Bir duruşma tespit tutanağı

Yakınlarda yayımladığım bir yazıda (“Yurttaşların ''fiilleri''ni değil ''ne olduklarını'' sorgulamak”) Galatasaray Üniversitesi''nden 70''e yakın akademisyenin öğrencileri Cihan Kırmızıgül''ün 21 ayı aşan tutukluluk haline ilişkin yaptıkları basın açıklamasını aktarmıştım. Kırmızıgül''ün 16 Kasım''da gerçekleşen son duruşması öncesinde yapılan bu açıklamada çok haklı olarak (“tutuklamanın hangi somut gerekçe ya da olgulara dayandırıldığının artık açıklanmasını ya da Kırmızıgül''ün salıverilmesi” isteniyordu.

Söz konusu basın açıklamasına ilişkin “Açıklamada imzası bulunanlara teşekkür borçluyuz. ''Üniversite'' hocaları ve öğrencileriyle bir bütün ise ''araya girip'' neler yaşandığını sorgulamaları hem hakları hem de görevleridir” demiştim.

Cihan Kırmızıgül 16 Kasım tarihli duruşmada da hazır bulundu. Basın açıklamasını kaleme alan akademisyenlerin bir bölümü de bu duruşmayı izledi. İzledi ve kamuoyuna yeni bir açıklama yaptılar. Bu açıklamayı Kırmızıgül''ün 16 Kasım tarihli duruşmasının bir “tespit tutanağı” olarak niteleyebiliriz. “Cihan''ın bir sonraki duruşması 9 Aralık 2011''de yapılacak. Bizler, öğrencimizi, ne mesnetsiz iftiralara ne çelişkili ifadelere ne de baştan verilmiş hükümlere teslim etmemek için yine orada olacağız” duyurusuyla son bulan bu açıklama da ilki gibi “manzara”yı gayet soğukkanlı ve objektif bir dille betimliyor. Önümüzdeki metin okununca insan ister istemez -“yargının bağımsız” olduğunu ezberlemiş olsak da!- “Birileri bir şeyler yapmalı!” diyor.

İşte bu “duruşma tespit tutanağı”nın tamamı:

“Galatasaray Üniversitesi çalışanları olarak, “poşulu çocuk” olarak da anılan öğrencimiz Cihan Kırmızıgül''ün 16 Kasım 2011 tarihinde Beşiktaş Adliyesi''nde görülen duruşmasında hazır bulunduk. Duruşmaya dair gözlem ve izlenimlerimizi ve duruşmadaki somut gelişmeleri sizlerle paylaşma gereği ve sorumluluğunu hissediyoruz.

Bizler bu duruşmaya, Cihan''ın beraatine ya da en azından karar duruşmasına kadar tutuksuz yargılanmak üzere tahliyesine sevinmek üzere gitmiştik. Bir önceki duruşmada iddia makamı, esasa dair mütalaasında “kamu görevlisine görevini yaptırmamak için direnme” suçu dışında, öğrencimize isnat edilen bütün diğer suçlar bakımından beraat istemişti. Ancak yaşanan son gelişmeler, bizlere davanın bambaşka bir şekilde ilerleyebileceğini gösterdi. Gelinen noktada Cihan, onu yakalayan ve tanıklığına başvurulan polis memurlarının davaya dair bazı yeni beyanlarına dayanılarak mahkum edilmek istenmektedir.

Bizler, mahkeme salonunda, gizli tanığın ifadesinin alınmasından Cihan''ın teşhisine, olay günü Cihan''ın takip ve yakalanmasına dair tutanaklara kadar birçok konudaki usule aykırılığın ortaya konulması amacıyla kendilerine sorulan soruların çoğunu; “üzerinden uzun zaman geçtiği için hatırlamıyorum” diyerek cevaplayan polis memurlarından birinin, Cihan''ı o gün, o kalabalık içinde molotof kokteyli atarken görmüş olduğundan çok emin olduğunu söylerken izledik. Bu kadar emin olunan bu bilginin yirmi iki aydır hiçbir tutanakta geçmemesine şaşırmamamız, sanığı yakalayan memurun bu geç gelen görgü şahitliğine inanmamız beklendi. Tanıklığına başvurulan üç polis memuru da Cihan''ı nasıl takip ettikleri, yakaladıkları, gizli tanığa nasıl teşhis ettirdikleri konusunda her açıdan çelişkili ifadeler verdiler. Hiçbir memurun ifadesi ne kendi içinde tutarlıydı, ne diğer memurların ifadeleriyle uyuşuyordu, ne de bundan yirmi iki ay önce kendilerinin hazırlayıp imzaladıkları tutanaklarla örtüşüyordu. Bunların Cihan''ın ifadesiyle de uyuşmadığını belirtmeye gerek bile yok. Sonuç olarak iki polis memurunun nasıl olup da Cihan''ı hem göz temasını hiç kaybetmeden sıcak takibe almayı, hem de onlar kaçarken başka yoldan gidip aşağıda bekleyebilmiş olduklarını, bu ifadelerden bir türlü anlayamadık. Ya da Cihan''ı kaç polis memurunun yakaladığını veya yanlarında tutuklamaya yardım eden bir vatandaşın olup olmadığını da…. Hiçbirini anlayamamakla beraber kötü bir şeyler olacağını hissettik. Ve öyle de oldu.

Cihan''ın karar duruşması niteliğini taşıyabilecek 6. duruşmasında, mahkemede görevli savcı değişmiştir. Savcılık makamı “dosya kapsamındaki deliller ve zabıt mümzii tanıkların beyanlarından anlaşıldığı üzere” şeklinde genel bir ifadeyle ve hiçbir somut gerekçelendirmeye gerek duymaksızın, bir öncekinin tamamen tersi yönünde mütalaa vererek, Cihan''ın cezalandırılmasını talep etti. Söylemeye gerek var mı bilmiyoruz ama dosya kapsamında Cihan''ın poşusundan başka delil yok.

Daha önceki mütalaada Cihan''ın yalnızca “kamu görevlisine görevini yaptırmamak için direnme” suçu nedeniyle cezalandırılması istenmişti. Son mütalaada ise bu suçtan beraati istendi. Duruşmada Cihan''ın memurlara mukavemet edip etmediğine dair hiçbir konuşma geçmemişken ve konuya dair başka hiçbir delil de sunulmamışken, iddia makamının kanaatinin neden bu yönde değiştiğini anlayamadık. Daha da önemlisi, şu ana dek Cihan''ın polise direnmesi karşısında orantılı güç kullanıldığı ve böylece darp edildiği ileri sürülürken, direnmemiş bir kişinin darp edilmesinin hikmetini çözemedik.

Son olarak, ortada delil olmaması ve tanıkların da dinlenmiş olması nedeniyle, sanığın delilleri karartma ihtimaline dayanılarak tutukluluk halinin devamına karar verilmiş olmasını da hiçbir şekilde aklımız almadı.

Demokratik ve yasal haklarını kullanmak dışında bir şey yapmadıkları halde çeşitli suçlardan tutuklu bulunan çok sayıda öğrencinin bulunduğu ülkemizde, bu gençlere ve adalet sisteminin mağdur ettiği herkese vatandaş ve eğitimci olmanın verdiği sorumlulukla sahip çıkmamız gerektiğine inanıyoruz. Cihan da bu öğrencilerden biri ve bizler, dün Cihan''ın duruşma salonunda görüp duyduklarımızı ne aklımıza ne vicdanımıza sığdıramıyor ve bu adalet parodisine razı gelmiyoruz.”