HSYK krizine "objektif" bir yaklaşım!

HSYK''daki gelişmeler üzerine bu üçüncü yazım. Meseleyi niçin bu kadar ciddiye aldığımı bir kere daha tekrar etmek isterim:

İlk olarak, ortada bir "kriz" olduğu muhakkak.

İkinci olarak, var olan krizi kimse doğru-dürüst açıklamaya yanaşmıyor.

Üçüncü olarak ise, herkes olup biteni gönlünden geçtiği gibi yorumlamak istiyor.

Tartışılan kurum yargı sisteminin iki yüksek mahkemesinin üyelerini atama ve sırasında –Ferhat Sarıkaya örneğinde olduğu gibi- dosyasına baktığı yargı mensuplarını meslekten ihraç etme gibi güçlü yetkilerle donanmış.

O halde şu sorunun cevabının peşine düşmek gerekmez mi: Cumhurbaşkanı''nın atadığı HSYK üyeleri ile kurulun tabii üyelerinin arasındaki bu çatışmanın gerçek nedeni nedir?

Ama ne mümkün... Tartışma, olması gerektiği gibi, bu cevabın açıklanması ve buradan hareketle ortaya makul önerilerin atılması şeklinde değil de, yarı açık yarı kapalı atışlar ve de imalarla yürütülüyor.

Bakın mesela; bir gazetemizin dünkü sayısında manşete çıkardığı "kriz" nasıl bir haber başlığıyla sunulmuş: "Seçimde ısrar eden HSYK yargıda kadrolaşma peşinde".

Başlığın açılımı da –hemen altında- şöyle: "Mevcut krizin hükümet muhaliflerinin yargıda kadrolaşma çabasından kaynaklandığı belirtiliyor."

Yani özetle, gazetemiz için önümüzde duran manzara gayet nettir: "Devlet"in siyasi iktidarı (hükümet) kuşatma seferberliğine en önemli aygıtlarından birisi olan Yargı da katılmıştır.

Gazetenin (ve gazetecinin) bu yorumu güçlendirmek için başvurduğu deliller de dikkat çekici. Mesela şu delil:

"İlk bakışta HSYK''nın seçim istediği, boşalan üyeliklere yeni atamalar talep ettiği; ancak hükümetin buna engel olduğu sanılıyor. Oysa HSYK''ya sorulan bazı sorulara kurum yetkililerince tam ve net bir cevap verilemiyor. Mesela deniyor ki geçmişte 60 üyelik boştu; ama seçim yapılmamıştı. Şimdi alelacele seçim dayatmasının nedeni nedir?"

Görüyorsunuz, güçlü bir delil değil bu.

Bir kere boşalan üyeliklere yeni atamalar yapılmasına hükümetin engel olduğu bir "sanı" değil, hakikattir! Ayrıca, HSYK''da önceki yıllarda boşalan üyeliklerin doldurulması için yapılması gereken seçimlerde yavaştan alınmış olması bugün yaşanan gecikmeyi açıklayabilmek için niçin örnek olsun? "Eskiden olduğu gibi bugün de gecikiyor" demek krizin nedenlerini açıklamaktan kaçış değil mi?

Adalet Bakanı ve müsteşarının işi yavaştan almasına ilişkin geliştirilen gerekçelerden birisi şu: Yargıtay Yasa Tasarısı Meclis Adalet Komisyonu''na kadar ulaştığına göre yasalaşması yakındır. Dolayısıyla bu yasa Yargıtay üye sayısını 150''ye düşüreceğine göre, işi aceleye getirip yeni üye seçimine gitmenin gereği yoktur.

Bu gerekçenin de ciddi hiçbir yanı yoktur. Söz konusu yasa tasarısı henüz komisyonda dolaşırken, dolayısıyla ortada bir yasa yokken, olmayan bir yasanın öngördüğü üye sayısını esas alıp dosyaların en az 3 yıl süründüğü Yargıtay''ın bugünkü eksik kadrosu ile çalışmasını istemenin makul bir yanı var mıdır?

Krizin hükümet yanlılarınca öne sürülen bir diğer açıklaması da, "istinaf mahkemeleri"nin 1 Haziran 2007''de çalışmaya başlayacak olmasıdır. Bu mahkemelerin çalışmaya başlamasıyla Yargıtay''ın işi azalacağından, yeni üyeye de gerek yoktur.

Bu açıklama-gerekçe de çok tuhaf doğrusu... Söz konusu mahkemelerin nasıl oluşup nasıl çalışacağı üzerine tartışma devam ettiğine göre, Yargıtay üye sayısını bugünden dondurmak yerinde bir seçim midir?

Şimdi de gelelim krizdeki karşı tarafın karnesine:

Meselenin bu yönünü emekli Yargıtay Savcısı Ahmet Gündel, olabildiğince net açıklıyor. Gündel''e göre, "Kadrolaşmanın altında anayasal kuruluşlar aracılığıyla hükümetleri kuşatma altına alma çabaları var. Yani olay sadece Yargıtay''a üye seçimi değil, iktadara gelemeyenlerin Türkiye''nin geleceğinde halk iradesinin karşısına bürokrasiyi çıkarma çabalarıdır."

Gündel''in sözlerini okuduktan sonra içinizde bazıları "Bak emekli savcı da gazeteci gibi düşünüyor; ikincisine yönelttiğin eleştiriler onun için de geçerli mi?" diye soruyor mu bilemem. Soran varsa buna cevabım da şöyle:

Ahmet Gündel, HSYK''nun bugünkü seçilmiş üyelerini sarıp sarmalayan ruh halini gazete-gazeteci ile benzer sözlerle açıklasa da, onun bugüne kadar bu kurum hakkında –dünkü yazımda bir ölçüde aktardığım gibi- yaptığı değerlendirmeler doğrudan HSYK''nın yapısı ve üye seçimine ilişkindir. Yani Gündel''i bugünkü krizin taraflarından birinin yanındaymış gibi sunmak, bence son derece yanlıştır. Çünkü onun asıl derdinin şu olduğu (kendi sözleriyle) bellidir: "Yargıyı siyasallaştırma gayretleri boşunadır. Kimseye de bir yararı yoktur. Yargıcın sağcısı solcusu, Alevisi Sünnisi, dindarı ateisti olmaz..."