"Hukuk devleti" dediğin böyle olur!

Bir devletin hukuk devleti sayılabilmesi için bir takım kuralların var olması veya yazılı bir anayasanın bulunması yeterli olmuyor. O kuralların ve anayasa hükümlerinin uygulamaya nasıl yansıdığı da önem kazanıyor. Geçtiğimiz günlere iki önemli olay sığdı. Birincisi Adana''da bir hücre evine baskın yapalım derken yanlış bir adrese girilip olaylarla hiç ilgisi olmayan temizlik işçisi Murat Bektaş''ın öldürülmesi, ikincisi de Fazilet Partisi milletvekili Merve Kavakçı''nın Anayasa ile teminat altına alınan (bu ne demekse?) "yasama dokunulmazlığı" dikkate alınmadan ifadesi alınmak üzere gece yarısı apar topar götürülme teşebbüsü.

Adana''daki olay Türkiye''de insan hayatının ne kadar ucuz olduğunu göstermesi bakımından dikkat çekici. Olaya hangi açıdan bakarsanız bakın vahim. Emniyet kuvvetlerinin bir hücre evine baskın yaparken yanlış evin zilini çalan insanın rahatlığı içinde başka bir eve baskın yapmaları vahim. Önlerine çıkan ilk insanı silahlı olup olmadığına bakmaksızın öldürmeleri vahim, silahsız karısını kurşun yağmuruna tutmaları vahim. Fakat bunlardan daha vahimi olayın elbirliğiyle örtülmek ve sorumluların kurtarılmak istenmesi. Eğer medyanın projektörleri olayın üzerine kuvvetle çevrilmemiş olsaydı inanın hadise basit bir zabıta vak''ası olarak kabul edilip kapatılırdı. Neden böyle? Çünkü kanun metinlerinde ne yazarsa yazsın ülkemizde insan hayatı "ilk kurtarılacaklar" arasında yer almıyor. Bu sadece emniyet güçlerinin baskınlarında değil, devletin "müşfik" elinin müdahele ettiği her olayda böyle.

Ya Merve Kavakçı olayına ne buyrulur? Anayasa 84. maddesiyle düzenlenen yasama dokunulmazlığı milletvekillerinin Meclis kararı olmadıkça tutulmasını, sorgulanmasını, tutuklanmasını ve yargılanmasını yasaklamaktadır. Bu hükmün amacı milletvekillerinin aslında siyasi bir maksatla ancak sudan bahaneler ileri sürülerek tutuklanmasının, yargılanmasının önüne geçmek. Çünkü bu yol açılırsa iktidarı ellerinde tutanlar Meclis''teki faaliyetlerinden rahatsız oldukları milletvekillerini bu şekilde yıldırma yolunu seçebilirler. Bir başka ifadeyle yasama dokunulmazlığı her nasılsa kapağı Meclis''e atabilmiş hırsızı, ihaleye fesat karıştıranı, görevini kötüye kullananı, çete mensubunu, devlet malını zimmetine geçireni, rüşvet alanı koruma maksadıyla kabul edilmiş değildir.

Ne kadar şükretsek azdır. Seneler var ki Meclis tarafından yukarda belirtilen adi suçlardan takibata uğradığı için dokunulmazlığı kaldırılan bir milletvekili çıkmadı. Bu milletvekillerimizin bu tür suçlara bulaşmadığının en açık göstergesi. Sizce sevinmeye ve şükretmeye değmez mi? Ama sevincinizi kursağınızda bırakmak zorundayım, aynı madde siyasi ve ideolojik maksatlarla kullanıldı. DEP milletvekilleri bu maddeye göre yasama dokunulmazlıkları kaldırılarak hepimizin gözleri önünde "nazikane" bir şekilde Meclis''ten çıkarıldılar. Şimdi de aynı maddenin sağladığı dokunulmazlık bir başka milletvekili için yine siyasi ve ideolojik sebeplerle yok sayılmak isteniyor.

Hukuk devleti ideali samimi olarak benimsenmemiş, özümsenmemişse ilk fırsatta onu bir kenara bırakmak hiç de zor olmuyor. Milletin oylarıyla seçilen bir milletvekilinin Meclis''te yemin ettirilmemesi, yurt dışında yaşayan insanlarımız her fırsatta çifte vatandaşlığa özendirilirken aynı milletvekilinin çifte vatandaş olduğu için vatandaşlıktan çıkarılması, ama aynı durumdaki diğer insanlara hiç bir muamele yapılmaması, Anayasa''nın açık hükmüne rağmen yasama dokunulmazlığının kaale alınmaması, Meclis Başkanı''nın re''sen bir milletvekilinin milletvekilliğini yok sayması, sayın Kavakçı''nın milletvekili olmadığını varsaysak bile bir davetiye ile ifade vermek üzere savcılığa çağırmak varken kapısına gece yarısı özel tim gönderilmesi... Evet bütün bu hukuk dışı davranışlar bu ülkede kolaylıkla ortaya konabiliyor.

Hasılı konumu ve sıfatı ne olursa olsun hukuku içine sindiremeyenlerin de gece veya gündüz ne yapacakları hiç belli olmuyor.