İnsanlık yeni bir çağın eşiğinde..

Kamuoyuna mal olmuş isimlerin vücutlarını da, huylarını da, davranışlarını da çok iyi biliyoruz.. "Medyatik toplum", her gün hayatımıza, kişisel tanışıklığımız olmayan insanları, özel yaşamları ile de getirip, sokuyor.

Doğu''da mecburi hizmetini yapmış olan bir doktor arkadaşım anlattı geçenlerde.. Bir gün, kaşı gözü yarılmış, dayak yemiş bir kadını getirmişler sağlık ocağına..

Bu kadıncağız televizyonda haberleri izlerken, kocası eve gelmiş.. Televizyon ekranında haberleri okuyan erkek spikeri görünce, "sen yabancı bir erkeğin karşısında, böyle sere-serpe nasıl oturursun" diye, karısını iyice dövmüş..

Aslında hepimiz o ekranlarda görülen herkesi, kadını ve erkeği ile yakından tanıyoruz.

Biliyoruz ki Demirel, boynunu kırıp, başını yana yatırınca, kendince önemli birşey söyleyecektir.. Mesela "kalkınma için yatırım şarttır" benzeri, hiç duyulmamış, orijinal bir görüş açıklayacaktır..

İbrahim Tatlıses''in, komik bir söz söyleyeceği zaman mutlaka sesini yüksek perdeye getirdiğini, Hülya Avşar''ın zor bir soru karşısında kahkaha atarak cevap süresini uzattığını, Ecevit ne söylerse söylesin, ensesindeki Hüsamettin Özkan''ın yüzünün güldüğünü falan hep biliyoruz.. Başkan Clinton''un cinselliğe olan zaafı da, Saddam Hüseyin''in, yenilgiler karşısında zafer kazanmış gibi, adamlarını kutladığını da biliyoruz..

Bütün bu yüzlerce, binlerce, hiç yakınlığımız olan insanların herşeyini biliyoruz da.. Acaba kendi vücudumuzu, kaderimizle (veya genlerimizde) yazılı olan içsel ve dışsal özelliklerimizi ne kadar biliyoruz?..

Dün Amerika''da tamamlandığı açıklanan "Gen Projesi" ile, herkesin kendisini ve yaşamsal kaderini anlama imkanı doğdu..

Neden bazılarımız sarışın, bazılarımız çok akıllı, bazılarımız iyi koşar, bazılarımız hiçbirşeyi unutmaz?

Bütün bunların sırrı, bu "Gen Projesi"nin sonuçları, pratiğe uygulandıkça anlaşılacak..

Neden bazılarımız çok sigara içse de kanser olmaz?..

Neden, sapasağlam genç insanlar, en sağlıklı göründükleri anda, bir kalp krizi geçirip ölür?..

Bazıları en kritik anlarda bile sinirlenmez de, bazıları sürekli ruhsal bunalımlar geçirir?

Neden 80 yaşındayken, spor yapan, hayatiyetini koruyan insanlar varken, 30-40 yaşında ihtiyarlayan insanlar da bulunur?

Bütün bunların hepsinin sırrı, vücudumuzu oluşturan hücrelerin çekirdeğinde bulunan ve adına "gen" denilen formülasyonlarda gizli..

Bildiklerimiz belli..

Ana ve babamızdan aldığımız kromozomlarla, var oluyoruz.. Her hücremizde, 23 çift kromozom var.. Bunların dengesi, cinsiyetimizi belirliyor mesela. Kromozomların oluştuğu kimyasal yapı ise, hayatın sırrını belirleyen "D.N.A." denilen bileşkeyi veriyor.. Dört ana kimyasal maddeden oluşan bu bileşke, insan vücudundaki 3,2 milyon geni belirliyor.

Ne kadar basit değil mi?..

Ama bırakın kromozomları veya genleri..

Vücudumuzda 50 milyar hücre var.. Her hücre de ayrı yapıya ve işleve sahip..

