Demokrasi mi vesayet rejimi mi?

18 Nisan seçimlerinden milletin tercihi olarak sosyal-demokrat bir iktidarın çıktığı ileri sürülemez. Gerçi DSP milletten % 22 oranında bir oy alarak birinci parti konumuna geldi ama, işte hepsi o kadar. Meclis''e yansıyan milletvekilleri itibariyle milletin % 78''i de sağ ve merkez sağ bir tercihte bulundu. Yansımayanları hesaba katsanız bile milletin üçte iki çoğunlukla sağ bir iktidar istediğinde kuşku yok. Normal olarak burada kurulması gereken koalisyon da bu istikamette olmak durumunda.

Ancak seçimlerden bu yana geçen sürede cereyan eden olaylara bakarsanız bırakınız sağ bir koalisyon oluşmasını, Türkiye''nin DSP''li bir hükümete mahkum olduğu izlenimini edinebilirsiniz. Zannedersiniz ki DSP 250-260 kadar milletvekilliği kazandı, açıklarını lûtfedip küçük bir partiyle tamamlayacak.

Bu durum, Türkiye''de serbest seçimlerin varlığına rağmen aslında vesayet rejimine benzer bir sistemin uygulanmakta olduğunu düşündürmektedir. Millet serbest iradesiyle kendisini yönetmesini istediği partileri ve temel tercihleri belirlemekte, ancak devletin ve sistemin gerçek sahibi olduğunu düşünen kimi odaklar bu iradenin politik hayata yansımasına engel olmaktadır. Milletin yararına olan tercihin hangisi olması lazım geldiğine tek başlarına bu odaklar karar veriyor. Milletin nasıl düşünmesi, hangi dünya görüşüne sahip olması, nasıl inanması, ibadetlerinin şeklini, giyinmesinin biçimini onlar belirliyor. Bu sebeple milletin sağ ve muhafazakar bir tercihte bulunması bunun hayata geçmesine yetmiyor. Dine ve dini uygulamalara daha saygılı bir yönetim arzu etmesi bunun gerçekleşmesini sağlamıyor. Bu durumda işleyen bir demokrasiden değil, reel politik diye makyajlanan bir vesayet rejiminden bahsedilebilir.

Seçimlerde muhafazakar sağ bir iktidar arzusu açık seçik bir biçimde ortaya çıktığı halde DSP''nin kendisinden sonraki en büyük partiyi istiskal etmesi, sağ ve merkez sağ ağırlıklı bir iktidar yerine DSP-MHP-ANAP ortaklığında ısrar edilmesi, uygulanmak istenen vesayet rejimi ve DSP''nin bu rejime sırtını dayaması sebebiyledir. Geçmiş dönemde RP hakkında % 22''nin % 78''e hükmedemeyeceğini söyleyenlerin aynı oy oranıyla azınlığın tahakkümüne şimdi ses çıkarmamaları da vesayet rejiminin böyle arzu etmesi yüzündendir.

Şunu da belirtmek gerekir. Türkiye''de kimi partilerin kısıtlılık altına alınmak istenmesi biraz da bu partilerin tavırlarıyla ilgilidir. Geçmişte RP vesayet altında bir kısıtlı olma durumunu ortadan kaldırmaya yönelik ciddi hiç bir teşebbüste bulunmadı. Bütün yaptığı kendisini vasiye beğendirmeye çalışmaktı. Bunun mümkün olmadığı görüldü. Şimdi aynı sınavla başbaşa kalan MHP''dir. O da şimdi giydirilmek istenen vesayet gömleğine itiraz etmezse daha sonra millet iradesi ve kendi programı yönünde bir icraat ortaya koyamaz. Yapması gereken bu vesayet rejimini en başta reddetmesidir. Stratejide yapılan hata taktik hareketlerle düzeltilemez.

Bu sebeple MHP''nin şimdi ortaya koyacağı tavır sadece kendisini ilgilendirmemektedir. Türkiye''de demokrasinin mi yoksa vesayet rejiminin mi hakim olacağı problemiyle de yakından ilgilidir. Dileriz MHP bu sınavı başarıyla verir.