Siyaseti esir alan bir formül: "Terör eylemleri"

Anayasa''nın 76. maddesinin yeni milletvekillerinden bazılarına Meclis''in yolunu kapatan başta gelen yasal düzenleme olduğunu biliyoruz. Bu madde bugünkü haliyle milletvekili seçilemeyecek olanları sıralarken “yüz kızartıcı suçlar”dan sonra devlete karşı işlenen suçlar faslına geçip şöyle buyuruyor: “Devlet sırlarını açığa vurma, terör eylemlerine katılma ve bu gibi eylemleri tahrik ve teşvik suçlarından biriyle hüküm giymiş olanlar affa uğramış olsalar bile milletvekili seçilemezler.”

Hatırlıyorsunuzdur, bu maddenin bu bölümü 31.12.2002 tarihli Resmi Gazete''de yayımlanan değişiklikten önce gerçekten “evlere şenlik” bir manzara arz ediyordu… Maddenin değiştirilmemiş halinde milletvekilliğine mani suçlar sıralanırken karşımıza şöyle bir saçmalık örneği çıkıyordu: “ideolojik ve anarşik eylemler”(!)

Bu rezaletin Anayasa''dan defedilmesini, bu rezalet dolayısıyla YSK''dan kırmızı kart gören Tayyip Erdoğan''ın milletvekili seçilebilmesinin sağlanması için oluşturulan “yargı yetisi koalisyonu”nun himmetine borçlu olduğumuzu da hatırlıyorsunuzdur. Bu olumlu adımı -NasreddinHoca''nın fıkrasında olduğu gibi sürekli “başa kakma” gibi anlaşılmasın ama- Anayasa''nın “ideolojik ve anarşik eylemler” gibi utanç verici bir formülden kurtarılmasında dönemin CHP''sinin katkısı belirleyici unsurdur.

Peki Anayasa''dan (76. madde) söz konusu formül defedilince yerini ne aldı? Doğru tahmin ettiniz; “ideolojik ve anarşik eylemler”in yerini “terör eylemleri” formülü aldı. “İdeolojilerin tükendiği”nin koro halinde söylendiği, “anarşik eylemler”den ne anlaşılması gerektiğinin hepten içinden çıkılmaz bir hal aldığı bir dönemde, “terör eylemleri” formülünün -dünyadaki gelişmelerin de etkisiyle- Anayasa''da yer alması gereken en iyi seçim olduğuna karar verildi. “Terör eylemleri”, - Terörle Mücadele Yasası 1991 tarihinde yürürlüğe girmiş olmasına rağmen- Anayasa''ya biraz gecikmeli olarak Anayasa''da yerini alıyordu.

Söylediğim gibi Terörle Mücadele Yasası (TMY) 1991''de yürürlüğe girmiş olsa da (Yıldırım Akbulut Hükümeti''nin -53. Hükümet- Türkiye''ye bir hediyesi olsa gerek), çerçevesi haddinden fazla geniş tutulmuş “terör eylemleri”ne Anayasa''da yer verilmesi zaten “esir alınmış” olan “siyaset”i daha bir sıkıntıya sokacaktı. TMY''nin 2006''da tekrar elden geçirilmesinin yasanın bu niteliğini hafifletmek bir yana, bazı yönleriyle bu niteliği daha da gürbüzleştirdiğini de unutmayalım.

Ben özellikle bu yüzden, yeni dönemde yani artık Anayasa''da da yer alan “terör eylemleri”ne ilişkin yasa (TMY) üzerinde ciddiyetle çalışılıp bu yasadaki “müphem” delikler tamir edilmedikçe “ileri demokrasi” istikametinde yol almamızın imkansız olduğunu düşünüyorum. Önümüzdeki yasa öyle keyfi “terör eylemleri” tarifi yapıp cezasını kesmiş ki, bu tarif ve cezaların yarın başka siyasetler ve dolayısıyla başka milletvekilleri için de tehdit oluşturabileceğini söyleyebiliriz. Bana sorarsınız TMY, daha birinci maddesinden, yani “terör tanımı”ndan itibaren sorunludur. “Terör örgütü mensubu” ile bu tür örgütlerin destekçileri arasında “terör suçlusu” olmak bakımından fark gözetmeyen bir yasanın (2. madde) elinin haddinden fazla uzun olduğu aşikârdır. Bakın, Hatip Dicle''yi milletvekilliğinden eden suç, bu “her derde deva” olması amacıyla çıkarılan bu yasadan kaynaklanmaktadır. Yasa böyle, ona atıf yapan Anayasa maddeleri böyle ve nihayet “terör suçları”nın değerlendirmesini özel alanına çekip alan “özel yetkili mahkemeler” de böyledir.

İyi bir notaya geldik sanırım. Arkasını yarınki yazıya bırakayım.