Beyin hücreleri hatırlıyor.. Sinir hücreleri iletiyor..

Şöyle bir canlandıralım vücudumuzun hücrelerini.. Bütün bu hücreleri uç-uca birleştirsek, tam 1000 kilometrelik bir çubuk çıkar ortaya..

Vücut bir elektro-kimyasal tesis gibi, bütün bu yapının "canlı" olarak çalışması sonucu, "insan" denilen olguyu yaşatıyor..

Ve gen bileşiklerinin, dört ana madde içindeki değişkenliği ile, mesela bazılarımız matematiğe, bazılarımız siyasete, bazılarımız spora yatkın oluyor..

Mesela üç çeşit hafıza var..

"İkonik hafıza" dediğimiz "anlık bellek", bir saniyedeki görüntüyü alıp hatırlıyor.. "Kısa süreli hafıza", 5 dakika içindeki görüntüleri alıp, saklıyor. "Temel hafıza" da, yaşamın, mesleklerin ve hayatın bilgilerini saklıyor..

Neden bazılarımız, dün akşam yediğimiz yemeği veya yeni tanıştığımız kişinin adını hatırlamayız..

İşte "gen projesi" pratiğe uygulanırsa, mesela güçlü hafıza sahibi olabileceğiz..

Doğacak çocuğumuzun, boyunu, zekasını, hastalıklara direncini, önceden belirleyeceğiz..

"Gen Projesi"nin içine bilgi düzeyinde girebilirsek, kendimizi de, Demirel''i tanıdığımız kadar tanıyabileceğiz..

ŞAKA

Ah bu manşetler!..

İki kelimeyi bir araya getirip, manşet atmak ne kadar kolay oluyor bazan!..

İnsanlar düşüncelerinden, inançlarından ve siyasal tutumlarından ötürü bastırılıp, ezilir, yasaklanırken "Bu ne biçim demokratlık" diye manşet atamadı bazıları..

Askeri darbelere alkış tutanların elleri "Bu ne biçim insanlık" diye manşet atıp, öz-eleştiri yapmaya varmadı..

Ama "Bu ne biçim müslümanlık" diye, kolayca manşet atıyorlar..

UFUKSUZLUK

İstanbul sarhoşluğu!..

İstanbul, gerçekten büyüleyici bir kent.. Kendine özgü "küçük bir dünya" İstanbul..

Boğaz kıyısındaki bir eğlence kompleksinde, dünya mutfaklarının tümünü, en yeni müzik parçalarını, birbirinden güzel ve şık insanları bir arada yaşayabiliyorsunuz..

Bir başka semtte, en muhafazakar ve en içine kapalı aile geleneklerini ve mukaddesatçı bir toplum yapısını görmeniz mümkün..

Burada Anadolu da, Avrupa da, Amerika da, Asya da var.. Çok zengin çok fakirle, çok kültürlülük yerellikle, iç-içe, yan-yana..

Ancak "İstanbul sarhoşluğu" özellikle medyayı, bilimi ve toplumsal yaşamı, tek-düze hale getirmeye başladı..

İstanbul, adeta, Türk düşünce ve basın hayatına yetiyor.. Kimse ne Türkiye''nin diğer bölgeleri ile, ne de dünyada olup-bitenlerle ilgili..

"Ankara''daki siyaset" olmasa, başkentin adı da anılmayacak basında..

Bu sığ yapı, kimseye hayır getirmez..

Unutmayalım.. 1984-2000 arasında, Türkiye''nin ''Güneydoğu''sunda "örtülü bir iç savaş" yaşandı..

Ama şu anda, bu bölgede olup bitenler ve halkın beklentileri konusunda, tek satır bilgi yansımıyor kamuoyuna..

Bir ekonomik program uygulanıyor.. Ama bunun sahibi ve sorumlusu, sanki siyaset değil İMF gibi..

"İstanbul" basına herşeyi unutturmaya başladı..