Gözden kaçan iki hikâye

Helsinki filan derken bir haftadır bir türlü sıra gelmeyen birkaç soruyu artık sorabilirim sanıyorum:

1- Cumhurbaşkanı''nın Ceylan Otelleri''nin veliahtının düğünü için İstanbul''a "1 saatliğine" (Hürriyet) gelip gitmesinin masrafını kim karşıladı?

2- Cumhurbaşkanı bu yolculuk için devletin kendisine resmî temaslar da kullanılmak üzere tahsis ettiği özel uçağını mı, yoksa THY''nın tarifeli seferlerini mi kullandı?

3- Kendisine refaket edenlere bu yolculuk için yolluk v. s. ödeniyor mu?

4- "1 saatliğine" bir özel ziyaret için kendisini karşılayan ve uğurlayan mülki erkânı seferber etmek ve şehir trafiğini altüst etmek "Kopenhag Kriterleri"ne uygun mudur?

Bu soruları kimilerinin "uygunsuz" bulacağından eminim. Ama ben yine de ısrarlıyım.

İsterseniz bir karşılaştırma için (AB''ye adaylığımız açıklandığına göre) şu hikâyeyi de hatırlatayım: Eski Almanya başbakanlarından Helmut Schmiat''in oğlu İtalya''da bir trafik kazası geçirip, helikopterle Almanya''ya getirildiğinde, ulaşım masrafı baba başbakan tarafından ödenip basın aracılığıyla kamuoyu bilgilendirilmişti.

Görüldüğü gibi sorularımızın arkasında "kötü niyet" aramak boşuna. Tam tersine, sorularımız "uyum süreci"ne bir katkı olarak değerlendirilmelidir. Bu sorular Ceylan çiftine mutluluklar dilemediğimiz anlamına da gelmiyor tabii ki...

Araya Helsinki girdiği için bir kenarda kalan başka bir konu daha var. Geçen haftaya kadar Fazilet Partisi Milletvekili Cevat Ayhan''ı ilginç ve değerli bulduğum birkaç açıklamasıyla hatırlıyordum. Sonra, hakkında epeyce konuşulan açıklama geldi. Cevat Ayhan, haklı olarak, prefabrike konutların iç düzenlenmesinin niçin tek bir oda olarak tasarlandığını soruyor ve böyle bir mekân düzenlemesinin anababa ve çocukların gündelik hayatları açısından sakıncalı olduğunu ileri sürüyordu. Siz bakmayın açıklamanın bazı basın organlarınca çarpıtılmaya çalışıldığına; eleştiri çok yerindeydi. Herkes bilir ki, batıda "stüdyo" tabir edilen tek odalı konutlar en fazla çocuksuz bir çift için uygundur. Tek odalı konutların çocuklu bir çift için uygunsuz bulunması Ayhan''ın da sıraladığı birçok sakınca yanında çocukların her daim "göz önünde" olmasından dolayı da haklı ve doğru bir teşhisdir. Bir "ev"de sadece anababa değil çocuk ya da çocukların da "gözden uzak köşeleri" olmalıdır. Yani bir zamanlar alay konusu olan "şeffaf karakol" model alınarak "ev" düzenlemesine gidilemez.

Söylediğim gibi, Cevat Ayhan''ın bu açıklaması "İslami hayat tarzı" v. s. denerek haketmediği yerlere çekildi. Sonra bir gün, Cevat Ayhan''ı tartışmaya açıklık getirsin diye Kanal 7''de karşımızda bulduk. Milletvekili tek odalı konutları bu programda da eleştiriyordu. Ancak bu kez eleştirisine bambaşka gerekçeler bulmuştu. Yemek kokusu, televizyon izlemek, ne bileyim bunun gibi bir süre "seküler konfor"a(!) ilişkin gerekçeler. Açıklamalar bitince, sizi bilmem ama ben büyük bir hayal kırıklığına uğradım. Sadece hayal kırıklığı da değil; Ayhan''a içimden epeyce kızdığımı da hatırlıyorum. İnandırıcı bir eleştiri birkaç günde sıradan bir gözleme ne çabuk dönüşmüştü! Cevat Ayhan''ı ilk açıklamasının ardından bir grup arkadaşla tartışırken iyi savunduğumu da hatırlıyorum. Şimdi ben bütün bunları kendime nasıl açıklarım? İnsan böyle yarı yolda da bırakılmaz ki!

İsterseniz, bazı köşe yazılarında âdet olduğu üzere bu hikâyeden bir de "moralite" çıkaralım: Siyasiler medyayı tabii ki dikkate almalı, ama medyadan yılmamalıdır...