması kararını, çatışma ortamının sona ermesi için ciddi bir açılım olarak görüyoruz.

Çatışma ortamının tamamen sona ermesi için, eylemde, fikirde ve yüreklerde silahların bütünüyle susması gerekiyor. Savaşın değil, barışın dilini konuşalım. Sivil çözümde buluşalım.

Devlet kurumlarından, çatışmaları ve ölümü değil, yaşamı siyasetin merkezine alan bir açılım talep ediyoruz. Çözümün sorumluluğunu, siyasi irade üstlenmelidir.

Dağlardaki gençlerin toplumsal-kamusal hayata katılabilmelerini sağlayacak yasal düzenlemelerin yapılması gerek. Bölgede askerlik yapan gençlerin hayatlarını kaybetmelerinin önünün alınması için de bu açılım acilen gerekli.

Temsilde adaleti sağlamak için yüzde 10 seçim barajı indirilmeli.

Kürt kimliği, dili ve kültürünün, kamu yaşamının bütün alanlarına dahil olmasının önündeki yasal engeller kaldırılmalı.

İfade ve örgütlenme özgürlüğü eksiksiz sağlanmalı.

Bölgeler arası ekonomik ve sosyal eşitsizliklerin aşılmasına yönelik yeni bir hamle başlatılmalı.

Özgürlük ve güven içinde yaşamak isteyen herkesi; şiddeti yaratan nedenler üzerinde düşünmeye, yaptıklarımız ve yapmadıklarımızla samimi bir şekilde yüzleşmeye davet ediyoruz.”

Arkasından Türk ve Kürt aydınların biraraya geldiği Sivil Diyalog Platformu''nun (SDP) toplantısı gerçekleşti.

Türk ve Kürt annelerin biraraya gelmesi fikri ilk defa çok açık bir şeklde dile getirildi.

Gerçekten de gerçek barıştan sözedilebilmesi için başta, çatışmalarda evlatlarını, yakınlarını kaybedenler olmak üzere Türk ve Kürt annelerinin biraraya gelmesi gerekiyor.

Bunun başkaca bir yolu yok.

Bu fikrin savunucularından yazar Oya Baydar, “Barış yanlısı, şiddet karşıtı bir grubuz. Hiçbir örgütsel bağımız yok. ''Her Türk asker doğar, her Kürt gerilla doğar'' söylemleriyle bir yere varamadığımız ortada. Sorunların yumuşamasında katkı sağlamaya çalışıyoruz” diyor.

Toplantıda dağıtılan yazılı metinde ise, “Sivil Diyalog Platformu; içinde etnik, dinsel, düşünsel ve kültürel damarlarla barışık, azınlıklardan ya da farklılıklardan korkmayan, çeşitliliğini zaaf değil tam tersine zenginlik kabul eden bir toplumu hedefliyor. Böyle bir Türkiye''nin hem yurttaşlarına daha insancıl yaşam koşulları sağlayacağına, hem de bölgesel ve uluslararası platformlarda daha büyük saygınlık kazanacağına inanıyoruz” deniyor.

Herkes bu işin öyle kolay bir iş olmadığının farkında.

Ve herkes bu fikrin oluşması için öncelikle çatışmasızlık ortamının sürmesi gerektiğine inanıyor.

Prof. Dr. Gençay Gürsoy, “Bugün iki toplumda da bir nefeslenme yaşanıyor. Linç olaylarının seyrekleştiğini görüyoruz” diyor.

İnsan Hakları Derneği Başkanı Yusuf Alataş ise önceliği, şu andaki çatışmasızlık ortamının, seçim sonrasına kadar nasıl sürdürülebileceğinde görüyor

Toplantıya katılanların ortak temennileri arasında, “Doğu''daki kadınlarla Batı''dakilerin bir araya gelmesi ve oradan çıkacak yeni bir dil''in oluşturulması” da var.

“Anne olarak Türk kadını da Kürt kadını da aynı acıları yaşıyor, birinin çocuğu dağda, diğerininki askerde ölüyor. Anneler biraraya gelse çok çabuk anlaşırlar.”

Evet, eğer şimdiye kadar çıkarılan engeller aşılabilirse ve anneler biraraya gelebilirse çabuk anlaşabilirler. Çünkü sorunlar ortak. Dilin de ortak olması çok doğal.

“Bu ülkenin evlatlarının, gençlerinin boşu boşuna, bir kör döğüş uğruna harcanıp gitmesinin önüne geçilmesi.”

Mesele bu.

Bunun için öncelikle ortak bir barış dili, insanlık dili kullanmak gerekiyor.

Herşeyin başı barış ve insanlık...

2007 yılının bir barış yılı olması dileğiyle bütün okurlarımın yeni yılını kutluyorum.