Yeni yıla "savaşan ülke" olarak girmek

Türkiye Kurban Bayramı''nı savaşan bir ülke olarak geçirdi. Şimdi de yeni yıla savaş içinde girmeye hazırlanıyoruz.

Tabii bu sözlere itraz edenler olacak, bunun savaş değil ''terörle mücadele'' olduğu söylenecek.

Ne denilirse denilsin, ortaya çıkan görüntü savaş görüntüleri. Jet savaş uçakları hava akınları yapıyor, karadan füzeler atılıyor, uzun menzilli toplar sınır ötesini bombalıyor.

Hedefler belli de, o hedeflerin vurulup vurulmadığı, vurulmuş olsa bile terörle mücadele amaçlı yapıldığı söylenen bu savaşın arzu edilen sonuçları verip vermediği, verme ihtimalinin olup olmadığı belli değil.

Medyaya kalsa iş çoktan bitmiş durumda. PKK hedefleri yerle bir edilmiş düşmanın bütün kalelerine girilmiş, mesele tamam. Geriye ne PKK, ne terör meselesi ne de çözüm bekleyen devesa bir Kürt meselesi -Aslında Türkiye meselesi- kalmış.

Kaldı ki bunu askerler ve hükümet bile açıkça söyleyemiyor.

İçerde ise savaş zaten sürüyor. Yoğun operasyonlar yapılıyor. Dağ taş, dere tepe havadan karadan bombalanıyor.

Onbinlerce, yüzbinlerce asker oradan oraya gidip geliyor, savaşıyor ya da savaş için hazırlık yapıyor.

Savaş hayatımızın bir parçası haline geldi. Sadece bu yıl için söylemiyorum bunu. Son, hadi diyelim 23 yıldır bu böyle.

Halka barış ve huzur vaad ederek iki dönemdir iktidar olan AKP de 2007 yılında bu savaş ortamının bir parçası olamazsa iktidara ortak olamayacağını anladığı için olsa gerek, şimdi bu savaş ortamının, hatta savaş mekanizmasının bir parçası olmaya çalışıyor.

Savaşı sınırlarımızın ötesine taşıma kararını Meclis''ten geçiren ve askeri bu amaçla görevlendiren AKP.

Bu amaçla ABD''yi ikna eden de yine AKP Hükümeti.

Bu, Başbakan''ın büyük ikna kabiliyeti sayesinde mi oldu, yoksa işin içine başka faktörler mi girdi burası çok önemli değil.

O faktörlerin ne olduğunu yakında zaten hep birlikte göreceğiz. Hatta bazı belirtiler Kuzey Irak politikasındaki değişim sinyalleri olarak ortaya çıkmaya başladı bile.

Netice olarak savaş devam ediyor.

Türkiye''nin görüntüsü bu ve bu durum sadece görüntü olarak değil, Türkiye insanının hayatına asayiş olarak, ekonomik göstergeler olarak yansımaya başladı bile.

Önümüzdeki döneme ilişkin karamsar ekonomik tahminler yoğun olarak tartışılıyor.

Böyle bir ortamda hükümetin hala sadece Ceza Kanunu''nun 221''inci maddesine sığınarak, bu maddede yapılacak değişikliklere bel bağlaması ne kadar hazin ve vahim bir durum.

Ama buna rağmen savaş devam ediyor ve hükümetin ve MGK''nın yaptığı açıklamalara bakılırsa da devam etmeye devam edecek! “Operasyonlar kesintisiz sürecek” demenin anlamı bu.

Türkiye''ye, Türkiye insanına gösterilen başka bir yol yok.

Mesela barış vaad edilmiyor. Hiçbir açıklamada barışa ilişkin bir söz verilmiyor. Oysa her savaşın bittiği noktada mutlaka barış olmak zorunda değil mi?

Bizde böyle bir kavram yok. Çünkü savaşın, gerginliğin, meselelelerin bitmesi adeta hiç istenmiyor.

Medyamız da barıştan değil, sürmekte olan savaştan yana. Savaşa adeta tapılıyor, militarizm her vesile ile kutsanıyor. Şu Kandil haberlerine, operasyona ilişkin başlıklara bakın yeter.

Oysa tarafsız kaynaklardan gelen haberler meselenin hiç de öyle olmadığına, bir hayal kırıklığının söz konusu olabileceğine ilişkin kuşkuları arttırıyor.

Netice olarak ve gerekçesi ne gösterilirse gösterilsin Türkiye savaşan bir ülke durumunda.

“Haklı savaş olamaz mı?” diyenler çıkacaktır mutlaka.

''Haklı savaş'', eğer o savaşın nedenlerini ortadan kaldırma amacındaysanız haklı bir savaş olabilir. (Kaldı ki böyle bir savaşa dahi karşı olduğumuzu, meselelerin savaşa gerek olmadan çözümünden yana olduğumuzu hemen burada tekrarlayalım.)

Eğer böyle bir savaşın ardından dahi olsa barıştan, çözümden söz etmiyorsanız savaşınız haklı da olsa haklı görülemez.

Çağımızda “Köklerini kazıyana kadar savaş” diye bir kavram yok. Kimin kökünü kazıyorsunuz? Oturup konuşmak varken.

Nitekim bu anlayış devam ederse -ki emekli generaller bile bunun kesinlikle yanlış bir yaklaşım olduğunu şimdi itiraf ediyorlar, günah çıkarıyorlar– Türkiye''nin savaşı da yakında uluslararası toplumun gözünde böyle bir değerlendirmeye tabi tutulacak.

Bu kaçınılmaz. Hatta bu eleştirilerin başladığını görüyoruz.

Bizim medya yansıtmıyor diye bu gibi tepkiler yokmuş gibi davranılamaz.

Sonuç ortada. Maalesef Türkiye yeni bir yıla daha savaşla giriyor.

Geçtiğimiz hafta medyada savaşa karşı çıkan, barıştan sözeden yazıları saydım.

Bir elin parmakları kadar yazı çıktı.

Olsun. Hiç olmazsa onlar var. Savaşa karşı çıkan, barışa ilişkin yazanların ellerine sağlık.

2008 inşallah barışın konuşulduğu bir yıl olur.