163 gelse de olur gelmese de

Son MGK toplantısında irtica ile mücadelede ihtiyaç duyulan yasal değişikliklerin yapılması "temennisi" ister istemez akla hemen "163 geri mi geliyor yoksa?" sorusunu getirdi. Ecevit ve Yılmaz ardarda yaptıkları açıklamalarda 163''ün geri getirilmesinin söz konusu olmadığını belirttiler. Ancak kullanılan üsluptan böyle bir düzenlemenin MGK''da konuşulduğu anlaşılıyor.

Türk Ceza Kanunu''nun 141, 142 ve 163. maddelerinin kaldırılması, ülkemizdeki düşünce ve ifade hürriyeti tarihinde önemli bir aşamayı temsil eder. Rahmetli Özal''ın çabalarıyla kaldırılan bu maddelerin geri getirilme ayıbına bunları kaldıran ANAP''ın iştirak etmesi esasen düşünülemezdi. Gerek bu sebeple gerekse son seçimlerdeki yenilgisine isabetli teşhis koyması nedeniyle sayın Yılmaz''ın bu geri getirmeye sıcak bakmaması beklenen bir davranış. Ancak bir ülkede düşünce ve ifade hürriyetinin yerleşmesi sadece bir takım yasaklayıcı kanunların kaldırılmasıyla olmuyor. Toplumun bütün katmanlarında ve özellikle iktidar odaklarında böyle bir hürriyetin olmayışının ülkeye çıkaracağı fatura tam olarak anlaşılamamışsa, kaldırılan maddelerin yerini pekala başkaları alabiliyor.

Türkiye''nin irtica paranoyasına yakalandığı andan beri siyaset adamlarının, gazeteci ve yazarların, biraz daha fazla özgürlük isteyenlerin cezalandırılması için TCK''nın 163. maddesine ihtiyaç hiç duyulmadı. TCK''nun 312, Terörle Mücadele Yasası''nın 8. maddeleri bunlar da yetmiyorsa TCK''nun 146. maddesi insanları yaptıkları ve söyledikleri sebebiyle cezalandırmaya yetti de arttı bile. Ne Nurettin Şirin kurtarabildi kendini cezalandırılmaktan, ne Oral Çalışlar ve ne de Recep Tayyip Erdoğan. Malatya''da başörtülü okuma hakkı istemekten başka talebi olmayanların idamla yargılanmaları, kanunlarımızın dilendiğinde cezalandırmak için ne kadar velud olduğunu, ne kadar gizli imkanlar sunduğunu ortaya koyuyor.

Bir gün bir iktidar -farzımuhal- yukarda sayılan maddeleri de kaldırsa, yakalandığımız paranoya cinsinden bir paranoyaya yakalanmamız durumunda Ceza Kanunu''nun uygun maddeler içermek konusunda ne kadar bakir imkanlara sahip olduğu yine görülecektir. Çünkü baskı ve cezalandırma arzusu, egemen güçlerin ruhlarının derinliklerine kadar sinmiş. Bu yöntemle sosyal ve fikri gelişmeleri önleyeceklerini düşünüyorlar. Aydın geçinenler ve eli kalem tutanlar ya sinmiş olmaları sebebiyle ya da kendi düşüncesinde olanlara henüz dokunulmadığı için yapılanlara seslerini çıkarmıyorlar veya açıkça destekliyorlar. Böyle olunca da meydan boş kalıyor ve Ceza Kanunu''nda uygun maddeler bulmak zor olmuyor.

Bu sebeple ben aslında fikir ve ifade hürriyetinin, din ve vicdan hürriyetinin kalan kırıntılarını yok etmek için 163. maddenin geri getirilmesine ihtiyaç olmadığı kanaatindeyim. Mevcut maddeler buna yetiyor. Ama şayet getirilecekse bu halihazırdaki duruma ilave bir etki yapmayacak. Cezalandırmaya dayanak yapılacak maddelerin çeşitlenmesinden başka bir işe yaramayacak.

Netice olarak 163. maddenin geri getirilmesi ilave bir endişeyi gerektirmez. Tıpkı bu zihniyet devam ettiği, yasakçılık her şeyden önce bizim zihnimizde sona ermediği ve biz kendimizi kolayca paranoyalara teslim ettiğimiz sürece TCK''nun 146, 311, 312. Terörle Mücadele Yasası 8. maddelerinin kalkması bizi sevindirmeyeceği gibi.