Anlamak isteyene iyi tarafından bir "medya eleştirisi"

Etyen Mahçupyan, kısaca "medya eleştirisi" denilen türe iltifat etmeyen bir köşe yazarı. Zaman"daki köşesinde bambaşka konulara girip çıkıyor...

Ama artık "Türk Medyası"na ilişkin onun da sabrı taşmış olacak ki geçen günkü (17 Ekim) yazısında söz ettiği ilk örneği "Acaba bu olayın haber değeri yok mudur? Varsa, acaba birkaç istisna dışında niçin Türkiye gazetelerinde bu olay ya hiç görülmemiş ya da üstünkörü geçilmiştir? Ölen Ermeni, katil Azeri olduğu için olabilir mi?" sözleriyle bağlıyor.

Söz konusu örneği özetleyecek olursak: 2004 yılında NATO Macaristan"ın başkentinde "Barış İçin İşbirliği" adı altında içinde İngilizce kurslarının da yer aldığı bir proje başlatmış. Bu kurslara Ermenistan ve Azerbaycan"dan da kursiyerler katılmış. Bir Azeri kursiyer bir gece uyumakta olan Ermenistanlı bir kurs arkadaşının odasına girerek elindeki baltayla kafasını kesmiş. Katil hızını alamayıp bir başka Ermeni subayın odasına da dalmışsa da emeline ulaşamamış. Mahkemedeki ilk duruşmasında "görevinin bütün Ermenileri öldürmek" olduğunu söyleyen Azeri subay ömür boyu hapis cezasına çarptırılmış. Macaristan Yargıtayı da cezayı onaylamış.

Ancak 2012 yılının Ağustos ayına gelince Azeri subay Azerbaycan"a iade edilmiş. İadenin arkasından (tabii ki!) subayın cezasının affı, rütbesinin yükseltilmesi, biriken maaşlarının ödenmesi sağlandıktan sonra kendisine bir de ev hediye edilmiş.

Mahçupyan, söz konusu iadenin nedeni hakkında iki bilgi aktarıyor: "Macaristan Şah Deniz Sahası"ndaki doğalgazın kendisinin de dahil olduğu konsorsiyumun belirlediği hattan, yani Macaristan üzerinden geçmesini istiyor. İkincisi ise, Azerbaycan Macaristan"ın çıkardığı 3 milyar Euro"luk tahvili toptan almaya niyetli gözüküyor... AB ise bu yozlaşmayı seyrediyor ve tepki vermiyor. Kısacası ortada bir caniyi pazarlık mevzuu yapan iki devlet var. Biri para için ahlakı hiçe sayıyor, ötekisi de ahlaksızlığı para ile satın alıyor. Katılmayı düşündüğümüz ve etik yaklaşımını önemsediğimiz birlik ise bütün bunlara razı oluyor."

Yani özetle, hemen "Ah şu paranın gözü çıksın" deyişini akla getiren bir hikaye... (Mahçupyan"ın "birlik"e yönelik sözleri de kulağımıza küpe olsun; "AB öyle değil böyle eleştirilir" kabilinden tabii ki...)

"Anlamak isteyene" başlıklı yazının yazarına bir kere daha "Acaba bu olayın ve davanın haber değeri yok mudur? Varsa acaba birkaç istisna dışında Türkiye gazetelerinde bu olay niçin görülmemiştir?" sorusunu sorduran ikinci örneğin de birincisinden aşağı kalır yanı yok. Şu örnek yani:

24 Nisan 2011"de Batman"da askerliğini yapmakta olan Sevag Bıçakçı, bir bölük arkadaşı tarafından "kaza kurşunu" ile öldürülmüştür. "Kaza kurşunu" diyorum çünkü olayın nasıl gerçekleştiğine dair kaleme alınan iki rapor birbirini tutmamaktadır. Sevag"ın babası kurşunlanmış oğlunun üzerinden çıktığı söylenen tişörtün oğluna ait olmadığını söyledi. Ayrıca Mahçupyan"ın olaya ilişkin düştüğü şu notu da ihmal etmeyin: "Bütün bunlara Ağaoğlu"nun (kurşunu sıkan er) milliyetçi görüşü benimsediğini ve olayın sembolik anma günü olan 24 Nisan"da meydana geldiğini ekleyelim."

Türkiye gazeteleri bu nottaki bilgiye ilişkin olarak da "tesadüfün böylesi!" diye düşünmüş olsalar gerek...

Mahçupyan"ın "daha yumuşak bir konu" olarak önümüze getirdiği üçüncü örneğe gelecek olursak: Türkiye geçen haftalarda başarılı bir dünya satranç şampiyonasına ev sahipliği yapmış. Ama hayret, Türkiye gazeteleri bu başarılı organizasyona da kayıtsızdır... "Birkaç istisna dışında" gazeteler bu yarışmaya kapalıdır. Neden acaba? Nedenini yazar açıklasın: "Dünya şampiyonluğunun en büyük adaylarından birinin Ermenistan olması ve nihayette bu takımın gerçekten de birinci gelmesi olabilir mi? Programda adları olmasına rağmen Suat Kılıç ve Kadir Topbaş da kapanış törenine katılmamışlar. Ermenistan takımına ödül vermek durumunda kalmamak için olabilir mi?"

Yoksa "Aaaaaa! Bu kadarı da fazla doğrusu, Kılıç"ın ve Topbaş"ın satranç yarışması dışında başka meşgaleleri yok mu sanıyorsunuz?" mu diyorsunuz?

Eğer öyle ise "biraz bekleyin, hemen bir karara varmayın" derim... Hiç değilse Türkiye"nin 2-0 mağlup olduğu Hollanda maçında bir grup taraftarın seyirciyi coşturmak için "Ayağa kalkmayan Ermeni olsun" diye bağırmasını-bağırabilmesini hatırlayın...